HOFMAN WLASTIMIL (1881-1970), CHRYSTUS I SAMARYTANKA , 1958
32.000 zł
HOFMAN WLASTIMIL (1881-1970), CHRYSTUS I SAMARY...
olej na sklejce, 43 x 55 cm, sygnowany i datowa...
HOFMAN WLASTIMIL (1881-1970), CHRYSTUS I SAMARYTANKA , 1958
HOFMAN WLASTIMIL (1881-1970), CHRYSTUS I SAMARYTANKA , 1958
HOFMAN WLASTIMIL (1881-1970), CHRYSTUS I SAMARYTANKA , 1958
olej na sklejce, 43 x 55 cm, sygnowany i datowany lśrd: Wlastimil/Hofman/1958, oraz na odwrocie" M.A. "Chrystus i Samarytanka". Na odwrocie znajduje się również olejny szkic przedstawiający kozy na pastwisku.
32.000
Vlastimil Hofman / Wlastimil Hofmann (Praga 1881 - Szklarska Poręba 1970) studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych - początkowo pod kierunkiem Floriana Cynka, później także u Jana Stanisławskiego, Leona Wyczółkowskiego i Jacka Malczewskiego. W latach 1899-1902 uczył się jeszcze u Jeana Léona Gérôme’a w paryskiej École des Beaux-Arts. W czasie I wojny światowej przebywał w Pradze i w Paryżu; od 1920 stale mieszkał w Krakowie. Dużo wystawiał; należał do wielu stowarzyszeń twórczych - był współzałożycielem „Grupy Pięciu” (1905) i „Grupy Zero” (1908), członkiem Związku Artystów Czeskich „Manes”, a od 1911 członkiem Tow. Artystów Polskich „Sztuka”. W czasie II wojny światowej poprzez ZSRR i Turcję przedostał się do Jerozolimy, skąd w roku 1946 wrócił do Krakowa. Od roku 1947 stale mieszkał w Szklarskiej Porębie. Hofman malował przede wszystkim fantastyczno-symboliczne kompozycje o motywach ludowych oraz sceny rodzajowe, portrety i pejzaże. Jego obrazy mimo bliskich analogii i powiązań ze sztuką Malczewskiego odznaczają się zawsze indywidualnym charakterem i stylem.
JAN RUBCZAK (1884 - 1942), PEJZAŻ ZIMOWY
28.000 zł
JAN RUBCZAK (1884 - 1942), PEJZAŻ ZIMOWY
olej na tekturze, wymiary: 48 x 34, sygnowany ...
JAN RUBCZAK (1884 - 1942), PEJZAŻ ZIMOWY
JAN RUBCZAK (1884 - 1942), PEJZAŻ ZIMOWY
olej na tekturze, wymiary: 48 x 34, sygnowany pd.: Rubczak.
28.000
Jan Rubczak – malarz i grafik; w latach 1904-1911 studiował u Floriana Cynka i Józefa Pankiewicza w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a później w Akademie für Graphishe Künsta i Buchgewerbe w Lipsku i w Académie Colarossi w Paryżu. Po podróżach po Europie (Włochy, Hiszpania, Holandia) osiadł na kilka lat w Paryżu, gdzie od 1917 prowadził własną szkołę grafiki. Po powrocie do kraju, od 1924 uczył w Wolnej Szkole Malarstwa w Krakowie, a w latach 1931-1932 był asystentem przy katedrze grafiki tamtejszej Akademii. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu i Cechu Artystów Plastyków Jednoróg, brał udział w licznych wystawach w kraju i za granicą. Malował pejzaże, motywy architektoniczne, wnętrza, portrety, kwiaty; w jego wczesnych obrazach widoczne są wpływy Pankiewicza, a w twórczości późniejszej także P. Cezanne'a. Był wybitnym grafikiem.
Hohermann Alicja (1902 - 1943), Kobieta z wachlarzem piór, 1936
24.000 zł
Hohermann Alicja (1902 - 1943), Kobieta z wachl...
olej na sklejce, wymiary 54,5 x 38 cm, sygnowan...
Hohermann Alicja (1902 - 1943), Kobieta z wachlarzem piór, 1936
Hohermann Alicja (1902 - 1943), Kobieta z wachlarzem piór, 1936
Hohermann Alicja (1902 - 1943), Kobieta z wachlarzem piór, 1936
olej na sklejce, wymiary 54,5 x 38 cm, sygnowany ld: Alice Hohermann 36.
24.000
PANKIEWICZ JÓZEF (1866 - 1940), OWOCE
PANKIEWICZ JÓZEF (1866 - 1940), OWOCE
olej na tekturze, wymiary: 29 x 36 cm, sygn. pd...
PANKIEWICZ JÓZEF (1866 - 1940), OWOCE
PANKIEWICZ JÓZEF (1866 - 1940), OWOCE
PANKIEWICZ JÓZEF (1866 - 1940), OWOCE
PANKIEWICZ JÓZEF (1866 - 1940), OWOCE
PANKIEWICZ JÓZEF (1866 - 1940), OWOCE
olej na tekturze, wymiary: 29 x 36 cm, sygn. pd: Pankiewicz, na odwrocie papierow nalepka: Wystawa ZZPAP w Olsztynie/Autor J. Pankiewicz/ Tytuł Owoce/ technika olej na tekt/ wymiary 36 x 29/ cena 60.000/ własnoś R. Sobańskiej. Wystawiany: 1953, ZZPAP w Olsztynie; 12.1948 - 01.1949 Muzeum Mazurskie w Olsztynie. Reprodukowany: Józef Pankieiwcz 12.1948 - 01.1949, Muzeum Mazurskie w Olsztynie, Spis obrazów olejnych, poz. 7.
Józef Pankiewicz - malarz, grafik, pedagog; w latach 1884-1885 był uczniem Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego w warszawskiej Klasie Rysunkowej. Następnie przez rok studiował w ASP w Petersburgu. Po powrocie mieszkał w Warszawie. Malował wówczas realistyczne sceny rodzajowe, wykonywał też ilustracje do warszawskich czasopism. W 1889 wraz z Władysławem Podkowińskim wyjechał do Paryża i tam uległ fascynacji impresjonizmem. U schyłku stulecia tworzył nokturny i kompozycje symboliczne. W latach następnych wiele podróżował po Europie malując martwe natury, pejzaże i portrety inspirowane sztuką japońską oraz malarstwem Renoira, Cezanne’e, Matisse’a. Lata 1914-1919 spędził w Hiszpanii. Od 1906 był profesorem krakowskiej ASP, a od 1925 kierował, powstałą pod jego protektoratem, paryską filią tej uczelni. Był nauczycielem wielu malarzy-kolorystów z tzw. grupy kapistów. W tym czasie stale mieszkał w Paryżu, a letnie miesiące spędzał na południu Francji. Zajmował się grafiką - jego prace należą do najwybitniejszych osiągnięć w tej dziedzinie sztuki polskiej. W roku 2006 w Muzeum Narodowym w Warszawie odbyła się wielka wystawa „Józef Pankiewicz. Życie i dzieło”, której towarzyszył obszerny katalog, będącym świetnie opracowaną, wyczerpującą monografią artysty i jego twórczości.
Rychter - Janowska Bronisława (1868 - 1953), Pejzaż z Capri, 1919 r.
SPRZEDANE zł
Rychter - Janowska Bronisława (1868 - 1953), Pe...
olej na tekturze, wymiary: 31,5 x 23 cm (w świe...
Rychter - Janowska Bronisława (1868 - 1953), Pejzaż z Capri, 1919 r.
Rychter - Janowska Bronisława (1868 - 1953), Pejzaż z Capri, 1919 r.
olej na tekturze, wymiary: 31,5 x 23 cm (w świetle oprawy), opisany w ld: KOCHANEJ PANI HENRYSI/ B. RYCHTER - JANOWSKA/ CAPRI 1919.
SPRZEDANE
Bronisława Rychter-Janowska, nazywana „malarką polskich dworków”, naukę rozpoczęła w Krakowie pod kierunkiem brata, malarza Stanisława Janowskiego. W 1896 wyjechała na dalsze studia do Monachium i uczyła się u Antona Ažbé’go i Szymona Hollósy’ego oraz u Franza von Lenbacha. Wiele podróżowała, wyjeżdżając jeszcze na Węgry i do Włoch, gdzie studiowała jeszcze w Akademii florenckiej i w Rzymie. Początkowo związana z Krakowem, ok. 1906 zamieszkała w Starym Sączu, gdzie przez pewien czas prowadziła prywatną szkołę malarstwa. W 1917 wróciła do Krakowa. Nadal dużo podróżowała, wyjeżdżając „w poszukiwaniu piękna” do Włoch, północnej Afryki czy Turcji. Malowała olejno, akwarelą, pastelem, wykonywała makaty i aplikacje. Począwszy od 1901 wielokrotnie pokazywała swoje prace na wystawach w Krakowie, Warszawie, we Lwowie, Pradze, Wiedniu, Rzymie, Wenecji, Florencji. Malowała liczne pejzaże (w tym wiele włoskich), widoki i wnętrza dworów czy kościołów, sceny z życia wsi, a także portrety. Zajmowała się publicystyką i twórczością literacką; była autorką kilku dramatów i obszernych Pamiętników. Była żoną malarza Tadeusza Rychtera, szwagierką Gabrieli Zapolskiej.
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), ŚW. KATARZYNA (SZKIC DO KARTONU WITRAŻA MĘCZENNICY W KATEDRZE ŚW. MIKOŁAJA W FRYBURGU)
4.800 zł
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), ŚW. KATARZYNA (SZKI...
węgiel na papierze , wymiary 47,5 x 30 cm (w św...
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), ŚW. KATARZYNA (SZKIC DO KARTONU WITRAŻA MĘCZENNICY W KATEDRZE ŚW. MIKOŁAJA W FRYBURGU)
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), ŚW. KATARZYNA (SZKIC DO KARTONU WITRAŻA MĘCZENNICY W KATEDRZE ŚW. MIKOŁAJA W FRYBURGU)
węgiel na papierze , wymiary 47,5 x 30 cm (w świetle passe-partout), sygnowany ld: witr. Fryb. Męczennicy s. Catharina. Obraz pochodzi ze spuścizny po artyście.
4.800
Józef Mehoffer, malarz, grafik, scenograf i pedagog; obok Stanisława Wyspiańskiego był najwybitniejszym polskim twórcą witraży i polichromii. Uczeń Jana Matejki i uczelni paryskich - Ecolé des Beaux Arts i Accadémie Colarossi - swą drogę twórczą rozpoczął w latach 1889-1891 od pracy nad polichromią Kościoła Mariackiego w Krakowie (pod kierunkiem Matejki). W roku 1895 otrzymał I nagrodę na międzynarodowym konkursie na witraże do kolegiaty we Fryburgu w Szwajcarii (ich realizacja trwała aż do 1934). W latach następnych otrzymywał różne inne zamówienia na witraże i polichromie, m.in. dla katedry na Wawelu i w Płocku, katedry Ormiańskiej we Lwowie, dla kościołów w Opawie, Onnes w Szwajcarii, w Jutrosinie, we Włocławku czy Przemyślu (nie wszystkie zrealizowane). Był wybitnym reprezentantem sztuki secesji. Tworzył dekoracyjnie traktowane portrety, w tym autoportrety i portrety żony, a także obrazy o zabarwieniu rodzajowym, które w latach 1895-1917 zyskiwały wymowę kompozycji symbolicznych. Malował także pejzaże łączące secesyjną dekoracyjność ze zdobyczami impresjonizmu. Z mistrzowską biegłością posługiwał się różnymi technikami - olejem, temperą, akwarelą i gwaszem - zajmował się także grafiką. Ostatnia wielka wystawa dzieł artysty, zatytułowana Opus magnum, odbyła się w roku 2000 w Muzeum Narodowym w Krakowie.
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), Satyr grający na krotalach
4.800 zł
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), Satyr grający na kr...
ołówek na papierze, wymiary: 36 x 22 cm (w świe...
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), Satyr grający na krotalach
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), Satyr grający na krotalach
ołówek na papierze, wymiary: 36 x 22 cm (w świetle passe -partout), numerowany pd: 1/6. Obraz pochodzi ze spuścizny po artyście.
4.800
Józef Mehoffer, malarz, grafik, scenograf i pedagog; obok Stanisława Wyspiańskiego był najwybitniejszym polskim twórcą witraży i polichromii. Uczeń Jana Matejki i uczelni paryskich - Ecolé des Beaux Arts i Accadémie Colarossi - swą drogę twórczą rozpoczął w latach 1889-1891 od pracy nad polichromią Kościoła Mariackiego w Krakowie (pod kierunkiem Matejki). W roku 1895 otrzymał I nagrodę na międzynarodowym konkursie na witraże do kolegiaty we Fryburgu w Szwajcarii (ich realizacja trwała aż do 1934). W latach następnych otrzymywał różne inne zamówienia na witraże i polichromie, m.in. dla katedry na Wawelu i w Płocku, katedry Ormiańskiej we Lwowie, dla kościołów w Opawie, Onnes w Szwajcarii, w Jutrosinie, we Włocławku czy Przemyślu (nie wszystkie zrealizowane). Był wybitnym reprezentantem sztuki secesji. Tworzył dekoracyjnie traktowane portrety, w tym autoportrety i portrety żony, a także obrazy o zabarwieniu rodzajowym, które w latach 1895-1917 zyskiwały wymowę kompozycji symbolicznych. Malował także pejzaże łączące secesyjną dekoracyjność ze zdobyczami impresjonizmu. Z mistrzowską biegłością posługiwał się różnymi technikami - olejem, temperą, akwarelą i gwaszem - zajmował się także grafiką. Ostatnia wielka wystawa dzieł artysty, zatytułowana Opus magnum, odbyła się w roku 2000 w Muzeum Narodowym w Krakowie.
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), STUDIUM DO DEKORACJI KAPLICY NA KAHLENBERGU POD WIEDNIEM
6.500 zł
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), STUDIUM DO DEKORACJ...
węgiel na papierze, wymiary:57 x 43,5 cm (w świ...
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), STUDIUM DO DEKORACJI KAPLICY NA KAHLENBERGU POD WIEDNIEM
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), STUDIUM DO DEKORACJI KAPLICY NA KAHLENBERGU POD WIEDNIEM
JÓZEF MEHOFFER (1869-1946), STUDIUM DO DEKORACJI KAPLICY NA KAHLENBERGU POD WIEDNIEM
węgiel na papierze, wymiary:57 x 43,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowany pd: Kahlenberg, ponadto na odwrocie nalepka Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Wzdłuż dolnej partii zarysu głowy widoczne rozdarcie papieru. Obraz pochodzi ze spuścizny po artyście.
6.500
Józef Mehoffer, malarz, grafik, scenograf i pedagog; obok Stanisława Wyspiańskiego był najwybitniejszym polskim twórcą witraży i polichromii. Uczeń Jana Matejki i uczelni paryskich - Ecolé des Beaux Arts i Accadémie Colarossi - swą drogę twórczą rozpoczął w latach 1889-1891 od pracy nad polichromią Kościoła Mariackiego w Krakowie (pod kierunkiem Matejki). W roku 1895 otrzymał I nagrodę na międzynarodowym konkursie na witraże do kolegiaty we Fryburgu w Szwajcarii (ich realizacja trwała aż do 1934). W latach następnych otrzymywał różne inne zamówienia na witraże i polichromie, m.in. dla katedry na Wawelu i w Płocku, katedry Ormiańskiej we Lwowie, dla kościołów w Opawie, Onnes w Szwajcarii, w Jutrosinie, we Włocławku czy Przemyślu (nie wszystkie zrealizowane). Był wybitnym reprezentantem sztuki secesji. Tworzył dekoracyjnie traktowane portrety, w tym autoportrety i portrety żony, a także obrazy o zabarwieniu rodzajowym, które w latach 1895-1917 zyskiwały wymowę kompozycji symbolicznych. Malował także pejzaże łączące secesyjną dekoracyjność ze zdobyczami impresjonizmu. Z mistrzowską biegłością posługiwał się różnymi technikami - olejem, temperą, akwarelą i gwaszem - zajmował się także grafiką. Ostatnia wielka wystawa dzieł artysty, zatytułowana Opus magnum, odbyła się w roku 2000 w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Józef Mehoffer (1869-1946), Akt leżący
4.800 zł
Józef Mehoffer (1869-1946), Akt leżący
ołówek na papierze, wymiary: 20,7 x 34,5 cm (w ...
Józef Mehoffer (1869-1946), Akt leżący
Józef Mehoffer (1869-1946), Akt leżący
ołówek na papierze, wymiary: 20,7 x 34,5 cm (w świetle passe -partout), numerowany lg: 3/291. Obraz pochodzi ze spuścizny po artyście.
4.800
Józef Mehoffer, malarz, grafik, scenograf i pedagog; obok Stanisława Wyspiańskiego był najwybitniejszym polskim twórcą witraży i polichromii. Uczeń Jana Matejki i uczelni paryskich - Ecolé des Beaux Arts i Accadémie Colarossi - swą drogę twórczą rozpoczął w latach 1889-1891 od pracy nad polichromią Kościoła Mariackiego w Krakowie (pod kierunkiem Matejki). W roku 1895 otrzymał I nagrodę na międzynarodowym konkursie na witraże do kolegiaty we Fryburgu w Szwajcarii (ich realizacja trwała aż do 1934). W latach następnych otrzymywał różne inne zamówienia na witraże i polichromie, m.in. dla katedry na Wawelu i w Płocku, katedry Ormiańskiej we Lwowie, dla kościołów w Opawie, Onnes w Szwajcarii, w Jutrosinie, we Włocławku czy Przemyślu (nie wszystkie zrealizowane). Był wybitnym reprezentantem sztuki secesji. Tworzył dekoracyjnie traktowane portrety, w tym autoportrety i portrety żony, a także obrazy o zabarwieniu rodzajowym, które w latach 1895-1917 zyskiwały wymowę kompozycji symbolicznych. Malował także pejzaże łączące secesyjną dekoracyjność ze zdobyczami impresjonizmu. Z mistrzowską biegłością posługiwał się różnymi technikami - olejem, temperą, akwarelą i gwaszem - zajmował się także grafiką. Ostatnia wielka wystawa dzieł artysty, zatytułowana Opus magnum, odbyła się w roku 2000 w Muzeum Narodowym w Krakowie.