Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
18.500 zł
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
olej na desce, wymiary: 17,2 cm x 12,2 cm, sygn...
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
olej na desce, wymiary: 17,2 cm x 12,2 cm, sygnowany ldr: Bakałowicz.
18.500
Władysław Bakałowicz - po studiach w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (w latach 1849-1854) wyjechał w 1863 do Francji i zamieszkał na stałe w Paryżu. Naturalizowany w roku 1879. Jako Ladislav Bakalowicz, uczestniczył w paryskich Salonach (1865-83), wystawiał też w innych miastach francuskich, uzyskując kilkakrotnie odznaczenia i nagrody. Swoje prace pokazywał także w Brukseli, Berlinie, Wiedniu, Londynie i Nowym Jorku oraz wielokrotnie w kraju - w Warszawie (Zachęta, Salon Krywulta) i w Krakowie (TPSP). We wczesnym okresie twórczości malował widoki miejskie, pejzaże, sceny rodzajowe i obrazy z historii Polski. W Paryżu uznanie i popularność przyniosły mu przede wszystkim sceny z dziejów Francji XVI i XVII wieku, a także kameralne, salonowe kompozycje ze strojnymi damami w bogatych wnętrzach, inspirowane dawną sztuką holenderską i malarstwem E. Messoniera. Technicznie bardzo zdolny, wykonał mnóstwo niewielkich obrazów modnego z końca XVI lub początku XVII w. - epoki, która sumiennie wystudiował.
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), ADAM I MARYLA
2.800 zł
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), ADAM I MARYLA
akwarela,tusz na kartonie, wymiary: 35,5 cm x 5...
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), ADAM I MARYLA
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), ADAM I MARYLA
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), ADAM I MARYLA
akwarela,tusz na kartonie, wymiary: 35,5 cm x 50cm ( w świetle passe-partout ), sygnowana ldr.: Maja Berezowska 73, ponadto w pdr.: ADAM I MARYLA.
2.800
Maja Berezowska- malarka i ilustratorka - rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), MARTWA NATURA Z KWIATAMI I CZESKĄ PORCELANĄ
SPRZEDANE zł
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), MARTWA NATURA Z ...
akwarela,tusz na kartonie, wymiary: 49,5 cm x 5...
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), MARTWA NATURA Z KWIATAMI I CZESKĄ PORCELANĄ
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), MARTWA NATURA Z KWIATAMI I CZESKĄ PORCELANĄ
BEREZOWSKA MAJA (1897 - 1978), MARTWA NATURA Z KWIATAMI I CZESKĄ PORCELANĄ
akwarela,tusz na kartonie, wymiary: 49,5 cm x 56 cm (w świetle oprawy), sygnowana ldr.: Maja Berezowska 73, ponadto w pdr.: czeska porcelana.
SPRZEDANE
Maja Berezowska- malarka i ilustratorka - rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
2.400 zł
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z ...
akwarela na kartonie, wymiary: 45 cm x 65 cm (...
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
akwarela na kartonie, wymiary: 45 cm x 65 cm (w świetle oprawy), sygnowana pdr: Maja Berezowska.
2.400
Maja Berezowska- malarka i ilustratorka - rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
2.800 zł
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd...
akwarela,tusz, na kartonie, wymiary: 33,5 cm x ...
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
akwarela,tusz, na kartonie, wymiary: 33,5 cm x 48,5 cm ( w świetle passe-partout), sygnowana i datowana ldr: Maja Berezowska/73
2.800
.Maja Berezowska– malarka i ilustratorka – rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
2.800 zł
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
długopis, akwarela na kartonie, wymiary: 68 cm ...
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
długopis, akwarela na kartonie, wymiary: 68 cm x 48,5 cm, sygnowany pdr: Maja Berezowska.
2.800
Maja Berezowska– malarka i ilustratorka – rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
Biegas Bolesław (1877 - 1954), – „Venus”, przed 1920 rokiem.
* zł
Biegas Bolesław (1877 - 1954), – „Venus”, przed...
Olej na tekturze, wymiary: 47cm x 34 cm, sygno...
Biegas Bolesław (1877 - 1954), – „Venus”, przed 1920 rokiem.
Biegas Bolesław (1877 - 1954), – „Venus”, przed 1920 rokiem.
Biegas Bolesław (1877 - 1954), – „Venus”, przed 1920 rokiem.
Biegas Bolesław (1877 - 1954), – „Venus”, przed 1920 rokiem.
Olej na tekturze, wymiary: 47cm x 34 cm, sygnowany pdr: B. Biegas. Na odwrocie papierowa nalepka: PAPETERIE / F. DUPRÉ / 141, Faubg. St. Honoré, 141 / * PARIS * / DORURE ET ENCADREMENTS / PEINTURE ET DESSIN. Podobrazie pochodzi z firmy F. Dupre, działającej latach 1887-1920, przy Rue de Faubourg St. Honoré jednej z najmodniejszych ulic świata. (Rezydencja ambasadora USA, Ambasada Brytyjska, flagowego sklepu Hermes, siedziba Vogue). Dodatkowo na odwrocie papierowa nalepka z numerem 242, oraz nieczytelny tekst ołówkiem z datą 1909?. POCHODZENIE: • Kolekcja prywatna Francja, • Dom Aukcyjny w Paryżu: Pescheteau-Badin-Godeau-Leroy & De Ricqlès - czerwiec 1999, • Kolekcja prywatna Polska
*
Bolesław Biegas (właśc. Biegalski) był rzeźbiarzem, malarzem i pisarzem. Talent rzeźbiarski przejawiał od dziecka. Pracował jako pomocnik u stolarza w Koziczynie, a od 1895 w warsztacie snycerskim w Warszawie. W roku 1896 kilka swoich rzeźb pokazał na niewielkiej wystawie w Warszawie; w tym samym roku rozpoczął też studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u A.Dauna i K.Laszczki. Od 1897 wystawiał w warszawskiej Zachęcie, a w roku 1900 i później w latach 1902-1904 także w Salonie Krywulta. Od 1900 za namową Wyspiańskiego zaczął malować. Otrzymawszy stypendium na dalsze studia w Paryżu, wyjechał tam w 1902 i zamie-szkał na Montparnassie. Odtąd wielokrotnie brał udział w paryskich Salonach, wystawiał też w Warszawie i Petersburgu, w 1911 uczestniczył w wystawach w Rzymie i Amsterdamie. Z czasem coraz więcej malował, tworząc różnorodne cykle - Obrazów sferycznych, Mistyki nieskończoności, Obrazów rozmaitych, Wampirów wojny czy Portretów twórców. W 1927 ostatecznie zarzucił rzeźbę.
BRZESKI Maria Janusz (1907 - 1957), Akt, 1931
5.800 zł
BRZESKI Maria Janusz (1907 - 1957), Akt, 1931
ołówek, kredka na papierze, wymiary: 46,5 cm x...
BRZESKI Maria Janusz (1907 - 1957), Akt, 1931
BRZESKI Maria Janusz (1907 - 1957), Akt, 1931
BRZESKI Maria Janusz (1907 - 1957), Akt, 1931
ołówek, kredka na papierze, wymiary: 46,5 cm x 33,7 cm (w świetle passe-partout). Sygnowany, datowany i opisany pdr: Janusz Maria Brzeski/Kraków/1931.
5.800
Janusz Maria Brzeski; grafik, dekorator wnętrz, malarz,studiował w latach 1922-1927 w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu, specjalizując się w grafice pod kierunkiem prof. Jana Wronieckiego. W 1925 odbył podróż do Francji i Włoch, a w latach 1927-1930 z przerwami przebywał w Paryżu, kształcąc się i pracując w dziedzinie grafiki reklamowej i wydawniczej. Na przełomie 1928/29 pracował w Biurze Wystawowym Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu. W 1930 osiadł w Krakowie, gdzie objął kierownictwo artystyczne czasopism koncernu prasowego "Ilustrowanego Kuriera Codziennego". Był kierownikiem artystycznym czasopism "As" i "Światowid". W 1933 wstąpił do Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg".
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
9.500 zł
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
olej na płótnie, wymiary: 70 cm x 100 cm, sygno...
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
olej na płótnie, wymiary: 70 cm x 100 cm, sygnowany pdr: Burghardt.
9.500
Gustav Burghardt - Niemiecki malarz, marynista i pejzażysta . Malował przeważnie hamburski port, nabrzeża oraz ruch statkóww kanale portowym. W swoich obrazach potrafił bardzo wiarygodnie oddać niepowtarzalną dynamikę scen portowych. Częstow podejmowanychprzez artystę tematach obok małych holownikówwystępująwielkie transatlantyki oceaniczne.
Chmieliński Władysław (1911-1979), Plac Zamkowy zimą
6.500 zł
Chmieliński Władysław (1911-1979), Plac Zamkowy...
akwarela, ołówek na papierze, wymiary: 33 cm x ...
Chmieliński Władysław (1911-1979), Plac Zamkowy zimą
Chmieliński Władysław (1911-1979), Plac Zamkowy zimą
Chmieliński Władysław (1911-1979), Plac Zamkowy zimą
Chmieliński Władysław (1911-1979), Plac Zamkowy zimą
akwarela, ołówek na papierze, wymiary: 33 cm x 48 cm, sygnowany pdr: Wł. Chmieliński.
6.500
Władysław Chmieliński - był malarzem związanym z Warszawą, gdzie stale mieszkał i pracował. W latach 1926-1931 studiował w warszawskiej Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa (dawna Klasa Rysunkowa). Wiodącym tematem jego obrazów były widoki miejskie, malowane olejno i akwarelą. W latach 1935-1938 stworzył cykl akwarel przedstawiających obiekty polskiej architektury; wśród nich, widoki Sandomierza, Krakowa, Kazimierza nad Wisłą, a także wnętrza zabytkowych kościołów czy pałaców, m.in. Zamku Królewskiego w Warszawie i Pałacu w Wilanowie. Malował także pejzaże i wiejskie sceny rodzajowe – kuligi, sanny, zaprzęgi, wesela, konie na tle krajobrazu. W latach 1967-1969 wyjeżdżał na dłuższe pobyty do Danii. W latach 1936-1939 artysta używał także pseudonimu „Władysław Stachowicz”.
CHWISTEK LEON (1884 - 1944), ZALOTY, 1929
72.000 zł
CHWISTEK LEON (1884 - 1944), ZALOTY, 1929
akwarela na papierze, wymiary: 21,5 x 27 cm w ś...
CHWISTEK LEON (1884 - 1944), ZALOTY, 1929
CHWISTEK LEON (1884 - 1944), ZALOTY, 1929
CHWISTEK LEON (1884 - 1944), ZALOTY, 1929
CHWISTEK LEON (1884 - 1944), ZALOTY, 1929
akwarela na papierze, wymiary: 21,5 x 27 cm w świetle oprawy, sygn, i dat. p.d.: L. Chwistek/ 1929.
72.000
Pochodzenie:
- sprzedany na Aukcji malarstwa i rzemiosła artystycznego, Galeria Marii Ochalskiej w Willi Struvego,
26.02.2004 r.;
- kolecja prywatna;
- sprzedany na Aukcji w Domu Aukcyjnym Agra - Art, 17.06.2007 r.;
- kolekcja prywatna.

Leon Chwistek – wybitny matematyk i filozof, malarz i teoretyk sztuki; od 1922 wykładowca matematyki na Uniwersytecie Jagiellońskim (habilitacja 1928), od 1930 profesor logiki matematycznej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Przez pewien czas, na przełomie 1903 i 1904, kształcił się pod kierunkiem Józefa Mehoffera w krakowskiej ASP, w 1910 w Wiedniu samodzielnie studiował malarstwo weneckie, a w latach 1913-1914, podczas pobytu w Paryżu uczył się rysunku, poznając równocześnie twórczość kubistów. W czasie I wojny światowej służył w Legionach. Był współzałożycielem i czołowym teoretykiem powstałej w 1917 awangardowej grupy Ekspresjonistów Polskich (Formistów) i uczestniczył w jej wystawach. Opublikował szereg artykułów, wykładając w nich swoje teorie artystyczne (m.in. "Wielość rzeczywistości w sztuce", 1918; "Wielość rzeczywistości", 1921). W 1922 sformułował zasady tzw. strefizmu, własnej „matematycznej” teorii malarskiej, w myśl której kompozycja obrazu winna być budowana „według jakości kształtów, barw, tempa wydarzeń itp.” tworząc wyodrębnione, ale przechodzące jedna w drugą, strefy pokrewnych form i barw. Zajmował się także portretem, m.in. w latach 1926-1930 namalował wizerunki wielu znaczących postaci ze środowiska krakowskiego. W 1941 artysta wyjechał ze Lwowa do Rosji; wykładał na Uniwersytecie w Tyfilisie, w 1943 znalazł się w Moskwie, gdzie działał w Związku Patriotów Polskich. Indywidualne wystawy prac artysty odbyły się w 1927 w Krakowie i w 1934 we Lwowie, a po wojnie w 1971 w Krakowie. Wówczas też ukazała się pomnikowa monografia artysty pióra prof. Karola Estreichera ("Leon Chwistek, Biografia artysty", (1884-1944), Kraków 1971).
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
22.500 zł
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami...
olej na płótnie, wymiary: 58 cm x 99 cm, sygnow...
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
olej na płótnie, wymiary: 58 cm x 99 cm, sygnowany, opisany i datowany pdr: H. Cieszkowski/Roma/1884.
22.500
Henryk Cieszkowski - malarz polski osiadły i działający w Rzymie. Gimnazjum ukończył w Lublinie, poczym w latach 1848-1856 studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Christiana Breslauera. W 1858, dzięki rządowemu stypendium, wyjechał do Rzymu, gdzie osiadł na stałe. Malował pejzaże z okolic Rzymu, widoki samego miasta, ruiny i zabytkowe budowle. Obrazy te były chętnie nabywane przez handlarzy, trafiając przeważnie do Anglii i Stanów Zjednoczonych. Artysta wielokrotnie wysyłał swe prace na wystawy w kraju - do Warszawy (TZSP, Salon Krywulta) i Krakowa (TPSP). Jego obrazy znajdują się, m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i w Krakowie
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
2800 zł
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejz...
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w ...
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowany pdr: Cyan.
2800
Zdzisław Cyankiewicz- malarz i rysownik. Studia odbył w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Józefa Mehoffera i Władysława Jarockiego, od 1935 wykładał rysunek w macierzystej uczelni. W 1937 pojechał do Paryża, gdzie działał w paryskim Oddziale krakowskiej ASP u Wacława Zawadowskiego. Wówczas też nawiązał kontakty z Ecole de Paris. Podejmował tematykę nawiązującą do polskiego folkloru i rodzimego pejzażu, operując żywiołowym kolorem i lekko geometryzującą formą. Podczas II wojny walczył w szeregach francuskiej armii, powstał wówczas cykl wizerunków współtowarzyszy z obozu jenieckiego, w którym przebywał. Po wojnie mieszkał w Paryżu i poświecił się głównie rzeźbie i ceramice, uprawiał też malarstwo ścienne. Pod koniec życia tworzył obrazy kinetyczne grawerowane w stali.
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
2800 zł
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejz...
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w ...
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowany pdr: Cyan.
2800
Zdzisław Cyankiewicz- malarz i rysownik. Studia odbył w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Józefa Mehoffera i Władysława Jarockiego, od 1935 wykładał rysunek w macierzystej uczelni. W 1937 pojechał do Paryża, gdzie działał w paryskim Oddziale krakowskiej ASP u Wacława Zawadowskiego. Wówczas też nawiązał kontakty z Ecole de Paris. Podejmował tematykę nawiązującą do polskiego folkloru i rodzimego pejzażu, operując żywiołowym kolorem i lekko geometryzującą formą. Podczas II wojny walczył w szeregach francuskiej armii, powstał wówczas cykl wizerunków współtowarzyszy z obozu jenieckiego, w którym przebywał. Po wojnie mieszkał w Paryżu i poświecił się głównie rzeźbie i ceramice, uprawiał też malarstwo ścienne. Pod koniec życia tworzył obrazy kinetyczne grawerowane w stali.
Daczyński Maksymilian Leopold Stanisław (Wiśnicz k. Bochni 1856 - 1923) „W oczekiwaniu na prom”, 1888
75.000 zł
Daczyński Maksymilian Leopold Stanisław (Wiśnic...
olej na płótnie dublowanym, o wymiarach : 51 c...
Daczyński Maksymilian Leopold Stanisław (Wiśnicz k. Bochni 1856 - 1923) „W oczekiwaniu na prom”, 1888
Daczyński Maksymilian Leopold Stanisław (Wiśnicz k. Bochni 1856 - 1923) „W oczekiwaniu na prom”, 1888
Daczyński Maksymilian Leopold Stanisław (Wiśnicz k. Bochni 1856 - 1923) „W oczekiwaniu na prom”, 1888
olej na płótnie dublowanym, o wymiarach : 51 cm x 97 cm, sygnowany, datowany i opisany w lewym dolnym rogu: S M. Daczyński /1888/Żurawin.
75.000
Stanisław Leopold Maksymilian Daczyński - latach 1873-1878 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza, Feliksa Szynalewskiego, Floriana Cynka, Leopolda Löfflera, a później także przez trzy lata - do 1884 roku, na wydziale kompozycyjnym Szkoły Sztuk Pięknych u Jana Matejki. Od roku 1888 pracował jako nauczyciel rysunków w Szkole Przemysłu Ceramicznego w Kołomyi. Malował olejno i akwarelą, najczęściej sceny z polowań, obrazy historyczne, łowieckie i rodzajowe, m.in. z Huculszczyzny, a także portrety. Zajmował się sztuką użytkową i dekoracją wnętrz, wykonywał polichromie.
W latach 1879 - 1896 wielokrotnie wystawiał w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.W 1887 roku, na I Wielkiej Wystawie Sztuki Polskiejw Krakowie otrzymał medal za prace dekoracyjne. W Warszawie wystawiał w ZSP w 1881 i 1882, oraz w Salonie Krywulta w latach 1881, 1882, 1885, 1886. Swoje prace prezentował także w Poznaniu i we Lwowie gdzie w 1894 roku otrzymał srebrny medal za obraz o tematyce myśliwskiej. Obrazy Stanisława Daczyńskiego znajdują się w Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni,Muzeum Narodowym w Krakowie,Muzeum Narodowym w Warszawie, Lwowskiej Państwowej Galerii Obrazów.
Wg informacji zawartych w Słowniku Artystów Polskich (Instytut Sztuki/Tom II/str. 2) w dokumentacji fotograficznej ISPAN znajduje się fotografia obrazu olejnego zatytułowanego„W oczekiwaniu na prom”.
EISEN Keisai (1790 - 1848), Kobieta z chłopcem
2.000 zł
EISEN Keisai (1790 - 1848), Kobieta z chłopcem
drzeworyt barwny, wymiary: 36,5 x 23,5 cm, sygn...
EISEN Keisai (1790 - 1848), Kobieta z chłopcem
EISEN Keisai (1790 - 1848), Kobieta z chłopcem
EISEN Keisai (1790 - 1848), Kobieta z chłopcem
drzeworyt barwny, wymiary: 36,5 x 23,5 cm, sygnowany lgr. W dolnej części dedykacja z 1947 roku: Ministrowi Kultury i Sztuki Obywatelowi St. Dybowskiemu w dowód szacunku/Warszawa 18.VIII.47.
2.000
Keisai Eisen - Malarz, grafik i ilustrator. Był synem kaligrafa Shigeharu; mieszkał i tworzył w Edo. Początkowo kształcił się w pracowni malarzaszkoły Kanó, Hakkeisaia, potem zaś u Kikugawy Eizana. Specjalizował się w wizerunkach pięknych kobiet (bijin-ga), tematach erotycznych (shunga), tworzył też interesujące pejzaże. Wspólnie z Hiroshige stworzył serię rycin.
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (1909-1989), HARNASIE
500 zł
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (1909-1989), HARNASIE
drzeworyt na papierze, wymiary: 23,5 cm x 16,5 ...
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (1909-1989), HARNASIE
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (1909-1989), HARNASIE
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (1909-1989), HARNASIE
drzeworyt na papierze, wymiary: 23,5 cm x 16,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowany ołówkiem pod ryciną w prawym dolnym rogu: Zofia E. Fijałkowska, oraz datowany w lewym dolnym rogu, ołówkiem pod ryciną 1951.
500
Elżbieta Zofia Fijałkowska - graficzka, malarka, działająca w Warszawie. Studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, u Władysława Skoczylasa, Edmunda Bartłomiejczyka i Stanisława Chrostowskiego. Dyplom ze specjalnością w grafice uzyskała w 1938 roku. Do 1939 była członkinią "Czerni i Bieli". Od 1946 członkini ZPAP Okręgu Warszawskiego.Przed wybuchem II wojny światowej uprawiała głównie drzeworyt, zaś po roku 1945 - rysunek i malarstwo ilustracyjne.
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
12.500 zł
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
akwarela na tekturze, wymiary: 65 cm x 95 cm (w...
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
akwarela na tekturze, wymiary: 65 cm x 95 cm (w świetle oprawy), sygnowany pdr: St. Gibiński. Na odwrocie owalna pieczęć Magazynu Przyborów Malarskich, R. Aleksandrowicz w Krakowie, ul. Basztowa 12.
12.500
akwarela na tekturze, wymiary: 64,5 cm x 95,5 cm (w świetle oprawy), sygnowany pdr: St. Gibiński. Na odwrocie owalna pieczęć Magazynu Przyborów Malarskich, R. Aleksandrowicz w Krakowie, ul. Basztowa 12.Stanisław Gibińskiod wczesnej młodości pracował na kolei, początkowo w Rzeszowie, następnie w Krakowie, gdzie równocześnie mógł podjąć naukę w Akademii Sztuk Pięknych, prawdopodobnie jako wolny słuchacz. W czasie I wojny światowej służył w II Brygadzie Legionów dowodzonej przez J. Hallera i odbył kampanię w Karpatach, walcząc pod Rafajłową, Mołodecznem, Przełęczą Pantyrską. Po wojnie nadal pracował na kolei, łącząc pracę zawodową z twórczością plastyczną. Był malarzem akwarelistą; malował pejzaże, wiejskie sceny rodzajowe, rybaków czy polowania, które najczęściej przedstawiał w śnieżnym, zimowym pejzażu. Sam często uczestniczył w polowaniach i ten temat znał doskonale. Malował też moczary, rozlewiska, krajobrazy jesienne. W jego malarstwie wyraźnie widoczne są inspiracje sztuką Fałata, ale też Wyczółkowskiego i malarzy krakowskiej szkoły pejzażu. Artysta wielokrotnie uczestniczył w wystawach krakowskiego TPSP, a po 1926 także w wystawach „Niezależnych“. Wystawiał też i w innych miastach, a jego sztuka cieszyła się znacznym powodzeniem
GOSŁAWSKI Józef Jan (1908 - 1963) AutoKaryKatura, 1933
21.000 zł
GOSŁAWSKI Józef Jan (1908 - 1963) AutoKaryKatur...
ołówek na papierze, wymiary: 31,5 x 23 cm (w św...
GOSŁAWSKI Józef Jan (1908 - 1963) AutoKaryKatura, 1933
GOSŁAWSKI Józef Jan (1908 - 1963) AutoKaryKatura, 1933
GOSŁAWSKI Józef Jan (1908 - 1963) AutoKaryKatura, 1933
ołówek na papierze, wymiary: 31,5 x 23 cm (w świetle passe-partout) sygnowany, datowany i opisany pdr: 'AutoKaryKatura | Gosławski Joz 1933. Prezentowana praca to unikalny obiekt na rynku sztuki - nie zachowała się większość przedwojennego dorobku Józefa Gosławskiego. Wśród niewielu ocalałych rysunków znajdują się głównie projekty rzeźb i medali, a spośród dzieł przedwojennych zachował się dwustronny Autoportret z 1932 roku.
21.000
Józef Jan Gosławski - rzeźbiarz, medalier, rysownik. Edukację artystyczną rozpoczął w Szkole Rzemiosł Budowlanych w Kazimierzu Dolnym. Następnie kontynuował naukę w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie, a w 1932 rozpoczął studia na krakowskiej ASP u prof. Xawerego Dunikowskiego. Kolejnym etapem jego kształcenia była pracownia prof. Tadeusza Breyera na ASP w Warszawie. Otrzymanie stypendium umożliwiło mu wyjazd do Rzymu, gdzie w 1937 uzyskał dyplom Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Do Warszawy powrócił w lipcu 1939. Lata okupacji spędził w Wąwolnicy. Po zakończeniu wojny brał udział w pracach konserwatorskich w Kazimierzu Dolnym . W 1947 został kierownikiem Katedry Medalierstwa i Rzeźby w Metalu w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W tym czasie pełnił również funkcję prezesa Zarządu Okręgu ZPAP.W 1956 wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy. Od 1961 pełnił funkcję prezesa sekcji Rzeźby Zarządu Głównego ZPAP. Odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi. Jego twórczość doceniano niejednokrotnie podczas konkursów artystycznych. Prace artysty znajdują się w zbiorach licznych muzeów i placówek kulturalnych w Polsce i na świecie, a także w kolekcjach prywatnych.

W jego twórczości dopatrywać się można wpływów kubizmu, koncepcji Stanisława Szukalskiego, środowiska Polskiej Sztuki Stosowanej, a także sztuki antycznej i renesansowej. Projektant pomników (m.in. Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli i Adama Mickiewicza w Gorzowie Wielkopolskim), medali (m.in. "Bolesław Chrobry", "Majdanek", "Rok 1939") oraz monet (m.in. 5 zł z wizerunkiem rybaka, 10 zł z Mikołajem Kopernikiem).Unikalnymi dziełami Gosławskiego są karykatury rzeźbiarskie, m.in. Józefa Piłsudskiego i Mahatmy Gandhiego. Wśród zachowanych rysunków Józefa Gosławskiego znajdują się głównie projekty rzeźb i medali. Spośród dzieł przedwojennych ocalał np. dwustronny Autoportret z 1932 roku. Bogaty jest natomiast zbiór szkiców detali z kamienicy pod Św. Mikołajem wykonanych w związku z pracami konserwatorskimi prowadzonymi w Kazimierzu Dolnym. Z kolei rysunki z wyjazdu do ZSRR w 1958 roku stanowią ciekawe uzupełnienie prowadzonego wówczas dziennika podróży.
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
27.000 zł
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
akwarela na papierze, wymiary: 39 cm x 58 cm (...
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
akwarela na papierze, wymiary: 39 cm x 58 cm (w świetle passe-partout), sygnowana i datowana: l. gottlieb 24.
27.000
Leopold Gottlieb - Najmłodszy brat Maurycego Gottlieba, wybitnego malarza dziewiętnastowiecznego pochodzenia żydowskiego. Studia artystyczne odbył w l. 1896-1902 w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Malczewskiego i T. Axentowicza. Naukę kontynuował w Monachium w pracowni A. Ažbego. W 1904 r. zamieszkał na stałe w Paryżu. Był członkiem wiedeńskiego "Haagenbundu" i inicjatorem powstania krakowskiej "Grupy Pięciu" (1905). W l. 1917-1919 uczestniczył w wystawach formistów. W Paryżu związany był ze środowiskiem Montparnasse'u, szczególnie blisko z M. Kislingiem i E. Zakiem. Przedstawioną w oferowanym obrazie symboliczną scenę rozgrywającą się na tle górzystego pejzażu można interpretować jako ilustrację ewangelicznej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie, który udziela pomocy napotkanemu na drodze podróżnemu. Jak w wielu obrazach Gottlieba - często wyobrażających biblijne motywy - najważniejsze wydaje się ograniczenie gamy barwnej do tonów rudawych brązów i zieleni oraz linearny rytm kompozycji, który budują łukowate odcinki linii powtarzające się zarówno w ludzkich postaciach jak i w pejzażu. Rytm ten sprawia, że obraz zyskuje cechy muzyczne, i że opowiedziane w Ewangelii zdarzenie przeobraża się w dziele Gottlieba w rytualny obrzęd stanowiąc jednocześnie żywą alegorią chrześcijańskiej cnoty Caritas. Przestylizowane postacie o uwysmuklonych proporcjach i umownie zaznaczonych rysach wpisane w ekspresyjnie spłaszczoną przestrzeń obrazową zyskują walor dekoratywności. Analogiczne cechy stylistyczne wykazuje należący do kolekcji W. Fibaka obraz "Chrystus w łodzi" z 1919 r. (repr. w katalogu "Malarstwo polskie w kolekcji Ewy i Wojciecha Fibaków, Muzeum Narodowe w Warszawie 1992, s. 82; "Ecole de Paris. Artyści żydowscy z Polski w kolekcji Wojciecha Fibaka, Muzeum Historii Miasta Łodzi 1998-1999, s. 44)
Hayden Henryk (1883-1970), Kąpiące się, lata 40-te XX wieku
55.000 zł
Hayden Henryk (1883-1970), Kąpiące się, lata 40...
olej na płótnie, wymiary: 38 cm x 46 cm, sygnow...
Hayden Henryk (1883-1970), Kąpiące się, lata 40-te XX wieku
Hayden Henryk (1883-1970), Kąpiące się, lata 40-te XX wieku
Hayden Henryk (1883-1970), Kąpiące się, lata 40-te XX wieku
olej na płótnie, wymiary: 38 cm x 46 cm, sygnowany ldr: Hayden.
55.000
Henryk Hayden - był jednym z najwybitniejszych malarzy polskiego pochodzenia związanych ze środowiskiem Ecole de Paris. Studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych; równolegle kształcił się także na Politechnice Warszawskiej. W 1907 wyjechał do Paryża, gdzie zapisał się jeszcze do Académie „La Palette”. Od 1908 często wyjeżdżał do Bretanii, kontaktując się tam z W. Ślewińskim. Po 1915 związał się z kręgiem paryskiej awangardy artystycznej, m.in. z P.Picassem, J.Grisem, G.Severinim i H.Matisseem. We Francji pozostał na stałe. W 1920 odwiedził rodzinę w Polsce, ale jego związki z krajem były dość luźne – z rzadka tylko przesyłał obrazy na wystawy. Natomiast wiele wystawiał we Francji; od 1909 regularnie brał udział w paryskich Salonach, miał też kilka wystaw indywidualnych. W czasie II wojny światowej przebywał w południowej Francji i wówczas nawiązała się jego wieloletnia przyjaźń z S.Beckettem. Malował pejzaże, portrety i martwe natury.
HIROSHIGE Andō (Utagawa) (1797 Edo - obecnie Tokio - 1858), Postacie nad rzeką Tama
1.800 zł
HIROSHIGE Andō (Utagawa) (1797 Edo - obecnie To...
drzeworyt barwny, wymiary: 24,5 cm x 33,8 cm (w...
HIROSHIGE Andō (Utagawa) (1797 Edo - obecnie Tokio - 1858), Postacie nad rzeką Tama
HIROSHIGE Andō (Utagawa) (1797 Edo - obecnie Tokio - 1858), Postacie nad rzeką Tama
HIROSHIGE Andō (Utagawa) (1797 Edo - obecnie Tokio - 1858), Postacie nad rzeką Tama
drzeworyt barwny, wymiary: 24,5 cm x 33,8 cm (w świetle paase-partout), sygnowany. ldr.
1.800
HIROSHIGE Andō (Utagawa) - Jeden z najbardziej znanych japońskich malarzy japońskich. Przedstawiciel kierunku ukiyo-e, ostatni wielki mistrz barwnego japońskiego drzeworytu. Prostymi środkami technicznymi potrafił przekazać liryczny, poetycki nastrój krajobrazu, po mistrzowsku oddawał efekty deszczu, mgły, śniegu, brzasku i zmroku. Główne dzieło to cykl 53 etapy drogi Tōkaidō (1833-1835).

Ukiyo-e ("obrazy przemijającego świata"), termin określający szkołę i styl w malarstwie oraz drzeworycie japońskim, rozkwitły w okresie Edo (1603-1868) i trwający do połowy XIX w.
HIROSHIGE ANDŌ (UTAGAWA) (1797 EDO - OBECNIE TOKIO - 1858), shiyakushi-juku, stacja 44 pochodząca z cyklu: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō.
1.800 zł
HIROSHIGE ANDŌ (UTAGAWA) (1797 EDO - OBECNIE TO...
drzeworyt barwny, wymiary: 22,7 cm x 34,7 cm (...
HIROSHIGE ANDŌ (UTAGAWA) (1797 EDO - OBECNIE TOKIO - 1858), shiyakushi-juku, stacja 44 pochodząca z cyklu: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō.
HIROSHIGE ANDŌ (UTAGAWA) (1797 EDO - OBECNIE TOKIO - 1858), shiyakushi-juku, stacja 44 pochodząca z cyklu: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō.
HIROSHIGE ANDŌ (UTAGAWA) (1797 EDO - OBECNIE TOKIO - 1858), shiyakushi-juku, stacja 44 pochodząca z cyklu: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō.
drzeworyt barwny, wymiary: 22,7 cm x 34,7 cm (w świetle passe-partout).
1.800
HIROSHIGE Andō (Utagawa) - Jeden z najbardziej znanych japońskich malarzy japońskich. Przedstawiciel kierunku ukiyo-e, ostatni wielki mistrz barwnego japońskiego drzeworytu. Prostymi środkami technicznymi potrafił przekazać liryczny, poetycki nastrój krajobrazu, po mistrzowsku oddawał efekty deszczu, mgły, śniegu, brzasku i zmroku. Główne dzieło to cykl 53 etapy drogi Tōkaidō (1833-1835).

Ukiyo-e ("obrazy przemijającego świata"), termin określający szkołę i styl w malarstwie oraz drzeworycie japońskim, rozkwitły w okresie Edo (1603-1868) i trwający do połowy XIX w.
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
4.500 zł
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku...
olej na tekturze, wymiary: 22 cm x 35,5 cm, sy...
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
olej na tekturze, wymiary: 22 cm x 35,5 cm, sygnowany i datowany pdr: Wlastmil Hofman/1907.
4.500
Wlastmil Hofman - W latach 1895-99 studiował w krakowskiej SSP pod kierunkiem Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Józefa Unierzyskiego i Jana Stanisławskiego. Lata 1899-1901 spędził w paryskiej Academie des Beaux-Arts u Jean-Léon Gerôme`a. Podczas II wojny światowej był w ZSSR, Tel-Avivie i Jerozolimie. Po powrocie do kraju zamieszkał w Krakowie, a następnie przeniósł się do Szklarskiej Poręby. Należał m.in. do TAP "Sztuka", Grupy Zero, Grupy Pięciu oraz "Secesji" wiedeńskiej. Na jego pracę ogromny wpływ miała symboliczna twórczość Jacka Malczewskiego. Hofman malował głównie obrazy religijne, sceny rodzajowe, portrety i pejzaże. Jego modelami byli często biedni, prości ludzie, którzy zyskali w jego pracach ponadczasową godność.
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
9.000 zł
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE AR...
olej na tekturze, wymiary: 33,5 x 27,5 cm, sygn...
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
olej na tekturze, wymiary: 33,5 x 27,5 cm, sygnowany pdr: Jan Kaczmarkiewicz.
9.000
Jan Kaczmarkiewicz (1904 - 1989) - polski malarz, historyk sztuki, pedagog. Studiował historię sztuki i architekturę klasyczną na Uniwersytecie Poznańskim. W 1929 wykonywał ilustracje do pism katolickich. Po uzyskaniu stypendium w 1932 wyjechał na studia malarskie do Wilna, gdzie kształcił się na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego pod kierunkiem Ludomira Sleńdzińskiego, Po wojnie podjął tam pracę dydaktyczną. Od 1959 był członkiem ZPAP.
KADAR BELA (1877 - 1955), KOBIETA I MĘŻCZYZNA
28.000 zł
KADAR BELA (1877 - 1955), KOBIETA I MĘŻCZYZNA
akwarela na papierze, wymiary: 29 x 43,5 cm, sy...
KADAR BELA (1877 - 1955), KOBIETA I MĘŻCZYZNA
KADAR BELA (1877 - 1955), KOBIETA I MĘŻCZYZNA
KADAR BELA (1877 - 1955), KOBIETA I MĘŻCZYZNA
akwarela na papierze, wymiary: 29 x 43,5 cm, sygn. p.g.: KADAR/ BELA. Na odwrocie nalepka z ramiarni Grey Goose z z Los Angeles.
28.000
Bela Kadar urodził się Budapeszcie,kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Artysta w swoich pracach czerpał z wielu nurtów i kierunków artystycznych pierwszej połowy XX wieku. Wrodzona ciekawość, otwarty umysł i chęć ciągłego poszerzania artystycznych horyzontów sprawiła, iż zaczął łączyć ekspresjonizm, kubizm, futuryzm i konstruktywizm i tłumaczyćje na swój własny, unikatowy język. Do najchętniej podejmowanych przez artystę tematów należały sceny ukazujące kochanków, kobiece akty, węgierski folklor oraz sceny rodzajowe. Przyjazd do Berlina w 1923 roku i związanie się z grupą Der Strum był punktem zwrotnym w twórczości węgierskiego artysty. Bela Kadar wystawiał z grupą, a także publikował swoje prace w magazynie Der Strumaż do 1932 roku.Pracę Kadar z początku lat 20. charakteryzują ostre, kanciaste krawędzie oraz silne nacechowanie emocjonalne. Z czasem styl ulega zmianie - staje się bardziej narracyjny, zaczynają przeważać tematy związane z węgierskim folklorem, bardzo dobrze widoczna jest inspiracja pracami z kręgu Der Blaue Reiter oraz stylistyką Marca Chagalla.

Inspiracje twórczością Marca Chagalla można dostrzec jeszcze wyraźniej w akwareli „Kobieta i mężczyzna”. Artysta ukazał tutaj parę siedzącą przy stole. Kobieta oparłszy lewą rękę o stół, nachyla się ku obejmującemu ją mężczyźnie. Wnętrze, w którym przebywa para jest nieistotne - artysta zredukował je do minimum: to mężczyzna i kobieta stanowią centrum kompozycji, intensywny koloryt ich ciał oraz ubrań odcina się od ciemnego, jednolitego tła.
KADAR BELA (1877 - 1955), SERENADA, OK. 1925
28.000 zł
KADAR BELA (1877 - 1955), SERENADA, OK. 1925
tusz na papierze, wymiary: 40.5 x 21.5 cm w świ...
KADAR BELA (1877 - 1955), SERENADA, OK. 1925
KADAR BELA (1877 - 1955), SERENADA, OK. 1925
KADAR BELA (1877 - 1955), SERENADA, OK. 1925
KADAR BELA (1877 - 1955), SERENADA, OK. 1925
tusz na papierze, wymiary: 40.5 x 21.5 cm w świetle passe-partout, sygn. p.d.: „KADAR / BELA”, na odwrocie nalepka z ramiarni Grey Goose z Los Angeles, ponadto nalepka z Papillon Gallery z Los Angeles.
28.000
Bela Kadar urodził się Budapeszcie,kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Artysta w swoich pracach czerpał z wielu nurtów i kierunków artystycznych pierwszej połowy XX wieku. Wrodzona ciekawość, otwarty umysł i chęć ciągłego poszerzania artystycznych horyzontów sprawiła, iż zaczął łączyć ekspresjonizm, kubizm, futuryzm i konstruktywizm i tłumaczyćje na swój własny, unikatowy język. Do najchętniej podejmowanych przez artystę tematów należały sceny ukazujące kochanków, kobiece akty, węgierski folklor oraz sceny rodzajowe. Przyjazd do Berlina w 1923 roku i związanie się z grupą Der Strum był punktem zwrotnym w twórczości węgierskiego artysty. Bela Kadar wystawiał z grupą, a także publikował swoje prace w magazynie Der Strumaż do 1932 roku.Pracę Kadar z początku lat 20. charakteryzują ostre, kanciaste krawędzie oraz silne nacechowanie emocjonalne. Z czasem styl ulega zmianie - staje się bardziej narracyjny, zaczynają przeważać tematy związane z węgierskim folklorem, bardzo dobrze widoczna jest inspiracja pracami z kręgu Der Blaue Reiter oraz stylistyką Marca Chagalla.
„Serenada” którą prezentujemy pochodzi z około 1925 roku - i doskonale uwidacznia okres przejściowy w twórczości artysty. Kanciaste budynki o ostrych krawędziach poprzecinane pasami ulic kontrastują z obłym, delikatnym kształtem sylwetki pary zakochanych, wtulonych w siebie tak, iż tworzą jedno ciało.
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
17.000 zł
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki ...
olej na tekturze, wymiary: 49 cm x 69 cm, sygno...
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
olej na tekturze, wymiary: 49 cm x 69 cm, sygnowany ldr: StKamocki. Na odwrocie węglem KAMOCKI/KOŚCIÓŁEK W ZAKOPANEM/1932, poniżej studium portretowe.
17.000
Stanisław Kamockibył pejzażystą uważanym za jednego z najwybitniejszych malarzy ze „szkoły Stanisławskiego“. Syn architekta Kazimierza Kamockiego, rysunku uczył się od ojca. W latach 1891-1900 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. pod kierunkiem Leona Wyczółkowskiego, Jacka Malczewskiego i Jana Stanisławskiego. W 1900 wyróżniono go srebrnym medalem za krajobrazy. Po studiach podróżował do Paryża (1901-1902) i do Włoch (1904-1905). W latach 1915-1919, podczas służby w I Brygadzie Legionów, rysował i malował portrety legionistów. Od 1920 był profesorem malarstwa krajobrazowego w macierzystej uczelni i wielokrotnie wyjeżdżał ze studentami na plenery. Był członkiem kilku stowarzyszeń twórczych, wśród nich Tow. Artystów Polskich „Sztuka“, Tow. Polska Sztuka Stosowana, Tow. Sztuka Podhalańska. Lata okupacji spędził w Zakopanem, nadal zajmując się nauczaniem. Malował przed wszystkim krajobrazy z okolic Krakowa i Podhala, ale także z wyjazdów na Podole i Wołyń oraz ze swoich podróży zagranicznych. Rzadziej malował martwe natury i wnętrza. Jego obrazy odznaczają się wybitnymi walorami dekoracyjnymi. Artysta zajmował się także grafiką, zwłaszcza litografią. Był autorem plakatów i programów krakowskiego kabaretu „Zielony Balonik“.
Kanelba  Rajmund (1897-1960), W porcie
SPRZEDANE zł
Kanelba Rajmund (1897-1960), W porcie
olej na płótnie, wymiary: 81,5 cm x 111,5 cm, ...
Kanelba  Rajmund (1897-1960), W porcie
Kanelba Rajmund (1897-1960), W porcie
olej na płótnie, wymiary: 81,5 cm x 111,5 cm, sygnowany pdr: Kanelba, Na odwrocie l.g. napis tuszem: .... | FRANCE, niżej tuszem numer w otoku: 75.
SPRZEDANE
Rajmund Kanelba /Kanelbaum - studia malarskie rozpoczął w roku 1918 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Stanisława Lentza i Tadeusza Pruszkowskiego.Następnie kształcił się w Wiedniu i w Paryżu, gdzie od 1926 zamieszkał na stałe, włączając się w środowisko artystów tzw. École de Paris. Począwszy do 1924 wiele wystawiał w kraju i za granicą, biorąc m.in. udział w paryskich Salonach i prezentując swe prace w Londynie, Edynburgu, Glasgow, Berlinie, Bordeaux, Brukseli, Nowym Jorku, Chicago, Filadelfii, na Florydzie. Podczas II wojny światowej przebywał głównie w Anglii, później okresowo mieszkał w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku. Malował pejzaże, martwe natury, akty i portrety, w tym, szczególnie dlań charakterystyczne „liryczne w nastroju, swobodnie i szkicowo traktowane studia kobiet i dzieci” (SAP). W latach pięćdziesiątych portretował, m.in. brytyjską królową Elżbietę II.
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
11.000 zł
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety...
olej na tekturze, wymiary: 60 cm x 46 cm, sygno...
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
olej na tekturze, wymiary: 60 cm x 46 cm, sygnowany i datowany śr. p: aKarpiński/1950.
11.000
Alfons Karpiński– Studia artystyczne odbył w latach 1891-1899 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem F. Cynka, I. Jabłońskiego, W. Łuszczkiewicza i L. Wyczółkowskiego. Naukę kontynuował w 1903 w monachijskiej pracowni A. Azbego. W okresie 1904-1907 doskonalił swój warsztat malarski w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych u K. Pochwalskiego, zaś w latach 1908-1912 kształcił się w paryskiej Académie Willi uczęszczając do atelier H. Martina i H. Anglade’a. Do Paryża powrócił w 1922, by uzupełnić studia malarskie w Académie Colarossi. Na stałe mieszkał w Krakowie, gdzie zajmował się również działalnością pedagogiczną i organizacyjną. Od 1899 Karpiński regularnie prezentował swe prace w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Brał ponadto udział w wystawach Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana (1902) i Niezależnych (1911, 1913, 1927). Wielokrotnie uczestniczył w zbiorowych ekspozycjach urządzanych w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i Instytucie Propagandy Sztuki. Pokazywał też swą sztukę za granicą, m.in. w Monachium (1909), Rzymie (1911, 1956), Antwerpii (1911), Brukseli, Hadze, Amsterdamie i Pittsburgu (1929), Buffalo (1932) i Nowym Jorku (1939). Indywidualne wystawy artysty odbyły się w Krakowie (1911, 1926, 1929, 1930, 1931, 1949, 1958), Lwowie (1920, 1926, 1937) i Poznaniu (1925).Otrzymał wiele nagród i wyróżnień: na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 został uhonorowany złotym medalem za całokształt twórczości; w1933 miasto Kraków przyznało mu nagrodę za Portret L.Solskiego, zaś w 1937 Instytut Propagandy Sztuki wyróżnił malowane przez niego portrety kobiece. Twórczość tego artysty znakomicie wpisuje się w sztukę młodopolskich salonów i buduarów.
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Powstanie pomysłu utworu lirycznego, 1930
10.000 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Powstanie pomysłu ...
Gwasz na papierze. Wymiary: 21 cm x 21 cm, (w o...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Powstanie pomysłu utworu lirycznego, 1930
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Powstanie pomysłu utworu lirycznego, 1930
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Powstanie pomysłu utworu lirycznego, 1930
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Powstanie pomysłu utworu lirycznego, 1930
Gwasz na papierze. Wymiary: 21 cm x 21 cm, (w oprawie 49 cm x 49 cm). Sygnowany i datowany pdr: Marjan Konarski | V 1930. Na odwrocie nalepki: Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Salon Stowarzyszenia Artystów Poznań, Muzeum okręgowe w Toruniu, Związek Zawodowy Artystów Plastyków na Śląsku. Na odwrocie nalepka wystawowa: Wystawa pt. Marian Konarski (1909- 1998) – Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. Muzeum Okręgowe w Toruniu. Ratusz Staromiejski. 11 kwietnia – 24 maja 2015. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. Reprodukowany w katalogu tej wystawy: s.103. BIBLIOGRAFIA: Przewodnik 66 1931, nr wykazu prac 280, s.35; I. Wykaz prac Twórcowni 1931, nr spisu prac 78; Wykaz prac szczepu Szukalszczyków 1932, nr spisu prac 103, s. 15; Wystawa TPSP 1932, nr spisu prac 101; Marian Konarski Warszawa 1989, Chicago 1990, nr spisu prac 49; Marian Konarski 1998, spis prac: Malarstwo - gwasze i pastele nr 49, s. 47
10.000
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW I, 1937
8.500 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW I,...
Akwarela na papierze. Wymiary: 12 cm x 43,5 c...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW I, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW I, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW I, 1937
Akwarela na papierze. Wymiary: 12 cm x 43,5 cm, (w oprawie 39 cm x 70 cm), sygnowany i datowany śr.d: Konarski 37 WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 82
8.500
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW II, 1937
8.500 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW II...
Gwasz na papierze. Wymiary: 18,4 cm x 43,8 cm...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW II, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW II, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW II, 1937
Gwasz na papierze. Wymiary: 18,4 cm x 43,8 cm, (w oprawie 45,5 cm x 70 cm), sygnowany i datowany pdr: Konarski 37. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 82
8.500
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW III, 1937
8.500 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW II...
Kredka, ołówek na papierze. Wymiar: 16 cm x 36...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW III, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW III, 1937
Kredka, ołówek na papierze. Wymiar: 16 cm x 36,5 cm, (w oprawie 43 cm x 62,5 cm), sygnowany i datowany pdr: Konarski 37 WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 83
8.500
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW IV, 1937
8.500 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW IV...
Kredka, ołówek na papierze. Wymiary: 25,5 cm x...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW IV, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW IV, 1937
Kredka, ołówek na papierze. Wymiary: 25,5 cm x 36,5 cm, (w oprawie 52,5 cm x 62,5 cm), sygnowany i datowany pdr; Konarski M. 1937. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 83
8.500
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW V, 1937
8.500 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW V,...
Kredka, ołówek na papierze. Wymiary: 25 cm x ...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW V, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW V, 1937
Kredka, ołówek na papierze. Wymiary: 25 cm x 30 cm, (w oprawie 49,5 cm x 56,5 cm), sygnowany i datowany pdr: Konarski 37 WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 84
8.500
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VI, 1937
8.500 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VI...
Kredka, ołówek na papierze. Wymiar: 22 cm x 3...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VI, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VI, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VI, 1937
Kredka, ołówek na papierze. Wymiar: 22 cm x 30 cm, (w oprawie 49,5 cm x 56,5 cm), sygnowany i datowany ldr: Konarski37. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 84
8.500
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VII, 1937
8.500 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VI...
Akwarela, ołówek na papierze. Wymiary: 21,5 cm...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VII, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VII, 1937
KONARSKI MARIAN (1909-1998), PROJEKT SCHODÓW VII, 1937
Akwarela, ołówek na papierze. Wymiary: 21,5 cm x 30 cm (w oprawie 49 cm x 56,5 cm), sygnowany i datowany pdr: Konarski 37. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 84
8.500
Konarski Marian (1909-1998), Projekt schodów VIII, 1937
8.500 zł
Konarski Marian (1909-1998), Projekt schodów VI...
Ołówek na papierze. Wymiary: 25,5 cm x 36,5cm,...
Konarski Marian (1909-1998), Projekt schodów VIII, 1937
Konarski Marian (1909-1998), Projekt schodów VIII, 1937
Ołówek na papierze. Wymiary: 25,5 cm x 36,5cm, (w oprawie 52,5 cm x 63 cm), sygnowany i datowany ldr: Konarski 37. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 85.
8.500
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Sowiniec – widok z góry, 1936
28.000 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Sowiniec – widok z...
Ołówek na papierze. Wymiary: 50,5 cm x 75 cm (...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Sowiniec – widok z góry, 1936
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Sowiniec – widok z góry, 1936
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Sowiniec – widok z góry, 1936
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Sowiniec – widok z góry, 1936
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Sowiniec – widok z góry, 1936
Ołówek na papierze. Wymiary: 50,5 cm x 75 cm (w oprawie 56,5 cm x 81 cm), sygnowany ldr: Marian Konarski, opisany pdr: WIDOK Z GÓRY. Na odwrocie odręcznie ołówkiem: Widok z góry 1936, wł. rodziny. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 76.
28.000
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Szczyt Kopca na Sowińcu, 1936
28.000 zł
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Szczyt Kopca na So...
Ołówek na papierze. Wymiary: 73 cm x 50 cm (w ...
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Szczyt Kopca na Sowińcu, 1936
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Szczyt Kopca na Sowińcu, 1936
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Szczyt Kopca na Sowińcu, 1936
KONARSKI MARIAN (1909-1998), Szczyt Kopca na Sowińcu, 1936
Ołówek na papierze. Wymiary: 73 cm x 50 cm (w oprawie 81 cm x 56 cm), sygnowany ldr: M. Konarski 1936, opisany pdr: SZCZYT KOPCA/LATARNIA LOTN. Na odwrocie nalepka wystawowa: Wystawa pt. Marian Konarski (1909- 1998) – Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. Muzeum Okręgowe w Toruniu. Ratusz Staromiejski. 11 kwietnia – 24 maja 2015. Ponadto odręcznie ołówkiem: Szczyt Kopca Piłsudskiego 1936, wł. rodziny. WYSTAWIANY: Marian Konarski (1909- 1998) - Szczepowy Rogatego Serca. Malarstwo, rysunek, rzeźba. 11 kwietnia - 24 maja 2015 roku. Muzeum Okręgowe w Toruniu. REPRODUKOWANY: Marian Konarski: Szczepowy Rogatego Serca. malarstwo/rysunek/rzeźba, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 2015, s. 75 BIBLIOGRAFIA: Przewodnik 133 1938, nr spisu prac 143-150, s. 12-13; Wykaz prac Szukalskiego i szczepu 1936, nr spisu prac 133-142, s. 28-29 Marian Konarski Warszawa 1989, Chicago 1990, nr spisu prac 20; Marian Konarski 1998 spis prac: Rysunki nr 20, s. 47
28.000
Korecki Wiktor  (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
5.800 zł
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy ze s...
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 50 cm, sygno...
Korecki Wiktor  (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
Korecki Wiktor  (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 50 cm, sygnowany pdr: Wiktor Korecki.
5.800
Wiktor Korecki – malarz pejzażysta – gimnazjum ukończył w Kijowie, tam też studiował w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wrócił do Kamieńca Podolskiego, skąd w roku 1921 wyjechał do Warszawy. Tu miał pracownię na rogu ulic Tamki i Cichej. Zgromadzone tam obrazy spłonęły w czasie powstania 1944 roku. Po powstaniu artysta przebywał w obozie w Pruszkowie skąd trafił do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powrócił w roku 1946 i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą, a później w Milanówku. Jego nastrojowe krajobrazy emanujące spokojem i pogodą cieszyły się zawsze dużą popularnością. Korecki najczęściej malował pejzaże zimowe z motywem leśnej drogi i strumienia wijącego się wśród śniegów, a obok nich także wiosenne, letnie czy jesienne widoki z Mazowsza.
KORECKI WIKTOR (1890 - 1980), PEJZAŻ WIOSENNY Z DROGĄ, ok. 1970
11.800 zł
KORECKI WIKTOR (1890 - 1980), PEJZAŻ WIOSENNY Z...
olej na płótnie, wymiary: 73 x 100 cm, sygn. l....
KORECKI WIKTOR (1890 - 1980), PEJZAŻ WIOSENNY Z DROGĄ, ok. 1970
KORECKI WIKTOR (1890 - 1980), PEJZAŻ WIOSENNY Z DROGĄ, ok. 1970
KORECKI WIKTOR (1890 - 1980), PEJZAŻ WIOSENNY Z DROGĄ, ok. 1970
olej na płótnie, wymiary: 73 x 100 cm, sygn. l.d.: WIKTOR KORECKI.
11.800
Wiktor Korecki – malarz pejzażysta – gimnazjum ukończył w Kijowie, tam też studiował w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wrócił do Kamieńca Podolskiego, skąd w roku 1921 wyjechał do Warszawy. Tu miał pracownię na rogu ulic Tamki i Cichej. Zgromadzone tam obrazy spłonęły w czasie powstania 1944 roku. Po powstaniu artysta przebywał w obozie w Pruszkowie skąd trafił do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powrócił w roku 1946 i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą, a później w Milanówku. Jego nastrojowe krajobrazy emanujące spokojem i pogodą cieszyły się zawsze dużą popularnością. Korecki najczęściej malował pejzaże zimowe z motywem leśnej drogi i strumienia wijącego się wśród śniegów, a obok nich także wiosenne, letnie czy jesienne widoki z Mazowsza.
Korecki Wiktor (1890-1980), Młyn o zachodzie słońca, 1931
17.000 zł
Korecki Wiktor (1890-1980), Młyn o zachodzie sł...
olej na płótnie, wymiary: 50 cm x 72 cm, sygno...
Korecki Wiktor (1890-1980), Młyn o zachodzie słońca, 1931
Korecki Wiktor (1890-1980), Młyn o zachodzie słońca, 1931
Korecki Wiktor (1890-1980), Młyn o zachodzie słońca, 1931
olej na płótnie, wymiary: 50 cm x 72 cm, sygnowany w prawym dolnym rogu: W. Korecki/31
17.000
Wiktor Korecki – malarz pejzażysta – gimnazjum ukończył w Kijowie, tam też studiował w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wrócił do Kamieńca Podolskiego, skąd w roku 1921 wyjechał do Warszawy. Tu miał pracownię na rogu ulic Tamki i Cichej. Zgromadzone tam obrazy spłonęły w czasie powstania 1944 roku. Po powstaniu artysta przebywał w obozie w Pruszkowie skąd trafił do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powrócił w roku 1946 i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą, a później w Milanówku. Jego nastrojowe krajobrazy emanujące spokojem i pogodą cieszyły się zawsze dużą popularnością. Korecki najczęściej malował pejzaże zimowe z motywem leśnej drogi i strumienia wijącego się wśród śniegów, a obok nich także wiosenne, letnie czy jesienne widoki z Mazowsza.
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
5.500 zł
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 49 cm, sygno...
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 49 cm, sygnowany ldr: Wiktor Korecki.
5.500
Wiktor Korecki – malarz pejzażysta – gimnazjum ukończył w Kijowie, tam też studiował w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wrócił do Kamieńca Podolskiego, skąd w roku 1921 wyjechał do Warszawy. Tu miał pracownię na rogu ulic Tamki i Cichej. Zgromadzone tam obrazy spłonęły w czasie powstania 1944 roku. Po powstaniu artysta przebywał w obozie w Pruszkowie skąd trafił do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powrócił w roku 1946 i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą, a później w Milanówku. Jego nastrojowe krajobrazy emanujące spokojem i pogodą cieszyły się zawsze dużą popularnością. Korecki najczęściej malował pejzaże zimowe z motywem leśnej drogi i strumienia wijącego się wśród śniegów, a obok nich także wiosenne, letnie czy jesienne widoki z Mazowsza.
Kossak Jerzy (1886-1955), Polowanie par force
12.000 zł
Kossak Jerzy (1886-1955), Polowanie par force
olej na tekturze, wymiary: 19,7 cm x 28 ,6 cm,...
Kossak Jerzy (1886-1955), Polowanie par force
Kossak Jerzy (1886-1955), Polowanie par force
Kossak Jerzy (1886-1955), Polowanie par force
olej na tekturze, wymiary: 19,7 cm x 28 ,6 cm, sygnowany pdr: Jerzy Kossak.
12.000
Jerzy Kossak - syn Wojciecha, wnuk Juliusza Kossaków - od wczesnego dzieciństwa malował pod kierunkiem ojca i dziadka. Kontynuator i naśladowca ich sztuki tworzył sceny batalistyczne, historyczne i rodzajowe z wszechobecnym motywem konia. Malował obrazy z powstania listopadowego, wojen napoleońskich oraz wiele scen z wojny 1920 roku. Najbardziej znaną jego kompozycją tego rodzaju był Cud nad Wisłą. Malował też liczne Pogonie i Pościgi ułanów za kozakami, Napady wilków, Polowania i Wesela.
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
2.500 zł
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
olej na tekturze, wymiary: 67 cm x 44 cm, sygno...
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
olej na tekturze, wymiary: 67 cm x 44 cm, sygnowany pdr: J. Krasnowolski.
2.500
Józef Krasnowolski - od 1896 roku studiował w Warszawie u Wojciecha Gersona, oraz od 1900 w Krakowie jako student Szkoły Sztuk Pięknych w pracowni Jacka Malczewskiego, potem Leona Wyczółkowskiego (1900/1901). Z zachowanych świadectw wynika, iż jego ówczesne prace były nagradzane (np. w r. 1900/1901 otrzymał „drugą nagrodę za kompozycję, trzecią za akt ranny”). Uczestniczył też w plenerach malarskich, organizowanych przez Jana Stanisławskiego. W latach 1901- 1902 uzupełniał swe malarskie wykształcenie w Monachium .Dominująca tematyką jego dzieł były : podkrakowskie pejzaże z pasiastymi,błękitno-rudymi chałupami krytymi strzechą, portrety dziewcząt w krakowskich strojach (najczęściej pozowała mu żona) i dzieci, zwłaszcza własnych synów. Od 1903 zaczął regularnie uczestniczyć w wystawach krakowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych i warszawskiej Zachęty oraz mniej regularnie w Poznaniu, Częstochowie, Lwowie i za granicą (m. in. w Pradze, w Wiedniu, w Monachium, Budapeszcie, Kijowie, Dreźnie). Spotykał się z uznaniem krytyków; pochlebne recenzje zamieściły „Tygodnik Ilustrowany”, „Świat”, „Sfinks”, „Życie i Sztuka”. Najcenniejsze prace powstały po krótkim pobycie w Paryżu (1909). Cieszył się
wówczas uznaniem, eksponując swe dzieła wraz z czołowymi twórcami Młodej Polski: w 1911 r. otrzymał II nagrodę na I wystawie sztuki kościelnej w Krakowie (I nagrody nie przyznano) za Serce Jezusa (dziś w kościele w Krzesławicach), nieco później – nagrodę w Wiedniu za akty czterech kąpiących się chłopców (zapewnesynów). Został członkiem kilku organizacji artystycznych: krakowskiego „Zero”,warszawskiego „Odłamu” i wiedeńskiego „Hegebundu”. Jego dzieła trafiły do wydanego w Paryżu albumu sztuki polskiej (1912). W 1914 przeniósł się z rodziną z Bieńczyc do Krakowa (mieszkanie przy ul. Kalwaryjskiej 64). Sukcesy artystyczne przerwała I wojna światowa. W 1925 chwilowo przeniósł się z rodziną do Mysłowic, gdzie uczył rysunku w gimnazjum. Stan jego zdrowia stale się pogarszał: wylew (1926) był przyczyną niedowładu palców, rozwijała się jaskra, którą częściowo tylko zahamowała operacja (1934). Ostatni sukces to „Zaszczytne Wyróżnienie” w warszawskiej „Zachęcie” za Chatę w słońcu (1931). Józef Krasnowolski przybity wybuchem wojny zmarł 29 listopada 1939 r. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim. W pobliżu miejsce, gdzie mieszkał w Bieńczycach znajduje się ulica nosząca jego imię.
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), PEJZAŻ Z POSTACIĄ
250 zł
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), PEJZAŻ Z POSTACIĄ
drzeworyt, wymiary; 15,6x11 cm ( w świetle pass...
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), PEJZAŻ Z POSTACIĄ
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), PEJZAŻ Z POSTACIĄ
drzeworyt, wymiary; 15,6x11 cm ( w świetle passe-partout), sygnowany ołówkiem pdr: E Kuczyński.
250
Edward Kuczyński studiował w latach 1927-1934 na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batoregow Wilnie pod kierunkiem Benedykta Kubickiego, Ferdynanda Ruszczyca i Ludomira Sleńdzińskiego (malarstwo), Jerzego Hoppena (grafika) i Bonawentury Lenarta (liternictwo). W latach 1935-1936 uczył rysunku i liternictwa w Szkole Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego w Wilnie. W 1937 był współzałożycielem Grupy Wileńskiej, z którą wystawiał w 1939. W tymże roku uzyskał dyplom w zakresie grafiki. W latach 1940-1942 pracował jako introligator i rysownik. W 1942 przebywał w obozie pracy przymusowej w Parweniszkach, a następnie pracował w zakładach poligraficznych Vaizdas w Wilnie. Po II wojnie światowej osiadł w Toruniu. W 1946 podjął pracę pedagogiczną (początkowo jako starszy asystent, potem zastępca profesora) w Katedrze Grafiki na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, w którym pełnił też funkcję prodziekana (1952-1954) i dziekana (1954-1956). Jako pedagog i twórca specjalizujący się przede wszystkim w grafice współtworzył silne toruńskie środowisko graficzne. Tworzył przede wszystkim w technice drzeworytu, ulegając wpływom precyzyjnego stylu Stanisława Ostoja-Chrostowskiego. Wykonywał również grafiki w technikach metalowych oraz litografie i linoryty. Zajmował się ilustracją i zdobnictwem książki oraz innymi dziedzinami grafiki użytkowej, jak ekslibris, projektowanie znaczków, znaki i napisy reklamowe itp. 

 
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), ZAMEK
250 zł
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), ZAMEK
drzeworyt, wymiary; 8,6 x 10 cm (w świetle pa...
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), ZAMEK
KUCZYŃSKI EDWARD (1905 - 1958), ZAMEK
drzeworyt, wymiary; 8,6 x 10 cm (w świetle passe-partout), sygnowany ołówkiem pdr: E Kuczyński.
250
 Edward Kuczyński studiował w latach 1927-1934 na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batoregow Wilnie pod kierunkiem Benedykta Kubickiego, Ferdynanda Ruszczyca i Ludomira Sleńdzińskiego (malarstwo), Jerzego Hoppena (grafika) i Bonawentury Lenarta (liternictwo). W latach 1935-1936 uczył rysunku i liternictwa w Szkole Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego w Wilnie. W 1937 był współzałożycielem Grupy Wileńskiej, z którą wystawiał w 1939. W tymże roku uzyskał dyplom w zakresie grafiki. W latach 1940-1942 pracował jako introligator i rysownik. W 1942 przebywał w obozie pracy przymusowej w Parweniszkach, a następnie pracował w zakładach poligraficznych Vaizdas w Wilnie. Po II wojnie światowej osiadł w Toruniu. W 1946 podjął pracę pedagogiczną (początkowo jako starszy asystent, potem zastępca profesora) w Katedrze Grafiki na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, w którym pełnił też funkcję prodziekana (1952-1954) i dziekana (1954-1956). Jako pedagog i twórca specjalizujący się przede wszystkim w grafice współtworzył silne toruńskie środowisko graficzne. Tworzył przede wszystkim w technice drzeworytu, ulegając wpływom precyzyjnego stylu Stanisława Ostoja-Chrostowskiego. Wykonywał również grafiki w technikach metalowych oraz litografie i linoryty. Zajmował się ilustracją i zdobnictwem książki oraz innymi dziedzinami grafiki użytkowej, jak ekslibris, projektowanie znaczków, znaki i napisy reklamowe itp.
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
7.500 zł
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
olej na sklejce, wymiary: 32,4 cm x 34,7 cm, sy...
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
olej na sklejce, wymiary: 32,4 cm x 34,7 cm, sygnowany ldr: K. Mackiewicz.
7.500
Konstanty Mackiewicz - malarz i scenograf teatralny; studia artystyczne rozpoczął w Odessie (1913/1914), następnie kształcił się w Penzie (1914-1919), a później w pracowni W. Kandinsky’ego w moskiewskiej Wyższej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Od roku 1922 mieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako scenograf teatralny. W roku 1926 przeniósł się na stałe do Łodzi i pracował w Teatrze Miejskim. Był członkiem ugrupowań artystycznych „Rytm” i „Start”, wiele wystawiał, m.in. w warszawskiej Zachęcie i w Salonach IPS-u, a za granicą w Brukseli (1933), w Paryżu (1937; dwa złote medale) i w Nowym Jorku (1939). Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Łodzi, biorąc udział w wielu wystawach. W swojej bogatej i bardzo różnorodnej twórczości nawiązywał do założeń kubizmu, futuryzmu i koloryzmu. Malował zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i realistyczne pejzaże lub martwe natury. Po wojnie stworzył m.in. cykle obrazów Tu byli ludzie, Katedry, Miasto.
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
4.500 zł
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze st...
olej na płótnie, wymiary: 40 cm x 50 cm, sygnow...
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
olej na płótnie, wymiary: 40 cm x 50 cm, sygnowany ldr: K. Mackiewicz.
4.500
Konstanty Mackiewicz - malarz i scenograf teatralny; studia artystyczne rozpoczął w Odessie (1913/1914), następnie kształcił się w Penzie (1914-1919), a później w pracowni W. Kandinsky’ego w moskiewskiej Wyższej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Od roku 1922 mieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako scenograf teatralny. W roku 1926 przeniósł się na stałe do Łodzi i pracował w Teatrze Miejskim. Był członkiem ugrupowań artystycznych „Rytm” i „Start”, wiele wystawiał, m.in. w warszawskiej Zachęcie i w Salonach IPS-u, a za granicą w Brukseli (1933), w Paryżu (1937; dwa złote medale) i w Nowym Jorku (1939). Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Łodzi, biorąc udział w wielu wystawach. W swojej bogatej i bardzo różnorodnej twórczości nawiązywał do założeń kubizmu, futuryzmu i koloryzmu. Malował zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i realistyczne pejzaże lub martwe natury. Po wojnie stworzył m.in. cykle obrazów Tu byli ludzie, Katedry, Miasto.
Malarstwo XIX w, z kręgu Williama Hugginsa (1820-1884), Ptactwo domowe
4.800 zł
Malarstwo XIX w, z kręgu Williama Hugginsa (182...
para obrazów, olej na tekturze, wymiary: 30,8 ...
Malarstwo XIX w, z kręgu Williama Hugginsa (1820-1884), Ptactwo domowe
Malarstwo XIX w, z kręgu Williama Hugginsa (1820-1884), Ptactwo domowe
Malarstwo XIX w, z kręgu Williama Hugginsa (1820-1884), Ptactwo domowe
Malarstwo XIX w, z kręgu Williama Hugginsa (1820-1884), Ptactwo domowe
para obrazów, olej na tekturze, wymiary: 30,8 cm x 30,8 cm, nie sygnowane.
4.800
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
3.500 zł
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
olej na płótnie dublowanym, wymiary: 29 cm x 25...
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
olej na płótnie dublowanym, wymiary: 29 cm x 25 cm, niesygnowany.
3.500
Pełen wdzięku portret, przywołuje na myśl skojarzenia z subtelnym, pełnym czystych, nasyconych barw, dekoracyjnym malarstwem Henryka Siemiradzkiego.
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
17.500 zł
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy...
olej na płótnie, wymiary 55 cm x 46 cm: sygnowa...
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
olej na płótnie, wymiary 55 cm x 46 cm: sygnowany ldr: Mondzain. Porównaj: "Autoportet" z 1927 roku, olej na płótnie, wymiary: 55x46cm, kolekcja prywatna Paryż, Szymon Mondzain - Mistrzowie Ecole de Paris, strona 110, kat. 39.
17.500
Szymon Mondzain właśc. Szamaj Mondszajn – malarz, przedstawiciel tzw. École de Paris; studia malarskie rozpoczął w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w roku 1905 i w tym samym roku - za udział w strajku szkolnym - został aresztowany i uwięziony w Cytadeli. W 1908 dzięki pomocy Gminy Żydowskiej wyjechał do Krakowa, gdzie podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Teodora Axentowicza i Józefa Pankiewicza. Zaprzyjaźnił się wówczas z Mojżeszem Kislingiem, Wacławem Zawadowskim i Janem Hrynkowskim. W latach 1909 i 1911 wyjeżdżał do Paryża, a z końcem 1912 zamieszkał tam na stałe, wchodząc w krąg artystów z Montparnasse’u i przyjaźniąc się m.in. z André Derainem, Guillaume’em Apollinaire’em, André Salmonem. W 1913 wyjeżdżał do Szwajcarii i Bretanii. W czasie I wojny światowej służył jako ochotnik w polsko-francuskich oddziałach Legii Cudzoziemskiej. W 1923 otrzymał obywatelstwo francuskie. Jeździł na plenery do Włoch (1923), a od 1925 regularnie do Algierii, gdzie spędził też lata II wojny światowej i gdzie później – z przerwą na pobyt w Paryżu – stale przebywał. W 1965 powrócił do Paryża na stałe i zajął swą dawną pracownię przy Rue Campaigne Première na Montparnasse. Czynny w francusko-polskim środowisku artystycznym wielokrotnie prezentował swe prace na Salon Indépendants (od 1911), Salon d’Automne (od 1913) i Salon des Tuileries (od 1923). Uczestniczył też w innych paryskich wystawach, a ponadto brał udział w wystawach sztuki polskiej w Paryżu (1920, 1929, 1935), Pittsburghu (19234), Nowym Jorku (1933). Miał także szereg wystaw indywidualnych w Paryżu (1922, 1923, 1931, 1926, 1927, 1934, 1937, 1946, 1950), Chicago (1920), Nowym Jorku (1933), Oranie (1943), Algierze (1948). Pośmiertną wystawę obrazów artysty urządzono w Musée Granet w Aix-en-Provance w roku 1983.
We wcześniejszej fazie twórczości Mondzaina przeważają pejzaże i martwe natury, ujawniające wyraźne wpływy sztuki Paula Cezanne’a. Później malował też zgeometryzowane kompozycje inspirowane malarstwem A. Deraine’a. W 1917 wykonał "Kaprysy diaboliczne", cykl gwaszy o tematyce erotycznej. Tworzył też alegoryczno-symboliczne kompozycje o ciemnej tonacji barwnej ("Pro Patria", obraz poświęcony poległym żołnierzom). Po I wojnie światowej malował portrety i sceny figuralne utrzymane w jaśniejszych barwach i stylizowane na wzór malarstwa włoskiego quattrocenta. Po 1925, tzn. od czasu stałych wyjazdów do Algierii, w jego twórczości przeważają pejzaże, portrety, martwe natury i sceny rodzajowe z motywami arabskimi, obrazy o precyzyjnym rysunku, żywym kolorycie i dekoracyjnym ujęciu.
Muter Mela (1876  - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
120.000 zł
Muter Mela (1876 - 1967), Pejzaż miejski z Bre...
olej na desce, wymiary: 60,7 cm × 45,7 cm.
Muter Mela (1876  - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
Muter Mela (1876  - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
Muter Mela (1876 - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
olej na desce, wymiary: 60,7 cm × 45,7 cm.
120.000
Mela Muter, właściwie Maria Melania Mutermilch z domu Klingsland, jedna z najciekawszych artystek tzw. École de Paris; mimo studiowała u Miłosza Kotarbińskiego w Warszawie oraz w paryskich Académie de la Grande Chaumiére i Académie Colarossi. Od roku 1901 stale mieszkała w Paryżu, uzyskując w roku 1927 obywatelstwo francuskie. Wyjeżdżała kilkakrotnie do Hiszpanii i Szwajcarii, zawsze też utrzymywała żywe kontakty z Polską, działając na rzecz kraju i biorąc udział w jego życiu artystycznym. Ceniona przede wszystkim jako portrecistka, malowała również pejzaże i martwe natury. Wiele obrazów poświęcała tematom macierzyństwa, cierpienia, starości. We wczesnym okresie malowała obrazy utrzymane w konwencji realistycznej i ciemnej tonacji barwnej. Później, w okresie „francuskim“, rozjaśniła paletę, stosowała wyraźny kontur i, zmierzającą ku geometryzacji, stylizację form. W ostatnich latach duże zespoły prac artystki prezentowane były na kilku wystawach w warszawskim Muzeum Narodowym („Artystki polskie“, „Kolekcja Ewy i Wojciecha Fibaków“, a przede wszystkim na dużej wystawie obrazów artystki ze zbiorów Liny i Bolesława Nawrockich).
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
230.000 zł
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gaj...
olej na płótnie, wymiary: 49 cm x 60 cm, sygnow...
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
olej na płótnie, wymiary: 49 cm x 60 cm, sygnowany pdr: Pankiewicz. POCHODZENIE• KOLEKCJA PRYWATNA, WARSZAWA• 122 AUKCJA SZTUKI DAWNEJ D.A REMPEX, 13.06.2007• 1994 – 1995 DEPOZYT MNW NR P753/05/5”• KOLEKCJA PRYWATNA, POLSKA• ZAKUP W LATACH 80. XX W. W PARYŻU.
230.000
WYSTAWIANY• Z PARYŻA NAD WISŁĘ. WYSTAWA W 120-LECIE PLENERU ARTYSTY W K.DOLNYM, OPRAC. W. ODOROSK, MUZEUM NADWIŚLAŃSKIE W KAZIMIERZU DOLNYM, 2010• J. PANKIEWICZ - ŻYCIE I DZIEŁO. ARTYŚCIE W 140. ROCZNICĘ URODZIN, MNW, 2006• WYSTAWA OBRAZÓW LWÓW,1939, Lwowski Związek Zawodowy Artystów Plastyków (LZZAP).
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
7.500 zł
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
olej na tekturze, wymiary: 16 cm x 23,5 cm , sy...
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
olej na tekturze, wymiary: 16 cm x 23,5 cm , sygnowany i datowany pdr: FPautsch/907. Na odwrocie papierowa nalepka z numerem 70, oraz odręcznym napisem Friedr. Pautsch/50kr.
7.500
Fryderyk Pautsch - malarz, grafik i pedagog - studia malarskie rozpoczął w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u J. Unierzyskiego i L. Wyczółkowskiego, a następnie kształcił się w paryskiej Académie Julian u J.P.Laurensa. Począwszy od 1903 r. często wyjeżdżał na Huculszczyznę. W 1906 zamieszkał we Lwowie. W latach 1912-1919 był profesorem malarstwa w Akademii Sztuki we Wrocławiu; od 1919 kierował Szkołą Sztuk Zdobniczych i przemysłu Artystycznego w Poznaniu; w 1925 został profesorem Akademii krakowskiej. Należał do Tow. Artystów Polskich „Sztuka” i innych stowarzyszeń twórczych, uczestniczył w wielu wystawach. Malował rodzajowe sceny z życia Hucułów, kompozycje religijne, portrety, martwe natury i pejzaże, a we wcześniejszym okresie także obrazy historyczne.
Potrzebowski Jerzy (1921-1974) Kawaleria, 1948
900 zł
Potrzebowski Jerzy (1921-1974) Kawaleria, 1948
piórko, tusz na papierze, wymiary: 23 cm x 33 c...
Potrzebowski Jerzy (1921-1974) Kawaleria, 1948
Potrzebowski Jerzy (1921-1974) Kawaleria, 1948
Potrzebowski Jerzy (1921-1974) Kawaleria, 1948
piórko, tusz na papierze, wymiary: 23 cm x 33 cm(w świetle passe-partout), sygnowany i datowany pdr: Jerzy Potrzebowski/1948 r.
900
Jerzy Potrzebowski - artysta malarz. W latach 1943-45 więzień obozów koncentracyjnych w Oświęcimiu i Buchenwaldzie. Od 1945 roku związany z krakowską Akademią Sztuk Pięknych, wpierw jako uczeń profesorów: Zygmunta Ranickiego, Ignacego Pieńkowskiego, Czesława Rzepińskiego, oraz Fryderyka Pastucha, a po uzyskaniu dyplomu jako asystent (1950-56). W połowie lat 60 rozpoczął współpracę ze sztokholmską galerią artystyczną Tage i Gunborg Bohmanów, dzieląc swój czas pomiędzy krótkie pobyty w Krakowie (malował wówczas w pracowni przy ulicy Smoleńsk) i pracę w szwedzkim atelier; ten niezwykle udany okres twórczy, zakończyła przedwczesna śmierć artysty. Na przestrzeni zaledwie 24 lat, które upłynęły od momentu ukończenia Akademii, stworzył wiele portretów, scen batalistycznych, historycznych, rodzajowych, pejzaży i martwych natur. W swojej spuściźnie artystycznej pozostawił też sporo obrazów o tematyce sandomierskiej, malowanych głównie w l. 50 i 60 podczas przyjazdów do rodzinnego domu. Prace artysty znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum okręgowym w Sandomierzu, Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, Państwowego Muzeum Auschwit-Birkenau w Oświęcimiu, Muzeum Podkarpackiego w Krośnie, Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Krakowie i in. Przeważająca część dzieł znajduje się w rękach prywatnych w kraju oraz za granicą, zwłaszcza w Szwecji, Kanadzie, USA, Niemczech, Austrii i Francji .
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
SPRZEDANE zł
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
olej na tekturze, wymiary: 33 cm x 47,5 cm (w ś...
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
olej na tekturze, wymiary: 33 cm x 47,5 cm (w świetle oprawy), sygnowany i datowany ldr: Mieczysław Reyzner/1923.
SPRZEDANE
Mieczysław Reyzner (nazwisko artysty bywało pisane także: Rajzner, Reisner, Reisner) w kształcił się w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych; w latach 1880-86 był także w Monachium. Po studiach wrócił na krótko do Lwowa, skąd w 1888 wyjechał do Paryża. Miał tam własną pracownię przy 70bis, rue Notre-Dame-des-Champs na Montparnasse. Brał udział w paryskiej wystawie światowej w 1889, w oficjalnych Salonach (1889-1893, 1895, 1896), swoje obrazy wysyłał na międzynarodowe wystawy do Monachium, Berlina, Lille i Wiednia. Latem wyjeżdżał nad morze do Bretanii, odwiedzał też Belgię, Holandię i Danię. Do kraju wrócił w 1896, przez blisko pół roku przebywał w Gołuchowie, później zamieszkał na stałe we Lwowie. Jeździł często na Huculszczyznę, Podole czy na Podhale, malując liczne pejzaże. Wystawiał najczęściej w lwowskim TPSP, ale i w TPSP w Krakowie, w Salonie Krywulta i TZSP w Warszawie oraz, m.in. w Czerniowcach, Tarnopolu, Łodzi, Sanoku, Bochni. Krytycy podkreślali zarówno różnorodność tematów podejmowanych przez artystę, jak i różnorodność konwencji stylistycznych jego malarstwa. Reyzner był uznanym portrecistą; popularnością cieszyły się jego idealizowane, „wdzięczne pozy kobiece i główki”, ale malował również, wysoko oceniane, realistyczne portrety i studia starych kobiet (Trzy babki, Modlące się kobiety). Zajmował się malarstwem pejzażowym (widoki z podróży, m.in. bretońskie i tatrzańskie), z upodobaniem malował kwiaty. Większy zbiór obrazów artysty znajduje się w Lwowskiej Galerii Sztuki.
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
21.000 zł
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dwor...
olej na tekturze, wymiary: 51 cm x 70 cm, sygno...
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
olej na tekturze, wymiary: 51 cm x 70 cm, sygnowany ldr: B. RYCHTER-JANOWSKA.
21.000
Bronisława Rychter – Janowska - Pierwszym nauczycielem artystki był jej brat, malarz, Stanisław Janowski. Następnie w latach 1896-1902 uczyła się w Monachium u A. Abégo i L. Bollera oraz w prywatnej szkole S. Hollósy`ego. Po studiach odbyła podróż po południowej Europie uzupełniając wykształcenie w Akademii florenckiej (1904). Związana była z Krakowem i Lwowem, tam też wystawiała swoje obrazy na wystawach w TPSP. Przejściowo zamieszkała w Starym Sączu (1908-09), gdzie prowadziła prywatną szkołę malarstwa. Była malarką dworów polskich; pokazywała w swoich pracach ich wnętrza, architekturę, a także sceny z życia dworu i wsi. Malowała także pejzaże - włoskie i rodzime, rzadziej portrety.
RYCHTER - JANOWSKA BRONISŁAWA, DWOREK W JESIENNYM SŁOŃCU
SPRZEDANE zł
RYCHTER - JANOWSKA BRONISŁAWA, DWOREK W JESIENN...
olej na tekturze,17 x 23cm, sygnowana pdr: B. R...
RYCHTER - JANOWSKA BRONISŁAWA, DWOREK W JESIENNYM SŁOŃCU
RYCHTER - JANOWSKA BRONISŁAWA, DWOREK W JESIENNYM SŁOŃCU
RYCHTER - JANOWSKA BRONISŁAWA, DWOREK W JESIENNYM SŁOŃCU
olej na tekturze,17 x 23cm, sygnowana pdr: B. Rychter Janowska. Na odwrocie, papierowa nalepka z Muzeum Pomorskiego z 1968 roku, oraz pisemna ekspertyza do obrazu Dr. Stanisława Dąbrowskiego.
SPRZEDANE
Bronisława Rychter – Janowska - Pierwszym nauczycielem artystki był jej brat, malarz, Stanisław Janowski. Następnie w latach 1896-1902 uczyła się w Monachium u A. Abégo i L. Bollera oraz w prywatnej szkole S. Hollósy`ego. Po studiach odbyła podróż po południowej Europie uzupełniając wykształcenie w Akademii florenckiej (1904). Związana była z Krakowem i Lwowem, tam też wystawiała swoje obrazy na wystawach w TPSP. Przejściowo zamieszkała w Starym Sączu (1908-09), gdzie prowadziła prywatną szkołę malarstwa. Była malarką dworów polskich; pokazywała w swoich pracach ich wnętrza, architekturę, a także sceny z życia dworu i wsi. Malowała także pejzaże - włoskie i rodzime, rzadziej portrety.
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
2.400 zł
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pej...
akwarela na kartonie, wymiary: 14,5 cm x 30 cm...
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
akwarela na kartonie, wymiary: 14,5 cm x 30 cm(w świetle oprawy), sygnowana ldr: Setkowicz.
2.400
Adam Setkowicz kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1891-94. Wiadomo, że w 1933 brał udział w wystawie w Piotrkowie Trybunalskim. Malował przeważnie akwarelami, chociaż znanych jest wiele jego prac olejnych. Ulubioną tematyką artysty były sceny rodzajowe z życia polskiej prowincji, wyprawy na polowania, wiejskie obejścia, kuligi, konne zaprzęgi.
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
1.400 zł
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
olej na tekturze, wymiary: 20,5 cm x 33 cm (w ś...
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
olej na tekturze, wymiary: 20,5 cm x 33 cm (w świetle oprawy), sygnowany i datowany pdr: Sz. Skorupka 1947.
1.400
Szczepan Skorupka - Malarz, studia w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (1920-1930), współzałożyciel towarzystwa Niezależni (1946), członek w współzałożyciel grupy Zachęta.
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI  (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
7.800 zł
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
gwasz na papierze naklejonym na tekturę, wymiar...
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI  (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI  (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
gwasz na papierze naklejonym na tekturę, wymiary: 49,5 x 35 cm. Na odwrocie autorski stempel Tytuł| Rozmiar |Cena | SOTER JAXA MAŁACHOWSKI | Adres | Kraków Piłsudskiego 32.
7.800
Soter Jaxa-Małachowski - studia artystyczne rozpoczął w szkole rysunkowej w Odessie. Następnie - w latach 1892 - 1894 uczył się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem F. Cynka, I. Jabłońskiego i Wł. Łuszczkiewicza, a po roku 1894 także w prywatnej szkole Stanisława Grocholskiego w Monachium. Po powrocie do kraju od 1902 stale mieszkał w Krakowie, skąd na dwa lata przeniósł się do Zakopanego, a w latach 1905, 1925 i 1928 podróżował do Włoch. Malował przede wszystkim krajobrazy - pejzaże nadmorskie, nokturny oraz motywy tatrzańskie i widoki miejskie. Najlepsze prace artysty powstały przed I wojną światową, później, wobec konieczności zarobkowania często powielał własne pomysły. Uczestniczył w wielu wystawach, m.in. w Krakowie, Warszawie, we Lwowie, Łodzi, Poznaniu, Lublinie; w Krakowie miał też kilka wystaw indywidualnych.
Stachiewicz Piotr (1858-1938), Wiosna
7.800 zł
Stachiewicz Piotr (1858-1938), Wiosna
sangwina, pastel na papierze, wymiary: 42 cm x ...
Stachiewicz Piotr (1858-1938), Wiosna
Stachiewicz Piotr (1858-1938), Wiosna
Stachiewicz Piotr (1858-1938), Wiosna
sangwina, pastel na papierze, wymiary: 42 cm x 56,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowana pdr: Stachiewicz.
7.800
Piotr Stachiewicz - malarz i ilustrator. Ukończył Politechnikę lwowską. W latach 1877 - 1883 studiował malarstwo w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u J. Matejki, a w latach 1883 - 1885 w monachijskiej Akademii u O. Seitza. Podróżował do Włoch i Ziemi Świętej. Malował sceny rodzajowe, portrety dziewczęce, oraz obrazy o tematyce religijnej. Stworzył serie obrazów malowanych według powieści H. Sienkiewicza i poezji A. Mickiewicza. Zajmował się ilustracją książkową.
Szancer Jan Marcin (1902-1973), Ilustracja do Don Kichota z La Manczy, 1946
1.450 zł
Szancer Jan Marcin (1902-1973), Ilustracja do D...
tusz, piórko, papierze: 30 cm x 22,5 cm (w świ...
Szancer Jan Marcin (1902-1973), Ilustracja do Don Kichota z La Manczy, 1946
Szancer Jan Marcin (1902-1973), Ilustracja do Don Kichota z La Manczy, 1946
Szancer Jan Marcin (1902-1973), Ilustracja do Don Kichota z La Manczy, 1946
tusz, piórko, papierze: 30 cm x 22,5 cm (w świetle oprawy). Sygnowany ldr: J. M Szancer/46, oraz opisany ołówkiem pgr: Don Kichot/Rozdział VII.
1.450
Jan Marcin Szancer, malarz, rysownik, ilustrator, scenograf. W latach 1920-26 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Władysława Jarockiego, Józefa Mehoffera, Teodora Axentowicza i Karola Frycza, a w latach 1928-29 pod kierunkiem Józefa Pankiewicza w paryskim oddziale ASP. W latach 30-tych kilkakrotnie wystawiał obrazy i rysunki, m.in. w krakowskim TPSP, w Poznaniu i Belgradzie. Po wojnie zajął się głównie ilustracją książkową,zwłaszcza książek dla dzieci. Od 1951 r. był profesorem ASP w Warszawie. Twórca ilustacji do Akademii Pana Kleksa, Pinokia, Don Kichota, Brzechwy dzieciom, Dziadka do Orzechów, Baśni Andersena, Pana Tadeusza, Mitologii, czy Tristana i Izoldy.
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
4.200 zł
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
akwarela na papierze, wymiary: 33,5 cm x 52,5 c...
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
akwarela na papierze, wymiary: 33,5 cm x 52,5 cm, w świetle passe-partout, sygnowany pdr.: F. Szewczyk.
4.200
Feliks Szewczyk był przede wszystkim malarzem koni, a także rysownikiem, ilustratorem książek dla młodzieży. Ilustrował poemat „Rapsod rycerski” F. Jasieńczyka. Od 1888 roku wystawiał w warszawskiej Zachęcie, między innymi obrazy bliskie tematyce prezentowanego: „Jazda kawalerska”, „Przed karczmą”. Obraz „Ułani” odznacza się dużą swobodą techniki malarskiej i żywą, pogodną kolorystyką.
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
16.500 zł
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
olej na tekturze, o wymiarach : 56 cm x 48 cm, ...
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
olej na tekturze, o wymiarach : 56 cm x 48 cm, sygnowany ldr: Maurycy Trębacz.
16.500
Maurycy Trębacz – od najmłodszych lat wykazywał uzdolnienia plastyczne. W wieku 16 lat zostaje przyjęty do Klasy Rysunkowej, kierowanej przez Wojciecha Gersona. W 1880 r. jako stypendysta malarza Leopolda Horowitza wyjeżdża do Krakowa, gdzie rozpoczyna studia w Szkole Sztuk Pięknych, by po dwóch latach kontynuować je w Monachium. Studia ukończył ze srebrnym medalem. Swoje obrazy wystawiał od roku 1884, odnosząc sukcesy na wystawach w kraju i za granicą - w Monachium, Paryżu (1889 - brązowy medal), w Chicago (1894 - złoty medal). W 1894 osiadł w Warszawie, skąd w 1909 przeniósł się na stałe do Łodzi, gdzie aż do roku 1939 prowadził własną szkołę malarską. Malował sceny rodzajowe, obrazy o tematyce żydowskiej, pejzaże, kwiaty i liczne portrety. Na przełomie XIX i XX w. był jednym z popularniejszych, uznanych przez krytykę artystów żydowskich. Należał do grupy pokolenia malarzy żydowskich urodzonych w Polsce w 4. ćw. XIX w., a wykształconych na zagranicznych uczelniach, głównie w Monachium i Paryżu, którzy jako pierwsi włączyli się w polskie życie artystyczne. Z dorobku Trębacza niewiele zachowało się do dziś. Nie ocalały te najlepsze dzieła, za które był nagradzany. W czasie II wojny światowe większość uległa zniszczeniu lub rozproszeniu. Szczęśliwie ocalały obrazy znajdujące się w pracowni w getcie łódzkim. Tam tez odnaleziony został „Album Artysty” (w zbiorach Żydowskiego Instytutu Historycznego), zawierający 130 reprodukcji prac malarskich, rzeźbiarskich, wycinki z gazet, dyplomy, rodzinne fotografie. Mając 80 lat Maurycy Trębacz zmarł w getcie łódzkim. Twórczość artysty przypomniała w 1993 roku wystawa zorganizowana w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie i Muzeum Historii Miasta Łodzi.
TRUSZ IWAN (1869 - 1941), W GRODZIE
12.000 zł
TRUSZ IWAN (1869 - 1941), W GRODZIE
olej na sklejce, wymiary 21 cm x 16,8 cm, sygno...
TRUSZ IWAN (1869 - 1941), W GRODZIE
TRUSZ IWAN (1869 - 1941), W GRODZIE
TRUSZ IWAN (1869 - 1941), W GRODZIE
olej na sklejce, wymiary 21 cm x 16,8 cm, sygnowany pdr.: Iwan Trusz.
12.000
Iwan Trusz - studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u I. Jabłońskiego, W. Łuszczkiewicza, J. Unierzyskiego, L. Loefflera, a w latach 1895-97 także u L. Wyczółkowskiego i w pracowni pejzażu J. Stanisławskiego. W 1894 wyjechał do Wiednia i jako wolny słuchacz przez kilka tygodni uczęszczał do tamtejszej ASP. W 1897 równie krótko uczył się w prywatnej szkole A. Ažbego w Monachium. Po studiach wiele podróżował - dwukrotnie, w 1902 i 1908 był we Włoszech, później też w Palestynie i Egipcie, w 1901 i 1902 jeździł na Krym, podróżował po Ukrainie. Stale mieszkał we Lwowie, gdzie w dawnym domu artysty znajduje się obecnie poświęcone mu muzeum. Był przede wszystkim pejzażystą - malował krajobrazy z dalekich podróży oraz nastrojowe pejzaże z Ukrainy. Tworzył także portrety i rodzajowe sceny o tematyce huculskiej. Uprawiał ilustratorstwo, współpracował z ukraińskim teatrem we Lwowie. Zajmował się krytyką artystyczną, pisując artykuły do ukraińskich czasopism „Buducznist“, „Literaturno-Naukowyj Wistnik“, „Artystycznyj Wistnik“ i pracując przy ich redakcji.
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
5.500 zł
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40...
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
5.500
Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
5.500 zł
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40...
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
5.500
Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
2.300 zł
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Wasz...
akwarela/tusz na papierze, wymiary: 28,5 cm x 4...
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
akwarela/tusz na papierze, wymiary: 28,5 cm x 41 cm (w świetle passe-partout), sygnowana pdr: AU.
2.300
Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
Weiss Wojciech (1875–1950), Akt
28.000 zł
Weiss Wojciech (1875–1950), Akt
olej na płótnie, wymiary: 50 cm x 65,3 cm, sygn...
Weiss Wojciech (1875–1950), Akt
Weiss Wojciech (1875–1950), Akt
Weiss Wojciech (1875–1950), Akt
olej na płótnie, wymiary: 50 cm x 65,3 cm, sygnowany monogramem wiązanym ldr: WW.
28.000
Weiss Wojciech - Wybitny malarz, rysownik i grafik. W 1891 Weiss rozpoczyna naukę w Szkole Sztuk Pięknych, początkowo, ze względu na swój młody wiek, w charakterze „gościa”, jednak ujawniony już wówczas talent skłonił dyrektora Jana Matejkę do przyjęcia 17-letniego ucznia od razu na drugi rok studiów. W latach 1895–1899 uczy się u Leona Wyczółkowskiego. Od 1898, rozpoczynając od obrazu Melancholik, Weiss wystawia regularnie z Towarzystwem Artystów Polskich „Sztuka”, zostając jego członkiem, a później prezesem. Od 1906 będzie również członkiem wiedeńskiej Secesji.
W bogatym dorobku Weissa dominują, kompozycje symboliczne, akty, portrety, pejzaże, sceny rodzajowe, martwe natury. Na kształtowanie się jego twórczości, wyróżniającej się swobodną, niekiedy szkicową techniką i świetną kolorystyką, wpłynęły liczne podróże (Francja, Włochy), podczas których artysta zapoznał się z dawną i współczesną sztuką europejską. Oprócz ekspozycji krajowych brał udział w wielu wystawach zagranicznych, m.in. w Wiedniu, Berlinie, Paryżu, Pradze, Wenecji, Stanach Zjednoczonych. Został uhonorowany wieloma nagrodami oraz najwyższymi odznaczeniami państwowymi: polskimi, austriackim, bawarskim, łotewskim.
WITKACY - WITKIEWICZ STANISŁAW IGNACY (1885-1939), PORTRET MĘŻCZYZNY , 1930
50.000 zł
WITKACY - WITKIEWICZ STANISŁAW IGNACY (1885-193...
pastel na papierze, wymiary: 61,5 cm x 46 cm (w...
WITKACY - WITKIEWICZ STANISŁAW IGNACY (1885-1939), PORTRET MĘŻCZYZNY , 1930
WITKACY - WITKIEWICZ STANISŁAW IGNACY (1885-1939), PORTRET MĘŻCZYZNY , 1930
WITKACY - WITKIEWICZ STANISŁAW IGNACY (1885-1939), PORTRET MĘŻCZYZNY , 1930
WITKACY - WITKIEWICZ STANISŁAW IGNACY (1885-1939), PORTRET MĘŻCZYZNY , 1930
pastel na papierze, wymiary: 61,5 cm x 46 cm (w świetle passe-partout), sygnowany i datowany ldr: Witkiewicz 1930 IX (T.B). Obraz posiada potwierdzenie autentyczność wydane przez Agencję Art Konsultant - Adam Konopacki z dnia 09 października 2015r.
50.000
Stanisław Ignacy Witkiewicz początkowo uczył się w domu pod kierunkiem ojca, Stanisława Witkiewicza. W 1903 zdał maturę we Lwowie. W 1904 zaczął podróżować, m.in. do Wiednia, Włoch, Monachium, Paryża, Londynu. W latach 1904-1910 odbywał studia w ASP w Krakowie u prof. Józefa Mehoffera, przerywane okresami nauki u Władysława Ślewińskiego. W 1914 wyjechał z ekspedycją Bronisława Malinowskiego do Australii, stamtąd zaś wprost do Petersburga, gdzie po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do wojska rosyjskiego. W Rosji był świadkiem rewolucji bolszewickiej.

Po powrocie do kraju w 1918 został członkiem grupy „Formiści", z którą wystawiał w latach 1918-1922. W malarstwie tego okresu był najbliższy wcielenia w życie własnej teorii Czystej Formy, sformułowanej w czasie wojny (stosowała się ona również do dramatu). Obok Leona Chwistka był głównym teoretykiem ugrupowania. Po 1924 działał jako jednoosobowa „Firma Portretowa S. I. Witkiewicz’’ wykonująca portrety na zamówienie. Jednocześnie kontynuował twórczość literacką (dramaty, powieści) i filozoficzną, przede wszystkim zaś uprawiał spajającą wszystkie formy jego aktywności, docenioną dopiero u schyłku XX wieku „sztukę życia’’. Popełnił samobójstwo na początku II wojny światowej, nazajutrz po agresji sowieckiej na Polskę.
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
75.000 zł
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie,...
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary:...
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary: 62 cm x 48,5 cm, sygnowany pdr: Wojtkiewicz.
75.000
Obraz opiniowany przez Rzeczoznawcę Stow. Historyków Sztuki, mgr. Wisławę Jordan (ekspertyza z dn. 12.10.1998).

Obraz eksponowany na wystawie Witold Wojtkiewicz "Między ironią a melancholią" w Muzeum Śląskim w Katowicach, maj-lipiec 1999 r. Opisany w katalogu, str. 26, Kwiaty (Dalie), ok. 1905, olej/płótno/tektura, 62 x 48,5 cm (owal), wł. prywatna.

"Kwiaty jako samodzielny temat nie są typowym zjawiskiem w tak zdecydowanie figuratywnej i metaforycznej twórczości Wojtkiewicza. Niemniej istnieją w jego, nie w pełni zresztą znanym dorobku, także pejzaże i martwe natury, pochodzące głównie z okresu krakowskich studiów, tzn: z lat 1903 do 1906. Być może prezentowane "Kwiaty", namalował Wojtkiewicz na konkretne zamówienie - przemawiałby za tym pewien aspekt dekoracyjny obrazu podkreślony owalem formatu.

Owale stały się ponownie popularne w malarstwie ok. 1900 r. Wojtkiewicz zastosował owalny format w pastelu "Dziewczyna w lesie", datowanym na ok. 1903 r.
Malowanym w owalu kwiatom nadał Wojtkiewicz ekspresyjne piętno swojej osobowości. Owo strzępiaste budowanie formy kwiatów, niespokojne, faliste ruchy pędzla, a jednocześnie świadome efektu wzbogacanie faktury i barw, znajdują pełne odniesienie do stylu malarskiego Wojtkiewicza.
Klasa malarska obrazu bliska jest już dojrzałemu stylowi Wojtkiewicza z ok. 1905 roku.
Sygnatura na charakter wczesnych podpisów artysty występujących na rysunkach od 1900 roku - malował wówczas jeszcze bez inicjału imienia (choć samym nazwiskiem sporadycznie sygnował Wojtkiewicz i później - np. "Melancholię" z 1907 roku. Podobny podpis pojawia się m.in, w rysunku "Alegoria Polski" z 1905 roku."(fragmenty z ekspertyzy).
Witold Wojtkiewicz - Studiował w warszawskiej Szkole Rysunkowej, a w latach 1903 – 1904 krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u L. Wyczółkowskiego, T. Axentowicza. Współpracował z krakowskim kabaretem „Zielony Balonik”, dla którego stworzył cykl akwarel i rysunków. Poza najważniejszą dla niego twórczością malarską, uprawiał także działalność literacką, pisząc satyryczne teksty do czasopisma „Kolce”. Do cyklu opowiadań Romana Jaworskiego „Historie maniaków” stworzył kongenialne ilustracje, doskonale oddające niepokojący klimat dziwnego świata tej prozy. Obrazy swoje wystawiał w Warszawie, w Krakowie, a kiedy w 1906 roku prace artysty pojawiły się w Berlinie, zobaczył je Andre Gide i zachwycony zorganizował mu w 1907 roku wystawę indywidualną w paryskiej Galerie Druet.Malował obrazy i kompozycje o charakterze fantastyczno-symbolicznym, w specyficznej modernistycznej stylizacji z elementami surrealizmu. Odwołując się do pseudodziecięcego świata marzeń, przez deformację, groteskę i udziwnienie osiągnął niezwykłą siłę wyrazu. Uznany został za jednego z najważniejszych twórców XX wieku. Wojtkiewicz zmarł młodo, w wieku niespełna dwudziestu dziewięciu lat. Z powodu wrodzonej, nieuleczalnej wady serca zmuszony do długotrwałego przebywania w łóżku. Był cierpiącym nadwrażliwym samotnikiem. Większość jego obrazów powstała po 1905 roku.W hołdzie zmarłemu przedwcześnie zmarłemu twórcy w 1909 roku zorganizowano mu w Warszawie pierwszą indywidualną wystawę, pokazując około 60 dzieł, z których wiele w XX wieku uległo zniszczeniu lub rozproszeniu w wyniku działań wojennych.
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
5.500 zł
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż ...
olej na desce, wymiary: 22 cm x 31 cm, sygnowan...
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
olej na desce, wymiary: 22 cm x 31 cm, sygnowany i datowany pdr: F.M Wygrzywalski/1914.
5.500
Feliks Michał Wygrzywalski - w latach 1893-98 studiował w ASP w Monachium pod kierunkiem J.C.Hertericha i K.Marra. Studia uzupełniał w Académie Julian w Paryżu. Już w czasie studiów wyjeżdżał do Włoch, a po 1900 przez kilka lat mieszkał w Rzymie. W 1906 podróżował do Egiptu. W 1908 na stałe osiadł we Lwowie. W latach 1909-14 pracował w tamtejszym teatrze jako inspektor sceny. Jeszcze kilkakrotnie podróżował do Włoch. Był malarzem realistą; we wcześniejszym okresie twórczości skłaniał się ku naturalizmowi i silnej ekspresji. Dużą wagę przywiązywał do efektów świetlnych, stosował bogatą, żywą gamę barwną. We wczesnych obrazach często przedstawiał ludzką pracę (Burłacy) lub dramatyczne wydarzenia i napięcia społeczne (Strajk, Chleba nam głodnym). Malował też portrety, akty, pejzaże nadmorskie, krajobrazy z Włoch i Ukrainy. Po podróży do Egiptu w jego malarstwie powtarzały się motywy i tematy orientalne (Modlitwa Arabów, Sprzedawcy dywanów). Zajmował się dekoracyjnym malarstwem ściennym, m.in. w 1908 zaprojektował, a później wykonał alegoryczne malowidła do gmachu Izby Handlowo-Przemysłowej we Lwowie. Zajmował się grafiką, ilustrował książki i czasopisma, projektował witraże, kostiumy i dekoracje teatralne (m.in. do Peer Gynta, Irydiona, Nocy listopadowej).
ZAMOYSKI JAN (1901 KAZIMIERZA WIELKA - 1986 WARSZAWA), RZUCEWO, 1927
38.000 zł
ZAMOYSKI JAN (1901 KAZIMIERZA WIELKA - 1986 WAR...
olej na tekturze, 32 x 30 cm, sygn. p.d. JZ/192...
ZAMOYSKI JAN (1901 KAZIMIERZA WIELKA - 1986 WARSZAWA), RZUCEWO, 1927
ZAMOYSKI JAN (1901 KAZIMIERZA WIELKA - 1986 WARSZAWA), RZUCEWO, 1927
ZAMOYSKI JAN (1901 KAZIMIERZA WIELKA - 1986 WARSZAWA), RZUCEWO, 1927
olej na tekturze, 32 x 30 cm, sygn. p.d. JZ/1927. Wystawiany: Jan Zamoyski, Malarstwo i rysunek, Kazimierz Dolny MKD 1980, kat. poz. 31. Literatura: Bartosz Ordelewski, Malarz Jan Zamoyski (1901 - 1986), praca magisterska napisana pod kier. T. Jaroszewskiego, IHS UW, Warszawa 1996, poz. kat. 26. Dodatkowo obraz posiada pisemne oświadczenie córki artysty potwierdzające jego autentyczność.
38.000
Jan Zamoyski - polski malarz, scenograf i dekorator reprezentujący nurt tradycjonalistyczny w sztuce lat 1930. i socrealistyczną estetykę w okresie powojennym.Współzałożyciel i prezes Bractwa św. Łukasza. Studia artystyczne odbył w latach 1921-1922 w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych w Warszawie pod kierunkiem Jana Kauzika, Władysława Skoczylasa i Mieczysława Kotarbińskiego; naukę kontynuował w latach 1923-1928 w Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Tadeusza Pruszkowskiego. Po studiach przebywał przez rok we Włoszech. Był zwolennikiem malarstwa realistycznego, z niechęcią odnosił się do awangardy malarskiej. Uczestniczył wraz z innymi członkami Bractwa w wielu wystawach malarstwa w kraju i za granicą. We wrześniu 1939 zmobilizowany, uczestniczył w walkach w obronie Wybrzeża. Okres wojny spędził w Oflagu II B Arnswalde, zajmując się tam działalnością oświatową. Po wyzwoleniu działał jako scenograf w teatrze kierowanym przez Leona Schillera w Lingen (Ems) i był tam kierownikiem artystycznym teatru kukiełkowego 1946-1947.
Po powrocie do kraju został działaczem Związku Polskich Artystów Plastyków.
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
2.200 zł
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
olej na tekturze, wymiary: 9 cm x 15,8 cm (w ś...
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
olej na tekturze, wymiary: 9 cm x 15,8 cm (w świetle oprawy), sygnowany ldr: Zawado.
2.200
Jan Wacław Zawadowski - Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy.
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
35.000 zł
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąp...
olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm x 91 cm. Sygn...
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm x 91 cm. Sygnowany ldr: Zawado.
35.000
Wacław Jan Zawadowski - Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
20.000 zł
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
olej na płótnie, wymiary: 54 cm x 65 cm, sygno...
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
olej na płótnie, wymiary: 54 cm x 65 cm, sygnowany ldr: Zawado. Obraz dwustronny, na odwrocie również pejzaż.
20.000
Jan Wacław Zawadowski - Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy.
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na łące, 1930
6.700 zł
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na...
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary...
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na łące, 1930
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na łące, 1930
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary: 37 cm x 69 cm, sygnowany i datowany pdr: KŻelech/1930.
6.700
Kasper Żelechowski - polski malarz, poeta , fotograf i pamiętnikarz.W latach 1879-1888 i 1893-1894 studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych był uczniem Jana Matejki na wydziale kompozycji, studiował także w Akademii monachijskiej w latach 1888-1890 pod kierunkiem Karla Rauppa. Malował wiele portretów, pejzaże, a także sceny rodzajowe, niekiedy zabarwione treściami polityczno-społecznymi, oraz kompozycje z elementami fantastyki, osnute na motywach baśni i podań ludowych. Był jednym ze współtwórców Panoramy Tatr (1895) eksponowanej w Warszawie. Współpracował z krakowskim kabaretem "Zielony Balonik". Po studiach zamieszkał na stałe w Krakowie, gdzie pracował i prowadził działalność wystawienniczą. Często prezentował je w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Wziął udział w Wystawie Sztuki Krakowskiego Związku Artystów Plastyków, jaka odbyła się w 1924 roku w Lublinie, oraz w 1929 roku w wystawie autoportretów w Krakowie. Jako były legionista i członek „Sokoła” Żelechowski brał też udział w kilku wystawach poświęconych sztuce Legionów, m.in. w wystawach w Krakowie (1916) oraz w Warszawie (1917).
W 1937 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
5.500 zł
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż, 1926
olej na płótnie naklejonym na sklejkę, wymiary:...
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż, 1926
olej na płótnie naklejonym na sklejkę, wymiary: 29 cm x 19 cm, sygnowany i datowany pdr: T. Ziomek/1926.
5.500
Teodor Ziomek - był znanym i cenionym pejzażystą, uczniem Wojciecha Gersona i Adama Badowskiego w warszawskiej Szkole Rysunkowej oraz Leona Wyczółkowskiego i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się w latach 1897-1901. Już jego prace studenckie były kilkakrotnie wyróżniane medalami. Po studiach, w roku 1905 zamieszkał na stałe w Warszawie, skąd wyjeżdżał w podróże po kraju i za granicę – na Krym, do Włoch, Niemiec, Austrii. Począwszy od 1897 roku dużo wystawiał, niejednokrotnie zdobywając prestiżowe nagrody i wyróżnienia (m.in. w latach 1899, 1905, 1911, 1928, 1929). Należał do kilku znaczących stowarzyszeń artystycznych, m.in. Stowarzyszenia Artystów Polskich „Sztuka” a także do warszawskiego Stowarzyszenia artystów „Odłam” (1908-19). Ponadto współpracował z redakcją miesięcznika literacko-artystycznego „Sfinks”, wychodzącego w Warszawie w latach 1908-17.

Ziomek był przede wszystkim malarzem polskiego krajobrazu, twórcą nastrojowych pejzaży z Mazowsza czy Wileńszczyzny. Był również znakomitym marynistą, autorem widoków znad brzegów Bałtyku czy Morza Czarnego. Obrazy artysty znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych oraz w polskich zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Morskim w Gdańsku.
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
6.000 zł
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary:...
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary: 29 cm x 39 cm, sygnowany pdr: T. Ziomek.
6.000
Teodor Ziomek – był znanym i cenionym pejzażystą, uczniem Wojciecha Gersona i Adama Badowskiego w warszawskiej Szkole Rysunkowej oraz Leona Wyczółkowskiego i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się w latach 1897-1901. Już jego prace studenckie były kilkakrotnie wyróżniane medalami. Po studiach, w roku 1905 zamieszkał na stałe w Warszawie, skąd wyjeżdżał w podróże po kraju i za granicę – na Krym, do Włoch, Niemiec, Austrii. Począwszy od 1897 roku dużo wystawiał, niejednokrotnie zdobywając prestiżowe nagrody i wyróżnienia (m.in. w latach 1899, 1905, 1911, 1928, 1929). Należał do kilku znaczących stowarzyszeń artystycznych, m.in. Stowarzyszenia Artystów Polskich „Sztuka” a także do warszawskiego Stowarzyszenia artystów „Odłam” (1908-19). Ponadto współpracował z redakcją miesięcznika literacko-artystycznego „Sfinks”, wychodzącego w Warszawie w latach 1908-17.

Ziomek był przede wszystkim malarzem polskiego krajobrazu, twórcą nastrojowych pejzaży z Mazowsza czy Wileńszczyzny. Był również znakomitym marynistą, autorem widoków znad brzegów Bałtyku czy Morza Czarnego. Obrazy artysty znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych oraz w polskich zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Morskim w Gdańsku.
ZUCKER JACQUES (JAKUB CUKIER) (1900 - 1981), KOBIETA W KAWIARNI
12.000 zł
ZUCKER JACQUES (JAKUB CUKIER) (1900 - 1981), KO...
olej na płótnie, wymiary: 54,5 x 65,8 cm, sygno...
ZUCKER JACQUES (JAKUB CUKIER) (1900 - 1981), KOBIETA W KAWIARNI
ZUCKER JACQUES (JAKUB CUKIER) (1900 - 1981), KOBIETA W KAWIARNI
ZUCKER JACQUES (JAKUB CUKIER) (1900 - 1981), KOBIETA W KAWIARNI
olej na płótnie, wymiary: 54,5 x 65,8 cm, sygnowany pdr.: J. Zucker.
12.000
Jacques Zucker dzieciństwo spędził w Palestynie. Uczył się w szkole sztuk pięknych „Becalel” w Jerozolimie. Po I wojnie światowej osiedlił się w Paryżu, gdzie kontynuował studia w Akadémie Julian, Akadémie de la Grande Chaumičre i Akadémie Colarossi. W roku 1922 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Odtąd mieszkał na przemian w Nowym Jorku i Paryżu. Wiele podróżował, m.in. do Włoch Hiszpanii, Portugalii, Meksyku i Izraela. Lata II wojny światowej spędził w Stanach Zjednoczonych. W roku 1947 osiedlił się w Arcueil pod Paryżem. Od 1928 brał udział w paryskich Salon d’Automne i Salon des Tuileries. Wielokrotnie wystawiał też w Nowym Jorku. Malował pejzaże, portrety, martwe natury, kwiaty i sceny rodzajowe, inspirowane często folklorem żydowskim. Jego obrazy utrzymane są w typie ekspresjonistycznej odmiany malarstwa École de Paris, wywodzącej się ze sztuki artystów takich jak Marc Chagall, Chaim Soutine. Zuckerzajmował się także ilustratorstwem i dziennikarstwem, zamieszczając artykuły w pismach „L’Art Vivant” i „Esquire”.
Zwadowski Jan Wacław, Zawado (1891-1982), Martwa natura z owocami
32.000 zł
Zwadowski Jan Wacław, Zawado (1891-1982), Martw...
olej na płótnie, wymiary: 47 cm x 56 cm, sygnow...
Zwadowski Jan Wacław, Zawado (1891-1982), Martwa natura z owocami
Zwadowski Jan Wacław, Zawado (1891-1982), Martwa natura z owocami
Zwadowski Jan Wacław, Zawado (1891-1982), Martwa natura z owocami
Zwadowski Jan Wacław, Zawado (1891-1982), Martwa natura z owocami
olej na płótnie, wymiary: 47 cm x 56 cm, sygnowany ldr: Zawado. WYSTAWIANY: I wystawa Cechu Artystów Plastyków Jednoróg, Kraków 1925, katalog poz. nr 159. LITERATURA: Tadeusz Dobrowolski, Nowoczesne Malarstwo Polski, T. III, wydawnictwo Ossolineum 1964, opis s. 236.
32.000
Jan Wacław Zawadowski- Zawado- Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy.
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
12000 zł
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pe...
gwasz na papierze, wymiary: 26,7 cm x 20 cm (w ...
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
gwasz na papierze, wymiary: 26,7 cm x 20 cm (w świetle passe-partout), sygnowany i datowany ldr: M.Ewa Łunkiewiczowa/1930.
12000
gwasz na papierze, wymiary: 26,7 cm x 20 cm (w świetle passe-partout),
sygnowany i datowany ldr:M.Ewa Łunkiewiczowa/1930.Wystawiany:
1. CBWA Warszawa, Zachęta styczeń 1969, katalog pozycja nr 10,
2. Muzeum Sztuki Łódź 1996, katalog pozycja nr 15.Ewa Łunkiewicz-Rogoyska -Malarka, związana ze środowiskiem międzywojennej i powojennej awangardy. W latach 1921-1924, podczas pobytu z mężem w Paryżu, Maria Ewa Łunkiewicz odbyła studia malarskie w Ecole Nationale Superieure des Artes Decoratifes. W tym czasie zbliżyła się do środowiska artystów propagujących konstruktywizm, zrzeszonych kolejno w grupach "Blok", "Praesens" i "a.r.". Wiadomo, że malowała dużo w latach 1925-1928, lecz jej prace z tego okresu nie są znane, być może zaginęły w czasie wojny. Prace Marii Ewy Łunkiewicz z kolejnych lat zdradzają silną fascynację puryzmem. Malarka była jedyną w Polsce przedstawicielką tego nurtu do połowy lat trzydziestych. W 1930 roku Maria Ewa Łunkiewicz przebywała ponownie w Paryżu, gdzie dzięki Henrykowi Stażewskiemu zawarła znajomości z artystami z międzynarodowego ugrupowania "Cercle et Carre". Nawiązała liczne przyjaźnie z przedstawicielami abstrakcji. W swej sztuce koło 1935 roku porzuciła puryzm i rozwijała doświadczenia postkubistyczne, w kierunku abstrakcji. Równolegle malowała kompozycje przedstawiające pejzaże ze sztafażem figuralnym bądź sceny o tematyce sportowej. W okresie drugiej wojny światowej większość obrazów artystki uległa zniszczeniu, zaledwie niewielką część malarka ocaliła, wywożąc je w 1942 roku do majątku brata w Siennowie pod Jarosławiem. Po wojnie artystka wróciła do Warszawy. Malowała i rysowała w tym czasie ruiny miasta, opisywała topografię zniszczonej Warszawy, pozostałości budynków i miejsc. W drugiej połowie lat 50. malarka tworzyła obrazy, w których miękka, realistyczna forma powoli ustępowała abstrakcyjnym zasadom konstruowania obrazu.W 1957 roku powstały ostatnie obrazy figuralne, a od 1958 roku artystka tworzyła kompozycje abstrakcyjne. Obok rygoru geometrycznych konstrukcji cechuje je wysmakowana kolorystyka oraz miękka, malarska faktura. Z czasem kontur zaczął w nich zanikać, ale plamy kolorystyczne pozostały uporządkowane na płaszczyźnie płótna. W niektórych malarka zaczęła wprowadzać elementy organiczne, a także wyraźnie różnicować fakturę. W latach 60. do jej obrazów powrócił kontur, który tym razem miękko oznaczał granice barw.

Łunkiewicz-Rogoyska brała udział w większości wystaw Instytutu Propagandy Sztuki.Brała udział w wystawach światowych i międzynarodowych: w Brukseli i w Paryżu w 1937, Nowym Jorku i Chicago w 1939, Helsinkach w wystawie olimpijskiej w 1939 roku, podczas której otrzymała II nagrodę.

Po wojnie uczestniczyła w wielu wystawach w Warszawie: w Muzeum Narodowym, w Salonie Warszawskim w 1947, w Klubie Młodych Artystów i Naukowców w latach 1947-49. Brała udział w większości wystaw okręgowych Związku Polskich Artystów Plastyków, w Ogólnopolskich Wystawach Plastyki, w II i III Wystawie Sztuki Nowoczesnej w latach 1957 i 1959 roku, a także w wystawie "Polskie dzieło plastyczne w XV-lecie PRL" w 1961 roku. W roku 1964 wzięła udział w międzynarodowej wystawie w Monako.

Indywidualne wystawy Łunkiewicz-Rogoyskiej odbyły się w Warszawie: w Salonie Czesława Garlińskiego w 1931 roku, w Związku Literatów Polskich w 1957, w galerii "Krzywe Koło" w 1962 roku i w Galerii Współczesnej w 1966. Poza Warszawą jej indywidualne prezentacje miały miejsce w Lublinie, w Klubie "Zamek" w 1962 roku, w Koszalinie w 1963 i w Krakowie, w Galerii Krzysztofory, w 1966 roku.

Prace Marii Ewy Łunkiewicz-Rogoyskiej znajdują się w Muzeach Narodowych w Warszawie, Krakowie i Poznaniu, w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum w Lublinie, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.