UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
2.300 zł
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Wasz...
akwarela/tusz na papierze, wymiary: 28,5 cm x 4...
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
UNIECHOWSKI Antoni (1903-1976), Za Naszą i Waszą Wolność
akwarela/tusz na papierze, wymiary: 28,5 cm x 41 cm (w świetle passe-partout), sygnowana pdr: AU.
2.300
Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
5.500 zł
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 49 cm, sygno...
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 49 cm, sygnowany ldr: Wiktor Korecki.
5.500
Wiktor Korecki – malarz pejzażysta – gimnazjum ukończył w Kijowie, tam też studiował w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wrócił do Kamieńca Podolskiego, skąd w roku 1921 wyjechał do Warszawy. Tu miał pracownię na rogu ulic Tamki i Cichej. Zgromadzone tam obrazy spłonęły w czasie powstania 1944 roku. Po powstaniu artysta przebywał w obozie w Pruszkowie skąd trafił do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powrócił w roku 1946 i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą, a później w Milanówku. Jego nastrojowe krajobrazy emanujące spokojem i pogodą cieszyły się zawsze dużą popularnością. Korecki najczęściej malował pejzaże zimowe z motywem leśnej drogi i strumienia wijącego się wśród śniegów, a obok nich także wiosenne, letnie czy jesienne widoki z Mazowsza.
Hoppen Jerzy (1891-1969), Czaty, 1955
2.000 zł
Hoppen Jerzy (1891-1969), Czaty, 1955
Miękki werniks, akwaforta na kartonie. Wymiary:...
Hoppen Jerzy (1891-1969), Czaty, 1955
Hoppen Jerzy (1891-1969), Czaty, 1955
Hoppen Jerzy (1891-1969), Czaty, 1955
Hoppen Jerzy (1891-1969), Czaty, 1955
Miękki werniks, akwaforta na kartonie. Wymiary: 34 cm x 26,5 cm. Sygnowana i datowana pod płytą ołówkiem pdr: Jerzy Hoppen/55, oraz opisana ldr: Czaty.
2.000
Praca z serii rycin powstałych w latach pięćdziesiątych XX w., nawiązujących do Ballad i romansów Adama Mickiewicza. Serię artysta wykonał z okazji 100 rocznicy śmierci wieszcza. Grafika opisana i repr. m.in.: J.Kotłowski - J.Hoppen-Rytownik, Toruń 1991, s. 42.

Jerzy Hoppen Grafik. Studia w krakowskiej ASP rozpoczął w 1913 u S. Dębickiego. Przerwała je wojna. Podjął je na nowo w Petersburgu. Do Polski wrócił w 1921. Kontynuował naukę na Wydziale Malarstwa Uniwersytetu S. Batorego w Wilnie i w Paryżu. Profesor grafiki na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu M. Kopernika w Toruniu. Najbardziej znane jego dzieło to teki akwafort poświęconych architekturze starego Wilna.
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
9.000 zł
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE AR...
olej na tekturze, wymiary: 33,5 x 27,5 cm, sygn...
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
KACZMARKIEWICZ JAN (1904 - 1989), AKT NA TLE ARCHITEKTURY
olej na tekturze, wymiary: 33,5 x 27,5 cm, sygnowany pdr: Jan Kaczmarkiewicz.
9.000
Jan Kaczmarkiewicz (1904 - 1989) - polski malarz, historyk sztuki, pedagog. Studiował historię sztuki i architekturę klasyczną na Uniwersytecie Poznańskim. W 1929 wykonywał ilustracje do pism katolickich. Po uzyskaniu stypendium w 1932 wyjechał na studia malarskie do Wilna, gdzie kształcił się na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego pod kierunkiem Ludomira Sleńdzińskiego, Po wojnie podjął tam pracę dydaktyczną. Od 1959 był członkiem ZPAP.
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (ur. 1913), HARNASIE
500 zł
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (ur. 1913), HARNASIE
drzeworyt na papierze, wymiary: 23,5 cm x 16,5 ...
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (ur. 1913), HARNASIE
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (ur. 1913), HARNASIE
FIJAŁKOWSKA ELŻBIETA ZOFIA (ur. 1913), HARNASIE
drzeworyt na papierze, wymiary: 23,5 cm x 16,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowany ołówkiem pod ryciną w prawym dolnym rogu: Zofia E. Fijałkowska, oraz datowany w lewym dolnym rogu, ołówkiem pod ryciną 1951.
500
Elżbieta Zofia Fijałkowska - graficzka, malarka, działająca w Warszawie. Studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, u Władysława Skoczylasa, Edmunda Bartłomiejczyka i Stanisława Chrostowskiego. Dyplom ze specjalnością w grafice uzyskała w 1938 roku. Do 1939 była członkinią "Czerni i Bieli". Od 1946 członkini ZPAP Okręgu Warszawskiego.Przed wybuchem II wojny światowej uprawiała głównie drzeworyt, zaś po roku 1945 - rysunek i malarstwo ilustracyjne.
Antoine de Marcenay de (Demarcenay) Ghuy (1724-1811), Portret Stanisława Augusta
650 zł
Antoine de Marcenay de (Demarcenay) Ghuy (1724-...
miedzioryt na papierze, według miniatury Fryder...
Antoine de Marcenay de (Demarcenay) Ghuy (1724-1811), Portret Stanisława Augusta
Antoine de Marcenay de (Demarcenay) Ghuy (1724-1811), Portret Stanisława Augusta
miedzioryt na papierze, według miniatury Fryderyki Bacciarelli, wymiary: 16,5 x 11,5 cm (w świetle oprawy).
650
KULISIEWICZ TADEUSZ (1899-1988), DZIECI Z JAGNIĘCIEM
2.500 zł
KULISIEWICZ TADEUSZ (1899-1988), DZIECI Z JAGNI...
drzeworyt na papierze, wymiary: 29 x 27 cm (w ś...
KULISIEWICZ TADEUSZ (1899-1988), DZIECI Z JAGNIĘCIEM
KULISIEWICZ TADEUSZ (1899-1988), DZIECI Z JAGNIĘCIEM
KULISIEWICZ TADEUSZ (1899-1988), DZIECI Z JAGNIĘCIEM
drzeworyt na papierze, wymiary: 29 x 27 cm (w świetle passe-partout), sygn. oł. p.d.: Kulisiewicz.
2.500
Tadeusz Kulisiewicz studiował w Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu (1922-1923), a następnie w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Władysława Skoczylasa (1923-1927). Od 1926 był członkiem Stowarzyszenia Artystów Grafików „Ryt”. Od lat międzywojennych tworzył cykle rysunkowe, które po wojnie i utracie w Powstaniu Warszawskim warsztatu graficznego, staną się domeną jego twórczości. Poczynając od cyklu „Warszawa 1945”, w którym utrwalił widoki zrujnowanego miasta, w kolejnych cyklach (jak „Indie”, 1956, „Meksyk” I i II, 1957-1959, „Laguna wenecka”, 1958, „Brazylia”, 1963 i wiele innych) wychodził daleko poza poetykę reportażu ku syntezie zaobserwowanych zjawisk. Artysta pracował jako pedagog ASP w Warszawie w latach 1933-1939 i od 1945 (profesor od 1950, na emeryturze od 1969). Był członkiem licznych organizacji artystycznych i laureatem wielu nagród krajowych i zagranicznych.
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI  (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
7.800 zł
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
gwasz na papierze naklejonym na tekturę, wymiar...
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI  (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI  (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI (1867-1952), PEJZAŻ WŁOSKI
gwasz na papierze naklejonym na tekturę, wymiary: 49,5 x 35 cm. Na odwrocie autorski stempel Tytuł| Rozmiar |Cena | SOTER JAXA MAŁACHOWSKI | Adres | Kraków Piłsudskiego 32.
7.800
Soter Jaxa-Małachowski - studia artystyczne rozpoczął w szkole rysunkowej w Odessie. Następnie - w latach 1892 - 1894 uczył się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem F. Cynka, I. Jabłońskiego i Wł. Łuszczkiewicza, a po roku 1894 także w prywatnej szkole Stanisława Grocholskiego w Monachium. Po powrocie do kraju od 1902 stale mieszkał w Krakowie, skąd na dwa lata przeniósł się do Zakopanego, a w latach 1905, 1925 i 1928 podróżował do Włoch. Malował przede wszystkim krajobrazy - pejzaże nadmorskie, nokturny oraz motywy tatrzańskie i widoki miejskie. Najlepsze prace artysty powstały przed I wojną światową, później, wobec konieczności zarobkowania często powielał własne pomysły. Uczestniczył w wielu wystawach, m.in. w Krakowie, Warszawie, we Lwowie, Łodzi, Poznaniu, Lublinie; w Krakowie miał też kilka wystaw indywidualnych.
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
1.400 zł
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
olej na tekturze, wymiary: 20,5 cm x 33 cm (w ś...
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
Skorupka Szczepan (1903-1997), Pejzaż zimowy, 1947
olej na tekturze, wymiary: 20,5 cm x 33 cm (w świetle oprawy), sygnowany i datowany pdr: Sz. Skorupka 1947.
1.400
Szczepan Skorupka - Malarz, studia w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (1920-1930), współzałożyciel towarzystwa Niezależni (1946), członek w współzałożyciel grupy Zachęta.
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
27.000 zł
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
akwarela na papierze, wymiary: 39 cm x 58 cm (...
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
Gottlieb Leopold (1879-1934), Akt męski, 1924
akwarela na papierze, wymiary: 39 cm x 58 cm (w świetle passe-partout), sygnowana i datowana: l. gottlieb 24.
27.000
Leopold Gottlieb - Najmłodszy brat Maurycego Gottlieba, wybitnego malarza dziewiętnastowiecznego pochodzenia żydowskiego. Studia artystyczne odbył w l. 1896-1902 w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Malczewskiego i T. Axentowicza. Naukę kontynuował w Monachium w pracowni A. Ažbego. W 1904 r. zamieszkał na stałe w Paryżu. Był członkiem wiedeńskiego "Haagenbundu" i inicjatorem powstania krakowskiej "Grupy Pięciu" (1905). W l. 1917-1919 uczestniczył w wystawach formistów. W Paryżu związany był ze środowiskiem Montparnasse'u, szczególnie blisko z M. Kislingiem i E. Zakiem. Przedstawioną w oferowanym obrazie symboliczną scenę rozgrywającą się na tle górzystego pejzażu można interpretować jako ilustrację ewangelicznej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie, który udziela pomocy napotkanemu na drodze podróżnemu. Jak w wielu obrazach Gottlieba - często wyobrażających biblijne motywy - najważniejsze wydaje się ograniczenie gamy barwnej do tonów rudawych brązów i zieleni oraz linearny rytm kompozycji, który budują łukowate odcinki linii powtarzające się zarówno w ludzkich postaciach jak i w pejzażu. Rytm ten sprawia, że obraz zyskuje cechy muzyczne, i że opowiedziane w Ewangelii zdarzenie przeobraża się w dziele Gottlieba w rytualny obrzęd stanowiąc jednocześnie żywą alegorią chrześcijańskiej cnoty Caritas. Przestylizowane postacie o uwysmuklonych proporcjach i umownie zaznaczonych rysach wpisane w ekspresyjnie spłaszczoną przestrzeń obrazową zyskują walor dekoratywności. Analogiczne cechy stylistyczne wykazuje należący do kolekcji W. Fibaka obraz "Chrystus w łodzi" z 1919 r. (repr. w katalogu "Malarstwo polskie w kolekcji Ewy i Wojciecha Fibaków, Muzeum Narodowe w Warszawie 1992, s. 82; "Ecole de Paris. Artyści żydowscy z Polski w kolekcji Wojciecha Fibaka, Muzeum Historii Miasta Łodzi 1998-1999, s. 44)
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
4.500 zł
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku...
olej na tekturze, wymiary: 22 cm x 35,5 cm, sy...
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
Hofman Wlastmil (1881-1970), Krowy na pastwisku, 1907
olej na tekturze, wymiary: 22 cm x 35,5 cm, sygnowany i datowany pdr: Wlastmil Hofman/1907.
4.500
Wlastmil Hofman - W latach 1895-99 studiował w krakowskiej SSP pod kierunkiem Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Józefa Unierzyskiego i Jana Stanisławskiego. Lata 1899-1901 spędził w paryskiej Academie des Beaux-Arts u Jean-Léon Gerôme`a. Podczas II wojny światowej był w ZSSR, Tel-Avivie i Jerozolimie. Po powrocie do kraju zamieszkał w Krakowie, a następnie przeniósł się do Szklarskiej Poręby. Należał m.in. do TAP "Sztuka", Grupy Zero, Grupy Pięciu oraz "Secesji" wiedeńskiej. Na jego pracę ogromny wpływ miała symboliczna twórczość Jacka Malczewskiego. Hofman malował głównie obrazy religijne, sceny rodzajowe, portrety i pejzaże. Jego modelami byli często biedni, prości ludzie, którzy zyskali w jego pracach ponadczasową godność.
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
2.400 zł
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pej...
akwarela na kartonie, wymiary: 14,5 cm x 30 cm...
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
Setkowicz Adam (1876-1945), Sanie w zimowym pejzażu.
akwarela na kartonie, wymiary: 14,5 cm x 30 cm(w świetle oprawy), sygnowana ldr: Setkowicz.
2.400
Adam Setkowicz kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1891-94. Wiadomo, że w 1933 brał udział w wystawie w Piotrkowie Trybunalskim. Malował przeważnie akwarelami, chociaż znanych jest wiele jego prac olejnych. Ulubioną tematyką artysty były sceny rodzajowe z życia polskiej prowincji, wyprawy na polowania, wiejskie obejścia, kuligi, konne zaprzęgi.
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
230.000 zł
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gaj...
olej na płótnie, wymiary: 49 cm x 60 cm, sygnow...
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
Pankiewicz Józef (1866 - 1940), Droga wśród gajów oliwkowych La Ciotat , 1927
olej na płótnie, wymiary: 49 cm x 60 cm, sygnowany pdr: Pankiewicz. POCHODZENIE• KOLEKCJA PRYWATNA, WARSZAWA• 122 AUKCJA SZTUKI DAWNEJ D.A REMPEX, 13.06.2007• 1994 – 1995 DEPOZYT MNW NR P753/05/5”• KOLEKCJA PRYWATNA, POLSKA• ZAKUP W LATACH 80. XX W. W PARYŻU.
230.000
WYSTAWIANY• Z PARYŻA NAD WISŁĘ. WYSTAWA W 120-LECIE PLENERU ARTYSTY W K.DOLNYM, OPRAC. W. ODOROSK, MUZEUM NADWIŚLAŃSKIE W KAZIMIERZU DOLNYM, 2010• J. PANKIEWICZ - ŻYCIE I DZIEŁO. ARTYŚCIE W 140. ROCZNICĘ URODZIN, MNW, 2006• WYSTAWA OBRAZÓW LWÓW,1939, Lwowski Związek Zawodowy Artystów Plastyków (LZZAP).
Muter Mela (1876  - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
120.000 zł
Muter Mela (1876 - 1967), Pejzaż miejski z Bre...
olej na desce, wymiary: 60,7 cm × 45,7 cm.
Muter Mela (1876  - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
Muter Mela (1876  - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
Muter Mela (1876 - 1967), Pejzaż miejski z Bretanii
olej na desce, wymiary: 60,7 cm × 45,7 cm.
120.000
Mela Muter, właściwie Maria Melania Mutermilch z domu Klingsland, jedna z najciekawszych artystek tzw. École de Paris; mimo studiowała u Miłosza Kotarbińskiego w Warszawie oraz w paryskich Académie de la Grande Chaumiére i Académie Colarossi. Od roku 1901 stale mieszkała w Paryżu, uzyskując w roku 1927 obywatelstwo francuskie. Wyjeżdżała kilkakrotnie do Hiszpanii i Szwajcarii, zawsze też utrzymywała żywe kontakty z Polską, działając na rzecz kraju i biorąc udział w jego życiu artystycznym. Ceniona przede wszystkim jako portrecistka, malowała również pejzaże i martwe natury. Wiele obrazów poświęcała tematom macierzyństwa, cierpienia, starości. We wczesnym okresie malowała obrazy utrzymane w konwencji realistycznej i ciemnej tonacji barwnej. Później, w okresie „francuskim“, rozjaśniła paletę, stosowała wyraźny kontur i, zmierzającą ku geometryzacji, stylizację form. W ostatnich latach duże zespoły prac artystki prezentowane były na kilku wystawach w warszawskim Muzeum Narodowym („Artystki polskie“, „Kolekcja Ewy i Wojciecha Fibaków“, a przede wszystkim na dużej wystawie obrazów artystki ze zbiorów Liny i Bolesława Nawrockich).
Kanelba  Rajmund (1897-1960), W porcie
65.000 zł
Kanelba Rajmund (1897-1960), W porcie
olej na płótnie, wymiary: 81,5 cm x 111,5 cm, ...
Kanelba  Rajmund (1897-1960), W porcie
Kanelba Rajmund (1897-1960), W porcie
olej na płótnie, wymiary: 81,5 cm x 111,5 cm, sygnowany pdr: Kanelba, Na odwrocie l.g. napis tuszem: .... | FRANCE, niżej tuszem numer w otoku: 75.
65.000
Rajmund Kanelba /Kanelbaum - studia malarskie rozpoczął w roku 1918 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Stanisława Lentza i Tadeusza Pruszkowskiego.Następnie kształcił się w Wiedniu i w Paryżu, gdzie od 1926 zamieszkał na stałe, włączając się w środowisko artystów tzw. École de Paris. Począwszy do 1924 wiele wystawiał w kraju i za granicą, biorąc m.in. udział w paryskich Salonach i prezentując swe prace w Londynie, Edynburgu, Glasgow, Berlinie, Bordeaux, Brukseli, Nowym Jorku, Chicago, Filadelfii, na Florydzie. Podczas II wojny światowej przebywał głównie w Anglii, później okresowo mieszkał w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku. Malował pejzaże, martwe natury, akty i portrety, w tym, szczególnie dlań charakterystyczne „liryczne w nastroju, swobodnie i szkicowo traktowane studia kobiet i dzieci” (SAP). W latach pięćdziesiątych portretował, m.in. brytyjską królową Elżbietę II.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
5.500 zł
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40...
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
5.500
Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
5.500 zł
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40...
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
5.500
Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
35.000 zł
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąp...
olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm x 91 cm. Sygn...
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Kąpiące się
olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm x 91 cm. Sygnowany ldr: Zawado.
35.000
Wacław Jan Zawadowski - Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
18.500 zł
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
olej na desce, wymiary: 17,2 cm x 12,2 cm, sygn...
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
olej na desce, wymiary: 17,2 cm x 12,2 cm, sygnowany ldr: Bakałowicz.
18.500
Władysław Bakałowicz - po studiach w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (w latach 1849-1854) wyjechał w 1863 do Francji i zamieszkał na stałe w Paryżu. Naturalizowany w roku 1879. Jako Ladislav Bakalowicz, uczestniczył w paryskich Salonach (1865-83), wystawiał też w innych miastach francuskich, uzyskując kilkakrotnie odznaczenia i nagrody. Swoje prace pokazywał także w Brukseli, Berlinie, Wiedniu, Londynie i Nowym Jorku oraz wielokrotnie w kraju - w Warszawie (Zachęta, Salon Krywulta) i w Krakowie (TPSP). We wczesnym okresie twórczości malował widoki miejskie, pejzaże, sceny rodzajowe i obrazy z historii Polski. W Paryżu uznanie i popularność przyniosły mu przede wszystkim sceny z dziejów Francji XVI i XVII wieku, a także kameralne, salonowe kompozycje ze strojnymi damami w bogatych wnętrzach, inspirowane dawną sztuką holenderską i malarstwem E. Messoniera. Technicznie bardzo zdolny, wykonał mnóstwo niewielkich obrazów modnego z końca XVI lub początku XVII w. - epoki, która sumiennie wystudiował.
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
17.000 zł
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki ...
olej na tekturze, wymiary: 49 cm x 69 cm, sygno...
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
olej na tekturze, wymiary: 49 cm x 69 cm, sygnowany ldr: StKamocki. Na odwrocie węglem KAMOCKI/KOŚCIÓŁEK W ZAKOPANEM/1932, poniżej studium portretowe.
17.000
Stanisław Kamockibył pejzażystą uważanym za jednego z najwybitniejszych malarzy ze „szkoły Stanisławskiego“. Syn architekta Kazimierza Kamockiego, rysunku uczył się od ojca. W latach 1891-1900 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. pod kierunkiem Leona Wyczółkowskiego, Jacka Malczewskiego i Jana Stanisławskiego. W 1900 wyróżniono go srebrnym medalem za krajobrazy. Po studiach podróżował do Paryża (1901-1902) i do Włoch (1904-1905). W latach 1915-1919, podczas służby w I Brygadzie Legionów, rysował i malował portrety legionistów. Od 1920 był profesorem malarstwa krajobrazowego w macierzystej uczelni i wielokrotnie wyjeżdżał ze studentami na plenery. Był członkiem kilku stowarzyszeń twórczych, wśród nich Tow. Artystów Polskich „Sztuka“, Tow. Polska Sztuka Stosowana, Tow. Sztuka Podhalańska. Lata okupacji spędził w Zakopanem, nadal zajmując się nauczaniem. Malował przed wszystkim krajobrazy z okolic Krakowa i Podhala, ale także z wyjazdów na Podole i Wołyń oraz ze swoich podróży zagranicznych. Rzadziej malował martwe natury i wnętrza. Jego obrazy odznaczają się wybitnymi walorami dekoracyjnymi. Artysta zajmował się także grafiką, zwłaszcza litografią. Był autorem plakatów i programów krakowskiego kabaretu „Zielony Balonik“.
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
4.500 zł
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze st...
olej na płótnie, wymiary: 40 cm x 50 cm, sygnow...
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
olej na płótnie, wymiary: 40 cm x 50 cm, sygnowany ldr: K. Mackiewicz.
4.500
Konstanty Mackiewicz - malarz i scenograf teatralny; studia artystyczne rozpoczął w Odessie (1913/1914), następnie kształcił się w Penzie (1914-1919), a później w pracowni W. Kandinsky’ego w moskiewskiej Wyższej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Od roku 1922 mieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako scenograf teatralny. W roku 1926 przeniósł się na stałe do Łodzi i pracował w Teatrze Miejskim. Był członkiem ugrupowań artystycznych „Rytm” i „Start”, wiele wystawiał, m.in. w warszawskiej Zachęcie i w Salonach IPS-u, a za granicą w Brukseli (1933), w Paryżu (1937; dwa złote medale) i w Nowym Jorku (1939). Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Łodzi, biorąc udział w wielu wystawach. W swojej bogatej i bardzo różnorodnej twórczości nawiązywał do założeń kubizmu, futuryzmu i koloryzmu. Malował zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i realistyczne pejzaże lub martwe natury. Po wojnie stworzył m.in. cykle obrazów Tu byli ludzie, Katedry, Miasto.
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
7.500 zł
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
olej na tekturze, wymiary: 16 cm x 23,5 cm , sy...
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
olej na tekturze, wymiary: 16 cm x 23,5 cm , sygnowany i datowany pdr: FPautsch/907. Na odwrocie papierowa nalepka z numerem 70, oraz odręcznym napisem Friedr. Pautsch/50kr.
7.500
Fryderyk Pautsch - malarz, grafik i pedagog - studia malarskie rozpoczął w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u J. Unierzyskiego i L. Wyczółkowskiego, a następnie kształcił się w paryskiej Académie Julian u J.P.Laurensa. Począwszy od 1903 r. często wyjeżdżał na Huculszczyznę. W 1906 zamieszkał we Lwowie. W latach 1912-1919 był profesorem malarstwa w Akademii Sztuki we Wrocławiu; od 1919 kierował Szkołą Sztuk Zdobniczych i przemysłu Artystycznego w Poznaniu; w 1925 został profesorem Akademii krakowskiej. Należał do Tow. Artystów Polskich „Sztuka” i innych stowarzyszeń twórczych, uczestniczył w wielu wystawach. Malował rodzajowe sceny z życia Hucułów, kompozycje religijne, portrety, martwe natury i pejzaże, a we wcześniejszym okresie także obrazy historyczne.
Mastelski Kazimierz (1869 -1945), Pejzaż, 1912
2.700 zł
Mastelski Kazimierz (1869 -1945), Pejzaż, 1912
olej na tekturze, wymiary: 13 cm x 25,8 cm, syg...
Mastelski Kazimierz (1869 -1945), Pejzaż, 1912
Mastelski Kazimierz (1869 -1945), Pejzaż, 1912
Mastelski Kazimierz (1869 -1945), Pejzaż, 1912
olej na tekturze, wymiary: 13 cm x 25,8 cm, sygnowany i datowany pdr: K. Mastelski/1912.
2.700
Kazimierz Mastelski - malarstwo studiował u W. Gersona w warsz. Klasie Rysunkowej. W latach 1894-97 był stypendystą TZSP, studiował w akademii monachijskiej.Długi czas mieszkał w Monachium. Wystawiał w TZSP, w Salonie A.Krywulta,w Łodzi,Krakowie, Monachium
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
2.400 zł
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z ...
akwarela na kartonie, wymiary: 45 cm x 65 cm (...
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
Berezowska Maja (1897 - 1978), Martwa natura z kwiatami i ikoną
akwarela na kartonie, wymiary: 45 cm x 65 cm (w świetle oprawy), sygnowana pdr: Maja Berezowska.
2.400
Maja Berezowska- malarka i ilustratorka - rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
Kossak Wojciech (1856-1942) Ułan, 1927
48.000 zł
Kossak Wojciech (1856-1942) Ułan, 1927
olej na sklejce, wymiary: 65 cm x 54 cm, sygnow...
Kossak Wojciech (1856-1942) Ułan, 1927
Kossak Wojciech (1856-1942) Ułan, 1927
Kossak Wojciech (1856-1942) Ułan, 1927
Kossak Wojciech (1856-1942) Ułan, 1927
olej na sklejce, wymiary: 65 cm x 54 cm, sygnowany i datowany ldr: Wojciech Kossak 1927.
48.000
Wojciech Kossak - Syn i uczeń Juliusza Kossaka kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, w Akademii monachijskiej oraz w Paryżu. Świetny batalista. W latach 1895-1902 przebywał głównie w Berlinie, pracując dla cesarza Wilhelma II. Wiele podróżował, m.in. do Hiszpanii i Egiptu, gdzie wykonywał szkice do zamierzonych panoram. W późniejszych latach kilkakrotnie wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych wykonując zamówienia portretowe. W 1913 był mianowany profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. W latach I wojny światowej pełnił służbę wojskową. Był współautorem panoram: "Racławice" (1893-1894), "Berezyna" (1895-1896), "Bitwa pod piramidami" (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej "Samosierry" (1900). Z temperamentem i swobodą tworzył szeroko malowane, dynamiczne sceny batalistyczne, historyczne, rodzajowe oraz portrety. Z upodobaniem malował konie. Jego obrazy, gloryfikujące dawne i współczesne artyście polskie wojsko i bohaterstwo żołnierzy, trafiały do patriotycznych uczuć odbiorców i cieszyły się ogromna popularnością.
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
20.000 zł
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
olej na płótnie, wymiary: 54 cm x 65 cm, sygno...
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891-1982), Pejzaż
olej na płótnie, wymiary: 54 cm x 65 cm, sygnowany ldr: Zawado. Obraz dwustronny, na odwrocie również pejzaż.
20.000
Jan Wacław Zawadowski - Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy.
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
21.000 zł
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dwor...
olej na tekturze, wymiary: 51 cm x 70 cm, sygno...
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
Rychter - Janowska Bronisława (1868-1953), Dworek w popołudniowym, jesiennym słońcu
olej na tekturze, wymiary: 51 cm x 70 cm, sygnowany ldr: B. RYCHTER-JANOWSKA.
21.000
Bronisława Rychter – Janowska - Pierwszym nauczycielem artystki był jej brat, malarz, Stanisław Janowski. Następnie w latach 1896-1902 uczyła się w Monachium u A. Abégo i L. Bollera oraz w prywatnej szkole S. Hollósy`ego. Po studiach odbyła podróż po południowej Europie uzupełniając wykształcenie w Akademii florenckiej (1904). Związana była z Krakowem i Lwowem, tam też wystawiała swoje obrazy na wystawach w TPSP. Przejściowo zamieszkała w Starym Sączu (1908-09), gdzie prowadziła prywatną szkołę malarstwa. Była malarką dworów polskich; pokazywała w swoich pracach ich wnętrza, architekturę, a także sceny z życia dworu i wsi. Malowała także pejzaże - włoskie i rodzime, rzadziej portrety.
Kossak Jerzy (1886-1955), Ułan z koniem, 1942
14.500 zł
Kossak Jerzy (1886-1955), Ułan z koniem, 1942
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 50 cm, sygno...
Kossak Jerzy (1886-1955), Ułan z koniem, 1942
Kossak Jerzy (1886-1955), Ułan z koniem, 1942
Kossak Jerzy (1886-1955), Ułan z koniem, 1942
Kossak Jerzy (1886-1955), Ułan z koniem, 1942
Kossak Jerzy (1886-1955), Ułan z koniem, 1942
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 50 cm, sygnowany i datowany ldr: Jerzy Kossak/1942. Na odwrocie okrągła pieczęć: Jerzy Kossak Kraków Plac Kossaka 4.
14.500
Jerzy Kossak - syn Wojciecha, wnuk Juliusza Kossaków – od wczesnego dzieciństwa malował pod kierunkiem ojca i dziadka. Kontynuator i naśladowca ich sztuki tworzył sceny batalistyczne, historyczne i rodzajowe z wszechobecnym motywem konia. Malował obrazy z powstania listopadowego, wojen napoleońskich oraz wiele scen z wojny 1920 roku. Najbardziej znaną jego kompozycją tego rodzaju był Cud nad Wisłą. Malował też liczne Pogonie i Pościgi ułanów za kozakami, Napady wilków, Portrety, Polowania i Wesela. Tematyka tych prac sprawia, że stale cieszą się zainteresowaniem zbieraczy i publiczności, zawsze tłumnie odwiedzającej wystawy malarstwa Kossaków.
Karpiński Alfons (1875-1961), Martwa natura
18.500 zł
Karpiński Alfons (1875-1961), Martwa natura
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 49 cm, sygn...
Karpiński Alfons (1875-1961), Martwa natura
Karpiński Alfons (1875-1961), Martwa natura
Karpiński Alfons (1875-1961), Martwa natura
Karpiński Alfons (1875-1961), Martwa natura
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 49 cm, sygnowany pdr: A Karpiński
18.500
Alfons Karpiński - Studia artystyczne odbył w latach 1891-1899 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem F. Cynka, I. Jabłońskiego, W. Łuszczkiewicza i L. Wyczółkowskiego. Naukę kontynuował w 1903 w monachijskiej pracowni A. Azbego. W okresie 1904-1907 doskonalił swój warsztat malarski w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych u K. Pochwalskiego, zaś w latach 1908-1912 kształcił się w paryskiej Académie Willi uczęszczając do atelier H. Martina i H. Anglade'a. Do Paryża powrócił w 1922, by uzupełnić studia malarskie w Académie Colarossi. Na stałe mieszkał w Krakowie, gdzie zajmował się również działalnością pedagogiczną i organizacyjną. Od 1899 Karpiński regularnie prezentował swe prace w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Brał ponadto udział w wystawach Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana (1902) i Niezależnych (1911, 1913, 1927). Wielokrotnie uczestniczył w zbiorowych ekspozycjach urządzanych w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i Instytucie Propagandy Sztuki. Pokazywał też swą sztukę za granicą, m.in. w Monachium (1909), Rzymie (1911, 1956), Antwerpii (1911), Brukseli, Hadze, Amsterdamie i Pittsburgu (1929), Buffalo (1932) i Nowym Jorku (1939). Indywidualne wystawy artysty odbyły się w Krakowie (1911, 1926, 1929, 1930, 1931, 1949, 1958), Lwowie (1920, 1926, 1937) i Poznaniu (1925).Otrzymał wiele nagród i wyróżnień: na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 został uhonorowany złotym medalem za całokształt twórczości; w1933 miasto Kraków przyznało mu nagrodę za Portret L.Solskiego, zaś w 1937 Instytut Propagandy Sztuki wyróżnił malowane przez niego portrety kobiece. Głównym tematem jego prac były także sceny rodzajowe, widoki miejskie głównie Monachium i Paryża oraz martwa natura, najczęściej z motywem kwiatowym.
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
2.800 zł
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
długopis, akwarela na kartonie, wymiary: 68 cm ...
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
Berezowska Maja (1898-1978), Flirt
długopis, akwarela na kartonie, wymiary: 68 cm x 48,5 cm, sygnowany pdr: Maja Berezowska.
2.800
Maja Berezowska– malarka i ilustratorka – rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
2.800 zł
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd...
akwarela,tusz, na kartonie, wymiary: 33,5 cm x ...
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
Berezowska Maja (1898 - 1978) Obserwacja gwiazd , 1973
akwarela,tusz, na kartonie, wymiary: 33,5 cm x 48,5 cm ( w świetle passe-partout), sygnowana i datowana ldr: Maja Berezowska/73
2.800
.Maja Berezowska– malarka i ilustratorka – rysunku uczyła się w Petersburgu u Mikołaja Roericha, następnie studiowała w Monachium i w Krakowie u Józefa Pankiewicza i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1916 debiutowała ilustracjami do opowiadania Kornela Makuszyńskiego. Współpracowała z wieloma wydawcami, zamieszczała swoje rysunki w pismach satyrycznych. Od 1924 należała do ugrupowania „Rytm”. Rozgłos przyniosły jej ilustracje do Dekamerona Boccacia (1930). Około 1932 wyjechała do Paryża i tam nawiązała współpracę z czasopismami francuskimi. W Paryżu miała trzy wystawy indywidualne, a jej prace cieszyły się dużym wzięciem. W 1937 wróciła do Warszawy. W czasie wojny była więziona na Pawiaku, następnie wywieziona do Ravensbrück. Powodem był cykl 11 rysunków Miłosne przygody słodkiego Adolfa zamieszczony w 1935 r. w „Ici Paris”. W 1947 wróciła do Warszawy i umieszczała rysunki w wielu czasopismach.
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
75.000 zł
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie,...
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary:...
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
Wojtkiewicz Witold (1879-1909), Kwiaty - Dalie, ok. 1905
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary: 62 cm x 48,5 cm, sygnowany pdr: Wojtkiewicz.
75.000
Obraz opiniowany przez Rzeczoznawcę Stow. Historyków Sztuki, mgr. Wisławę Jordan (ekspertyza z dn. 12.10.1998).

Obraz eksponowany na wystawie Witold Wojtkiewicz "Między ironią a melancholią" w Muzeum Śląskim w Katowicach, maj-lipiec 1999 r. Opisany w katalogu, str. 26, Kwiaty (Dalie), ok. 1905, olej/płótno/tektura, 62 x 48,5 cm (owal), wł. prywatna.

"Kwiaty jako samodzielny temat nie są typowym zjawiskiem w tak zdecydowanie figuratywnej i metaforycznej twórczości Wojtkiewicza. Niemniej istnieją w jego, nie w pełni zresztą znanym dorobku, także pejzaże i martwe natury, pochodzące głównie z okresu krakowskich studiów, tzn: z lat 1903 do 1906. Być może prezentowane "Kwiaty", namalował Wojtkiewicz na konkretne zamówienie - przemawiałby za tym pewien aspekt dekoracyjny obrazu podkreślony owalem formatu.

Owale stały się ponownie popularne w malarstwie ok. 1900 r. Wojtkiewicz zastosował owalny format w pastelu "Dziewczyna w lesie", datowanym na ok. 1903 r.
Malowanym w owalu kwiatom nadał Wojtkiewicz ekspresyjne piętno swojej osobowości. Owo strzępiaste budowanie formy kwiatów, niespokojne, faliste ruchy pędzla, a jednocześnie świadome efektu wzbogacanie faktury i barw, znajdują pełne odniesienie do stylu malarskiego Wojtkiewicza.
Klasa malarska obrazu bliska jest już dojrzałemu stylowi Wojtkiewicza z ok. 1905 roku.
Sygnatura na charakter wczesnych podpisów artysty występujących na rysunkach od 1900 roku - malował wówczas jeszcze bez inicjału imienia (choć samym nazwiskiem sporadycznie sygnował Wojtkiewicz i później - np. "Melancholię" z 1907 roku. Podobny podpis pojawia się m.in, w rysunku "Alegoria Polski" z 1905 roku."(fragmenty z ekspertyzy).
Witold Wojtkiewicz - Studiował w warszawskiej Szkole Rysunkowej, a w latach 1903 – 1904 krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u L. Wyczółkowskiego, T. Axentowicza. Współpracował z krakowskim kabaretem „Zielony Balonik”, dla którego stworzył cykl akwarel i rysunków. Poza najważniejszą dla niego twórczością malarską, uprawiał także działalność literacką, pisząc satyryczne teksty do czasopisma „Kolce”. Do cyklu opowiadań Romana Jaworskiego „Historie maniaków” stworzył kongenialne ilustracje, doskonale oddające niepokojący klimat dziwnego świata tej prozy. Obrazy swoje wystawiał w Warszawie, w Krakowie, a kiedy w 1906 roku prace artysty pojawiły się w Berlinie, zobaczył je Andre Gide i zachwycony zorganizował mu w 1907 roku wystawę indywidualną w paryskiej Galerie Druet.Malował obrazy i kompozycje o charakterze fantastyczno-symbolicznym, w specyficznej modernistycznej stylizacji z elementami surrealizmu. Odwołując się do pseudodziecięcego świata marzeń, przez deformację, groteskę i udziwnienie osiągnął niezwykłą siłę wyrazu. Uznany został za jednego z najważniejszych twórców XX wieku. Wojtkiewicz zmarł młodo, w wieku niespełna dwudziestu dziewięciu lat. Z powodu wrodzonej, nieuleczalnej wady serca zmuszony do długotrwałego przebywania w łóżku. Był cierpiącym nadwrażliwym samotnikiem. Większość jego obrazów powstała po 1905 roku.W hołdzie zmarłemu przedwcześnie zmarłemu twórcy w 1909 roku zorganizowano mu w Warszawie pierwszą indywidualną wystawę, pokazując około 60 dzieł, z których wiele w XX wieku uległo zniszczeniu lub rozproszeniu w wyniku działań wojennych.
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
2800 zł
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejz...
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w ...
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z  Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowany pdr: Cyan.
2800
Zdzisław Cyankiewicz- malarz i rysownik. Studia odbył w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Józefa Mehoffera i Władysława Jarockiego, od 1935 wykładał rysunek w macierzystej uczelni. W 1937 pojechał do Paryża, gdzie działał w paryskim Oddziale krakowskiej ASP u Wacława Zawadowskiego. Wówczas też nawiązał kontakty z Ecole de Paris. Podejmował tematykę nawiązującą do polskiego folkloru i rodzimego pejzażu, operując żywiołowym kolorem i lekko geometryzującą formą. Podczas II wojny walczył w szeregach francuskiej armii, powstał wówczas cykl wizerunków współtowarzyszy z obozu jenieckiego, w którym przebywał. Po wojnie mieszkał w Paryżu i poświecił się głównie rzeźbie i ceramice, uprawiał też malarstwo ścienne. Pod koniec życia tworzył obrazy kinetyczne grawerowane w stali.
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
2800 zł
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejz...
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w ...
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
Cyankiewicz Zdzisław (Cyan) (1912 - 1981), Pejzaż z Lazurowego Wybrzeża
akryl na kartonie, wymiary: 25 cm x 32,5 cm (w świetle passe-partout), sygnowany pdr: Cyan.
2800
Zdzisław Cyankiewicz- malarz i rysownik. Studia odbył w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Józefa Mehoffera i Władysława Jarockiego, od 1935 wykładał rysunek w macierzystej uczelni. W 1937 pojechał do Paryża, gdzie działał w paryskim Oddziale krakowskiej ASP u Wacława Zawadowskiego. Wówczas też nawiązał kontakty z Ecole de Paris. Podejmował tematykę nawiązującą do polskiego folkloru i rodzimego pejzażu, operując żywiołowym kolorem i lekko geometryzującą formą. Podczas II wojny walczył w szeregach francuskiej armii, powstał wówczas cykl wizerunków współtowarzyszy z obozu jenieckiego, w którym przebywał. Po wojnie mieszkał w Paryżu i poświecił się głównie rzeźbie i ceramice, uprawiał też malarstwo ścienne. Pod koniec życia tworzył obrazy kinetyczne grawerowane w stali.
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
4.200 zł
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
akwarela na papierze, wymiary: 33,5 cm x 52,5 c...
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
Szewczyk Feliks (1863-1932), Ujarzmianie konia
akwarela na papierze, wymiary: 33,5 cm x 52,5 cm, w świetle passe-partout, sygnowany pdr.: F. Szewczyk.
4.200
Feliks Szewczyk był przede wszystkim malarzem koni, a także rysownikiem, ilustratorem książek dla młodzieży. Ilustrował poemat „Rapsod rycerski” F. Jasieńczyka. Od 1888 roku wystawiał w warszawskiej Zachęcie, między innymi obrazy bliskie tematyce prezentowanego: „Jazda kawalerska”, „Przed karczmą”. Obraz „Ułani” odznacza się dużą swobodą techniki malarskiej i żywą, pogodną kolorystyką.
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
11.000 zł
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety...
olej na tekturze, wymiary: 60 cm x 46 cm, sygno...
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
Karpiński Alfons (1875 - 1961), Portret kobiety, 1950
olej na tekturze, wymiary: 60 cm x 46 cm, sygnowany i datowany śr. p: aKarpiński/1950.
11.000
Alfons Karpiński– Studia artystyczne odbył w latach 1891-1899 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem F. Cynka, I. Jabłońskiego, W. Łuszczkiewicza i L. Wyczółkowskiego. Naukę kontynuował w 1903 w monachijskiej pracowni A. Azbego. W okresie 1904-1907 doskonalił swój warsztat malarski w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych u K. Pochwalskiego, zaś w latach 1908-1912 kształcił się w paryskiej Académie Willi uczęszczając do atelier H. Martina i H. Anglade’a. Do Paryża powrócił w 1922, by uzupełnić studia malarskie w Académie Colarossi. Na stałe mieszkał w Krakowie, gdzie zajmował się również działalnością pedagogiczną i organizacyjną. Od 1899 Karpiński regularnie prezentował swe prace w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Brał ponadto udział w wystawach Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana (1902) i Niezależnych (1911, 1913, 1927). Wielokrotnie uczestniczył w zbiorowych ekspozycjach urządzanych w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i Instytucie Propagandy Sztuki. Pokazywał też swą sztukę za granicą, m.in. w Monachium (1909), Rzymie (1911, 1956), Antwerpii (1911), Brukseli, Hadze, Amsterdamie i Pittsburgu (1929), Buffalo (1932) i Nowym Jorku (1939). Indywidualne wystawy artysty odbyły się w Krakowie (1911, 1926, 1929, 1930, 1931, 1949, 1958), Lwowie (1920, 1926, 1937) i Poznaniu (1925).Otrzymał wiele nagród i wyróżnień: na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 został uhonorowany złotym medalem za całokształt twórczości; w1933 miasto Kraków przyznało mu nagrodę za Portret L.Solskiego, zaś w 1937 Instytut Propagandy Sztuki wyróżnił malowane przez niego portrety kobiece. Twórczość tego artysty znakomicie wpisuje się w sztukę młodopolskich salonów i buduarów.
Terlikowski Włodzimierz (1873-1951), Kwiaty w wazonie, 1929
17.500 zł
Terlikowski Włodzimierz (1873-1951), Kwiaty w w...
olej na płótnie, wymiary: 46 cm x 61 cm, sygnow...
Terlikowski Włodzimierz (1873-1951), Kwiaty w wazonie, 1929
Terlikowski Włodzimierz (1873-1951), Kwiaty w wazonie, 1929
Terlikowski Włodzimierz (1873-1951), Kwiaty w wazonie, 1929
Terlikowski Włodzimierz (1873-1951), Kwiaty w wazonie, 1929
Terlikowski Włodzimierz (1873-1951), Kwiaty w wazonie, 1929
olej na płótnie, wymiary: 46 cm x 61 cm, sygnowany i datowany w masie farby lgr: Terlikowski/1929, oraz ldr: W.Terlikowski/1929.
17.500
Włodzimierz Terlikowski – malarz związany ze środowiskiem École de Paris Prawdopodobnie studiował w akademii w Monachium i u J.P.Laurensa w Paryżu. Od ok. 1911 roku zamieszkał na stałe w Paryżu. Malował pejzaże (owerniackie, bretońskie, hiszpańskie,paryskie, weneckie, północnej Afryki), portrety (m. in. dr W. Kopaczewskiego, B. Biegasa, A. Bourdelle`a) i martwe natury. Debiutował w Paryżu wystawą indywidualną w galerii Bernheim-Jeune w 1900 roku (wystawy indywidualne artysty w tej galerii odbyły się także w 1913, 1916, 1917, 1929 oraz w 1973 wystawa retrospektywna) i tam przede wszystkim prezentował swoje prace – w Galerie La Boîtie (1920 r.), Jean Charpentier (1927 r.), Galerie Barreiro (1931 r.), na Salonie Jesiennym (1912 – 1913) oraz na licznych wystawach grupowych, w tym także organizowanych przez środowisko polskie. Wystawiał także w Warszawie, Poznaniu Brukseli. W 1920 roku został odznaczony Legią Honorową. Malarstwo Terlikowskiego charakteryzuje się silnymi, nasyconymi kolorami oraz grubą fakturą nakładaną szpachlą. Jego dzieła znajdują się m.in. w muzeach w Troyes, Bordeaux, Clermont- Ferrand, Lyon, Marsylii, Villeneuve-sur-Lot, Tananarive (Madagaskar), Zbiorach Artystycznych Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu oraz licznych kolekcjach prywatnych we Francji. Podróżował wiele po świecie (odwiedził Indie, Australię, Nową Zelandię, północną Afrykę) oraz po Europie – był w Anglii, Hiszpanii, Francji i Włoszech.
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
6.000 zł
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary:...
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż nadmorski
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary: 29 cm x 39 cm, sygnowany pdr: T. Ziomek.
6.000
Teodor Ziomek – był znanym i cenionym pejzażystą, uczniem Wojciecha Gersona i Adama Badowskiego w warszawskiej Szkole Rysunkowej oraz Leona Wyczółkowskiego i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się w latach 1897-1901. Już jego prace studenckie były kilkakrotnie wyróżniane medalami. Po studiach, w roku 1905 zamieszkał na stałe w Warszawie, skąd wyjeżdżał w podróże po kraju i za granicę – na Krym, do Włoch, Niemiec, Austrii. Począwszy od 1897 roku dużo wystawiał, niejednokrotnie zdobywając prestiżowe nagrody i wyróżnienia (m.in. w latach 1899, 1905, 1911, 1928, 1929). Należał do kilku znaczących stowarzyszeń artystycznych, m.in. Stowarzyszenia Artystów Polskich „Sztuka” a także do warszawskiego Stowarzyszenia artystów „Odłam” (1908-19). Ponadto współpracował z redakcją miesięcznika literacko-artystycznego „Sfinks”, wychodzącego w Warszawie w latach 1908-17.

Ziomek był przede wszystkim malarzem polskiego krajobrazu, twórcą nastrojowych pejzaży z Mazowsza czy Wileńszczyzny. Był również znakomitym marynistą, autorem widoków znad brzegów Bałtyku czy Morza Czarnego. Obrazy artysty znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych oraz w polskich zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Morskim w Gdańsku.
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
5.500 zł
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż, 1926
olej na płótnie naklejonym na sklejkę, wymiary:...
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
Ziomek Teodor (1874-1937),  Pejzaż, 1926
Ziomek Teodor (1874-1937), Pejzaż, 1926
olej na płótnie naklejonym na sklejkę, wymiary: 29 cm x 19 cm, sygnowany i datowany pdr: T. Ziomek/1926.
5.500
Teodor Ziomek - był znanym i cenionym pejzażystą, uczniem Wojciecha Gersona i Adama Badowskiego w warszawskiej Szkole Rysunkowej oraz Leona Wyczółkowskiego i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się w latach 1897-1901. Już jego prace studenckie były kilkakrotnie wyróżniane medalami. Po studiach, w roku 1905 zamieszkał na stałe w Warszawie, skąd wyjeżdżał w podróże po kraju i za granicę – na Krym, do Włoch, Niemiec, Austrii. Począwszy od 1897 roku dużo wystawiał, niejednokrotnie zdobywając prestiżowe nagrody i wyróżnienia (m.in. w latach 1899, 1905, 1911, 1928, 1929). Należał do kilku znaczących stowarzyszeń artystycznych, m.in. Stowarzyszenia Artystów Polskich „Sztuka” a także do warszawskiego Stowarzyszenia artystów „Odłam” (1908-19). Ponadto współpracował z redakcją miesięcznika literacko-artystycznego „Sfinks”, wychodzącego w Warszawie w latach 1908-17.

Ziomek był przede wszystkim malarzem polskiego krajobrazu, twórcą nastrojowych pejzaży z Mazowsza czy Wileńszczyzny. Był również znakomitym marynistą, autorem widoków znad brzegów Bałtyku czy Morza Czarnego. Obrazy artysty znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych oraz w polskich zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Morskim w Gdańsku.
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
28.000 zł
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
olej na płótnie, wymiary: 50 cm x 60,5 cm, syg...
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
Kossak Wojciech (1856-1942), W stajni, 1929
olej na płótnie, wymiary: 50 cm x 60,5 cm, sygnowany i datowany pdr: Wojciech Kossak/1929. Na odwrocie pieczęć lakowa z herbem Kos rodu Kossaków.
28.000
Wojciech Kossak -Syn i uczeń Juliusza Kossaka kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, w Akademii monachijskiej oraz w Paryżu. Świetny batalista. W latach 1895-1902 przebywał głównie w Berlinie, pracując dla cesarza Wilhelma II. Wiele podróżował, m.in. do Hiszpanii i Egiptu, gdzie wykonywał szkice do zamierzonych panoram. W późniejszych latach kilkakrotnie wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych wykonując zamówienia portretowe. W 1913 był mianowany profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. W latach I wojny światowej pełnił służbę wojskową. Był współautorem panoram: "Racławice" (1893-1894), "Berezyna" (1895-1896), "Bitwa pod piramidami" (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej "Samosierry" (1900). Z temperamentem i swobodą tworzył szeroko malowane, dynamiczne sceny batalistyczne, historyczne, rodzajowe oraz portrety. Z upodobaniem malował konie. Jego obrazy, gloryfikujące dawne i współczesne artyście polskie wojsko i bohaterstwo żołnierzy, trafiały do patriotycznych uczuć odbiorców i cieszyły się ogromna popularnością.
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
12000 zł
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pe...
gwasz na papierze, wymiary: 26,7 cm x 20 cm (w ...
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
Łunkiewicz - Rogoyska Maria Ewa (1895-1967), Pejzaż z drzewami i architekturą,1930
gwasz na papierze, wymiary: 26,7 cm x 20 cm (w świetle passe-partout), sygnowany i datowany ldr: M.Ewa Łunkiewiczowa/1930.
12000
gwasz na papierze, wymiary: 26,7 cm x 20 cm (w świetle passe-partout),
sygnowany i datowany ldr:M.Ewa Łunkiewiczowa/1930.Wystawiany:
1. CBWA Warszawa, Zachęta styczeń 1969, katalog pozycja nr 10,
2. Muzeum Sztuki Łódź 1996, katalog pozycja nr 15.Ewa Łunkiewicz-Rogoyska -Malarka, związana ze środowiskiem międzywojennej i powojennej awangardy. W latach 1921-1924, podczas pobytu z mężem w Paryżu, Maria Ewa Łunkiewicz odbyła studia malarskie w Ecole Nationale Superieure des Artes Decoratifes. W tym czasie zbliżyła się do środowiska artystów propagujących konstruktywizm, zrzeszonych kolejno w grupach "Blok", "Praesens" i "a.r.". Wiadomo, że malowała dużo w latach 1925-1928, lecz jej prace z tego okresu nie są znane, być może zaginęły w czasie wojny. Prace Marii Ewy Łunkiewicz z kolejnych lat zdradzają silną fascynację puryzmem. Malarka była jedyną w Polsce przedstawicielką tego nurtu do połowy lat trzydziestych. W 1930 roku Maria Ewa Łunkiewicz przebywała ponownie w Paryżu, gdzie dzięki Henrykowi Stażewskiemu zawarła znajomości z artystami z międzynarodowego ugrupowania "Cercle et Carre". Nawiązała liczne przyjaźnie z przedstawicielami abstrakcji. W swej sztuce koło 1935 roku porzuciła puryzm i rozwijała doświadczenia postkubistyczne, w kierunku abstrakcji. Równolegle malowała kompozycje przedstawiające pejzaże ze sztafażem figuralnym bądź sceny o tematyce sportowej. W okresie drugiej wojny światowej większość obrazów artystki uległa zniszczeniu, zaledwie niewielką część malarka ocaliła, wywożąc je w 1942 roku do majątku brata w Siennowie pod Jarosławiem. Po wojnie artystka wróciła do Warszawy. Malowała i rysowała w tym czasie ruiny miasta, opisywała topografię zniszczonej Warszawy, pozostałości budynków i miejsc. W drugiej połowie lat 50. malarka tworzyła obrazy, w których miękka, realistyczna forma powoli ustępowała abstrakcyjnym zasadom konstruowania obrazu.W 1957 roku powstały ostatnie obrazy figuralne, a od 1958 roku artystka tworzyła kompozycje abstrakcyjne. Obok rygoru geometrycznych konstrukcji cechuje je wysmakowana kolorystyka oraz miękka, malarska faktura. Z czasem kontur zaczął w nich zanikać, ale plamy kolorystyczne pozostały uporządkowane na płaszczyźnie płótna. W niektórych malarka zaczęła wprowadzać elementy organiczne, a także wyraźnie różnicować fakturę. W latach 60. do jej obrazów powrócił kontur, który tym razem miękko oznaczał granice barw.

Łunkiewicz-Rogoyska brała udział w większości wystaw Instytutu Propagandy Sztuki.Brała udział w wystawach światowych i międzynarodowych: w Brukseli i w Paryżu w 1937, Nowym Jorku i Chicago w 1939, Helsinkach w wystawie olimpijskiej w 1939 roku, podczas której otrzymała II nagrodę.

Po wojnie uczestniczyła w wielu wystawach w Warszawie: w Muzeum Narodowym, w Salonie Warszawskim w 1947, w Klubie Młodych Artystów i Naukowców w latach 1947-49. Brała udział w większości wystaw okręgowych Związku Polskich Artystów Plastyków, w Ogólnopolskich Wystawach Plastyki, w II i III Wystawie Sztuki Nowoczesnej w latach 1957 i 1959 roku, a także w wystawie "Polskie dzieło plastyczne w XV-lecie PRL" w 1961 roku. W roku 1964 wzięła udział w międzynarodowej wystawie w Monako.

Indywidualne wystawy Łunkiewicz-Rogoyskiej odbyły się w Warszawie: w Salonie Czesława Garlińskiego w 1931 roku, w Związku Literatów Polskich w 1957, w galerii "Krzywe Koło" w 1962 roku i w Galerii Współczesnej w 1966. Poza Warszawą jej indywidualne prezentacje miały miejsce w Lublinie, w Klubie "Zamek" w 1962 roku, w Koszalinie w 1963 i w Krakowie, w Galerii Krzysztofory, w 1966 roku.

Prace Marii Ewy Łunkiewicz-Rogoyskiej znajdują się w Muzeach Narodowych w Warszawie, Krakowie i Poznaniu, w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum w Lublinie, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
22.500 zł
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami...
olej na płótnie, wymiary: 58 cm x 99 cm, sygnow...
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
Cieszkowski Henryk (1832-1895), Pejaż z piniami, 1884
olej na płótnie, wymiary: 58 cm x 99 cm, sygnowany, opisany i datowany pdr: H. Cieszkowski/Roma/1884.
22.500
Henryk Cieszkowski - malarz polski osiadły i działający w Rzymie. Gimnazjum ukończył w Lublinie, poczym w latach 1848-1856 studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Christiana Breslauera. W 1858, dzięki rządowemu stypendium, wyjechał do Rzymu, gdzie osiadł na stałe. Malował pejzaże z okolic Rzymu, widoki samego miasta, ruiny i zabytkowe budowle. Obrazy te były chętnie nabywane przez handlarzy, trafiając przeważnie do Anglii i Stanów Zjednoczonych. Artysta wielokrotnie wysyłał swe prace na wystawy w kraju - do Warszawy (TZSP, Salon Krywulta) i Krakowa (TPSP). Jego obrazy znajdują się, m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i w Krakowie
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
2.500 zł
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
olej na tekturze, wymiary: 67 cm x 44 cm, sygno...
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
Krasnowolski Józef (1879-1939), W letnim słońcu
olej na tekturze, wymiary: 67 cm x 44 cm, sygnowany pdr: J. Krasnowolski.
2.500
Józef Krasnowolski - od 1896 roku studiował w Warszawie u Wojciecha Gersona, oraz od 1900 w Krakowie jako student Szkoły Sztuk Pięknych w pracowni Jacka Malczewskiego, potem Leona Wyczółkowskiego (1900/1901). Z zachowanych świadectw wynika, iż jego ówczesne prace były nagradzane (np. w r. 1900/1901 otrzymał „drugą nagrodę za kompozycję, trzecią za akt ranny”). Uczestniczył też w plenerach malarskich, organizowanych przez Jana Stanisławskiego. W latach 1901- 1902 uzupełniał swe malarskie wykształcenie w Monachium .Dominująca tematyką jego dzieł były : podkrakowskie pejzaże z pasiastymi,błękitno-rudymi chałupami krytymi strzechą, portrety dziewcząt w krakowskich strojach (najczęściej pozowała mu żona) i dzieci, zwłaszcza własnych synów. Od 1903 zaczął regularnie uczestniczyć w wystawach krakowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych i warszawskiej Zachęty oraz mniej regularnie w Poznaniu, Częstochowie, Lwowie i za granicą (m. in. w Pradze, w Wiedniu, w Monachium, Budapeszcie, Kijowie, Dreźnie). Spotykał się z uznaniem krytyków; pochlebne recenzje zamieściły „Tygodnik Ilustrowany”, „Świat”, „Sfinks”, „Życie i Sztuka”. Najcenniejsze prace powstały po krótkim pobycie w Paryżu (1909). Cieszył się
wówczas uznaniem, eksponując swe dzieła wraz z czołowymi twórcami Młodej Polski: w 1911 r. otrzymał II nagrodę na I wystawie sztuki kościelnej w Krakowie (I nagrody nie przyznano) za Serce Jezusa (dziś w kościele w Krzesławicach), nieco później – nagrodę w Wiedniu za akty czterech kąpiących się chłopców (zapewnesynów). Został członkiem kilku organizacji artystycznych: krakowskiego „Zero”,warszawskiego „Odłamu” i wiedeńskiego „Hegebundu”. Jego dzieła trafiły do wydanego w Paryżu albumu sztuki polskiej (1912). W 1914 przeniósł się z rodziną z Bieńczyc do Krakowa (mieszkanie przy ul. Kalwaryjskiej 64). Sukcesy artystyczne przerwała I wojna światowa. W 1925 chwilowo przeniósł się z rodziną do Mysłowic, gdzie uczył rysunku w gimnazjum. Stan jego zdrowia stale się pogarszał: wylew (1926) był przyczyną niedowładu palców, rozwijała się jaskra, którą częściowo tylko zahamowała operacja (1934). Ostatni sukces to „Zaszczytne Wyróżnienie” w warszawskiej „Zachęcie” za Chatę w słońcu (1931). Józef Krasnowolski przybity wybuchem wojny zmarł 29 listopada 1939 r. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim. W pobliżu miejsce, gdzie mieszkał w Bieńczycach znajduje się ulica nosząca jego imię.
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
16.500 zł
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
olej na tekturze, o wymiarach : 56 cm x 48 cm, ...
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
Trębacz Maurycy (1861-1941), Kwiaty w wazonie
olej na tekturze, o wymiarach : 56 cm x 48 cm, sygnowany ldr: Maurycy Trębacz.
16.500
Maurycy Trębacz – od najmłodszych lat wykazywał uzdolnienia plastyczne. W wieku 16 lat zostaje przyjęty do Klasy Rysunkowej, kierowanej przez Wojciecha Gersona. W 1880 r. jako stypendysta malarza Leopolda Horowitza wyjeżdża do Krakowa, gdzie rozpoczyna studia w Szkole Sztuk Pięknych, by po dwóch latach kontynuować je w Monachium. Studia ukończył ze srebrnym medalem. Swoje obrazy wystawiał od roku 1884, odnosząc sukcesy na wystawach w kraju i za granicą - w Monachium, Paryżu (1889 - brązowy medal), w Chicago (1894 - złoty medal). W 1894 osiadł w Warszawie, skąd w 1909 przeniósł się na stałe do Łodzi, gdzie aż do roku 1939 prowadził własną szkołę malarską. Malował sceny rodzajowe, obrazy o tematyce żydowskiej, pejzaże, kwiaty i liczne portrety. Na przełomie XIX i XX w. był jednym z popularniejszych, uznanych przez krytykę artystów żydowskich. Należał do grupy pokolenia malarzy żydowskich urodzonych w Polsce w 4. ćw. XIX w., a wykształconych na zagranicznych uczelniach, głównie w Monachium i Paryżu, którzy jako pierwsi włączyli się w polskie życie artystyczne. Z dorobku Trębacza niewiele zachowało się do dziś. Nie ocalały te najlepsze dzieła, za które był nagradzany. W czasie II wojny światowe większość uległa zniszczeniu lub rozproszeniu. Szczęśliwie ocalały obrazy znajdujące się w pracowni w getcie łódzkim. Tam tez odnaleziony został „Album Artysty” (w zbiorach Żydowskiego Instytutu Historycznego), zawierający 130 reprodukcji prac malarskich, rzeźbiarskich, wycinki z gazet, dyplomy, rodzinne fotografie. Mając 80 lat Maurycy Trębacz zmarł w getcie łódzkim. Twórczość artysty przypomniała w 1993 roku wystawa zorganizowana w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie i Muzeum Historii Miasta Łodzi.
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
4.500 zł
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
olej na tekturze, wymiary: 33 cm x 47,5 cm (w ś...
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
Reyzner Mieczysław (1861 - 1941), Pejzaż, 1923
olej na tekturze, wymiary: 33 cm x 47,5 cm (w świetle oprawy), sygnowany i datowany ldr: Mieczysław Reyzner/1923.
4.500
Mieczysław Reyzner (nazwisko artysty bywało pisane także: Rajzner, Reisner, Reisner) w kształcił się w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych; w latach 1880-86 był także w Monachium. Po studiach wrócił na krótko do Lwowa, skąd w 1888 wyjechał do Paryża. Miał tam własną pracownię przy 70bis, rue Notre-Dame-des-Champs na Montparnasse. Brał udział w paryskiej wystawie światowej w 1889, w oficjalnych Salonach (1889-1893, 1895, 1896), swoje obrazy wysyłał na międzynarodowe wystawy do Monachium, Berlina, Lille i Wiednia. Latem wyjeżdżał nad morze do Bretanii, odwiedzał też Belgię, Holandię i Danię. Do kraju wrócił w 1896, przez blisko pół roku przebywał w Gołuchowie, później zamieszkał na stałe we Lwowie. Jeździł często na Huculszczyznę, Podole czy na Podhale, malując liczne pejzaże. Wystawiał najczęściej w lwowskim TPSP, ale i w TPSP w Krakowie, w Salonie Krywulta i TZSP w Warszawie oraz, m.in. w Czerniowcach, Tarnopolu, Łodzi, Sanoku, Bochni. Krytycy podkreślali zarówno różnorodność tematów podejmowanych przez artystę, jak i różnorodność konwencji stylistycznych jego malarstwa. Reyzner był uznanym portrecistą; popularnością cieszyły się jego idealizowane, „wdzięczne pozy kobiece i główki”, ale malował również, wysoko oceniane, realistyczne portrety i studia starych kobiet (Trzy babki, Modlące się kobiety). Zajmował się malarstwem pejzażowym (widoki z podróży, m.in. bretońskie i tatrzańskie), z upodobaniem malował kwiaty. Większy zbiór obrazów artysty znajduje się w Lwowskiej Galerii Sztuki.
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
17.500 zł
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy...
olej na płótnie, wymiary 55 cm x 46 cm: sygnowa...
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
Mondzain Szymon (1888 – 1979), Autoportret przy sztaludze, lata 20-te XX wieku
olej na płótnie, wymiary 55 cm x 46 cm: sygnowany ldr: Mondzain. Porównaj: "Autoportet" z 1927 roku, olej na płótnie, wymiary: 55x46cm, kolekcja prywatna Paryż, Szymon Mondzain - Mistrzowie Ecole de Paris, strona 110, kat. 39.
17.500
Szymon Mondzain właśc. Szamaj Mondszajn – malarz, przedstawiciel tzw. École de Paris; studia malarskie rozpoczął w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w roku 1905 i w tym samym roku - za udział w strajku szkolnym - został aresztowany i uwięziony w Cytadeli. W 1908 dzięki pomocy Gminy Żydowskiej wyjechał do Krakowa, gdzie podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Teodora Axentowicza i Józefa Pankiewicza. Zaprzyjaźnił się wówczas z Mojżeszem Kislingiem, Wacławem Zawadowskim i Janem Hrynkowskim. W latach 1909 i 1911 wyjeżdżał do Paryża, a z końcem 1912 zamieszkał tam na stałe, wchodząc w krąg artystów z Montparnasse’u i przyjaźniąc się m.in. z André Derainem, Guillaume’em Apollinaire’em, André Salmonem. W 1913 wyjeżdżał do Szwajcarii i Bretanii. W czasie I wojny światowej służył jako ochotnik w polsko-francuskich oddziałach Legii Cudzoziemskiej. W 1923 otrzymał obywatelstwo francuskie. Jeździł na plenery do Włoch (1923), a od 1925 regularnie do Algierii, gdzie spędził też lata II wojny światowej i gdzie później – z przerwą na pobyt w Paryżu – stale przebywał. W 1965 powrócił do Paryża na stałe i zajął swą dawną pracownię przy Rue Campaigne Première na Montparnasse. Czynny w francusko-polskim środowisku artystycznym wielokrotnie prezentował swe prace na Salon Indépendants (od 1911), Salon d’Automne (od 1913) i Salon des Tuileries (od 1923). Uczestniczył też w innych paryskich wystawach, a ponadto brał udział w wystawach sztuki polskiej w Paryżu (1920, 1929, 1935), Pittsburghu (19234), Nowym Jorku (1933). Miał także szereg wystaw indywidualnych w Paryżu (1922, 1923, 1931, 1926, 1927, 1934, 1937, 1946, 1950), Chicago (1920), Nowym Jorku (1933), Oranie (1943), Algierze (1948). Pośmiertną wystawę obrazów artysty urządzono w Musée Granet w Aix-en-Provance w roku 1983.
We wcześniejszej fazie twórczości Mondzaina przeważają pejzaże i martwe natury, ujawniające wyraźne wpływy sztuki Paula Cezanne’a. Później malował też zgeometryzowane kompozycje inspirowane malarstwem A. Deraine’a. W 1917 wykonał "Kaprysy diaboliczne", cykl gwaszy o tematyce erotycznej. Tworzył też alegoryczno-symboliczne kompozycje o ciemnej tonacji barwnej ("Pro Patria", obraz poświęcony poległym żołnierzom). Po I wojnie światowej malował portrety i sceny figuralne utrzymane w jaśniejszych barwach i stylizowane na wzór malarstwa włoskiego quattrocenta. Po 1925, tzn. od czasu stałych wyjazdów do Algierii, w jego twórczości przeważają pejzaże, portrety, martwe natury i sceny rodzajowe z motywami arabskimi, obrazy o precyzyjnym rysunku, żywym kolorycie i dekoracyjnym ujęciu.
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
7.500 zł
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
olej na sklejce, wymiary: 32,4 cm x 34,7 cm, sy...
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
Mackiewicz Konstanty (1894 - 1985), Pejzaż
olej na sklejce, wymiary: 32,4 cm x 34,7 cm, sygnowany ldr: K. Mackiewicz.
7.500
Konstanty Mackiewicz - malarz i scenograf teatralny; studia artystyczne rozpoczął w Odessie (1913/1914), następnie kształcił się w Penzie (1914-1919), a później w pracowni W. Kandinsky’ego w moskiewskiej Wyższej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Od roku 1922 mieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako scenograf teatralny. W roku 1926 przeniósł się na stałe do Łodzi i pracował w Teatrze Miejskim. Był członkiem ugrupowań artystycznych „Rytm” i „Start”, wiele wystawiał, m.in. w warszawskiej Zachęcie i w Salonach IPS-u, a za granicą w Brukseli (1933), w Paryżu (1937; dwa złote medale) i w Nowym Jorku (1939). Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Łodzi, biorąc udział w wielu wystawach. W swojej bogatej i bardzo różnorodnej twórczości nawiązywał do założeń kubizmu, futuryzmu i koloryzmu. Malował zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i realistyczne pejzaże lub martwe natury. Po wojnie stworzył m.in. cykle obrazów Tu byli ludzie, Katedry, Miasto.
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
2.200 zł
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
olej na tekturze, wymiary: 9 cm x 15,8 cm (w ś...
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
Zawadowski Jan Wacław - Zawado (1891 - 1982), Łąka
olej na tekturze, wymiary: 9 cm x 15,8 cm (w świetle oprawy), sygnowany ldr: Zawado.
2.200
Jan Wacław Zawadowski - Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy.
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
5.500 zł
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż ...
olej na desce, wymiary: 22 cm x 31 cm, sygnowan...
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
Wygrzywalski Feliks Michał (1875-1944), Pejzaż jesienny, 1914
olej na desce, wymiary: 22 cm x 31 cm, sygnowany i datowany pdr: F.M Wygrzywalski/1914.
5.500
Feliks Michał Wygrzywalski - w latach 1893-98 studiował w ASP w Monachium pod kierunkiem J.C.Hertericha i K.Marra. Studia uzupełniał w Académie Julian w Paryżu. Już w czasie studiów wyjeżdżał do Włoch, a po 1900 przez kilka lat mieszkał w Rzymie. W 1906 podróżował do Egiptu. W 1908 na stałe osiadł we Lwowie. W latach 1909-14 pracował w tamtejszym teatrze jako inspektor sceny. Jeszcze kilkakrotnie podróżował do Włoch. Był malarzem realistą; we wcześniejszym okresie twórczości skłaniał się ku naturalizmowi i silnej ekspresji. Dużą wagę przywiązywał do efektów świetlnych, stosował bogatą, żywą gamę barwną. We wczesnych obrazach często przedstawiał ludzką pracę (Burłacy) lub dramatyczne wydarzenia i napięcia społeczne (Strajk, Chleba nam głodnym). Malował też portrety, akty, pejzaże nadmorskie, krajobrazy z Włoch i Ukrainy. Po podróży do Egiptu w jego malarstwie powtarzały się motywy i tematy orientalne (Modlitwa Arabów, Sprzedawcy dywanów). Zajmował się dekoracyjnym malarstwem ściennym, m.in. w 1908 zaprojektował, a później wykonał alegoryczne malowidła do gmachu Izby Handlowo-Przemysłowej we Lwowie. Zajmował się grafiką, ilustrował książki i czasopisma, projektował witraże, kostiumy i dekoracje teatralne (m.in. do Peer Gynta, Irydiona, Nocy listopadowej).
Korecki Wiktor  (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
5.800 zł
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy ze s...
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 50 cm, sygno...
Korecki Wiktor  (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
Korecki Wiktor  (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
Korecki Wiktor (1890-1980), Pejzaż zimowy ze strumieniem
olej na tekturze, wymiary: 35 cm x 50 cm, sygnowany pdr: Wiktor Korecki.
5.800
Wiktor Korecki – malarz pejzażysta – gimnazjum ukończył w Kijowie, tam też studiował w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wrócił do Kamieńca Podolskiego, skąd w roku 1921 wyjechał do Warszawy. Tu miał pracownię na rogu ulic Tamki i Cichej. Zgromadzone tam obrazy spłonęły w czasie powstania 1944 roku. Po powstaniu artysta przebywał w obozie w Pruszkowie skąd trafił do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powrócił w roku 1946 i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą, a później w Milanówku. Jego nastrojowe krajobrazy emanujące spokojem i pogodą cieszyły się zawsze dużą popularnością. Korecki najczęściej malował pejzaże zimowe z motywem leśnej drogi i strumienia wijącego się wśród śniegów, a obok nich także wiosenne, letnie czy jesienne widoki z Mazowsza.
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
9.500 zł
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
olej na płótnie, wymiary: 70 cm x 100 cm, sygno...
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
Burghardt Gustav (1890 - 1970), Port w Hamburgu
olej na płótnie, wymiary: 70 cm x 100 cm, sygnowany pdr: Burghardt.
9.500
Gustav Burghardt - Niemiecki malarz, marynista i pejzażysta . Malował przeważnie hamburski port, nabrzeża oraz ruch statkóww kanale portowym. W swoich obrazach potrafił bardzo wiarygodnie oddać niepowtarzalną dynamikę scen portowych. Częstow podejmowanychprzez artystę tematach obok małych holownikówwystępująwielkie transatlantyki oceaniczne.
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
3.500 zł
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
olej na płótnie dublowanym, wymiary: 29 cm x 25...
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
Malarz europejski 4 ćw. XIX w, Portret kobiety
olej na płótnie dublowanym, wymiary: 29 cm x 25 cm, niesygnowany.
3.500
Pełen wdzięku portret, przywołuje na myśl skojarzenia z subtelnym, pełnym czystych, nasyconych barw, dekoracyjnym malarstwem Henryka Siemiradzkiego.
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
12.500 zł
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
akwarela na tekturze, wymiary: 65 cm x 95 cm (w...
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
Gibiński Stanisław (1882-1971), Przed cerkwią
akwarela na tekturze, wymiary: 65 cm x 95 cm (w świetle oprawy), sygnowany pdr: St. Gibiński. Na odwrocie owalna pieczęć Magazynu Przyborów Malarskich, R. Aleksandrowicz w Krakowie, ul. Basztowa 12.
12.500
akwarela na tekturze, wymiary: 64,5 cm x 95,5 cm (w świetle oprawy), sygnowany pdr: St. Gibiński. Na odwrocie owalna pieczęć Magazynu Przyborów Malarskich, R. Aleksandrowicz w Krakowie, ul. Basztowa 12.Stanisław Gibińskiod wczesnej młodości pracował na kolei, początkowo w Rzeszowie, następnie w Krakowie, gdzie równocześnie mógł podjąć naukę w Akademii Sztuk Pięknych, prawdopodobnie jako wolny słuchacz. W czasie I wojny światowej służył w II Brygadzie Legionów dowodzonej przez J. Hallera i odbył kampanię w Karpatach, walcząc pod Rafajłową, Mołodecznem, Przełęczą Pantyrską. Po wojnie nadal pracował na kolei, łącząc pracę zawodową z twórczością plastyczną. Był malarzem akwarelistą; malował pejzaże, wiejskie sceny rodzajowe, rybaków czy polowania, które najczęściej przedstawiał w śnieżnym, zimowym pejzażu. Sam często uczestniczył w polowaniach i ten temat znał doskonale. Malował też moczary, rozlewiska, krajobrazy jesienne. W jego malarstwie wyraźnie widoczne są inspiracje sztuką Fałata, ale też Wyczółkowskiego i malarzy krakowskiej szkoły pejzażu. Artysta wielokrotnie uczestniczył w wystawach krakowskiego TPSP, a po 1926 także w wystawach „Niezależnych“. Wystawiał też i w innych miastach, a jego sztuka cieszyła się znacznym powodzeniem
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na łące, 1930
6.700 zł
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na...
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary...
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na łące, 1930
Żelechowski Kasper (1863 - 1942), Dziewczyna na łące, 1930
olej na płótnie naklejonym na tekturę, wymiary: 37 cm x 69 cm, sygnowany i datowany pdr: KŻelech/1930.
6.700
Kasper Żelechowski - polski malarz, poeta , fotograf i pamiętnikarz.W latach 1879-1888 i 1893-1894 studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych był uczniem Jana Matejki na wydziale kompozycji, studiował także w Akademii monachijskiej w latach 1888-1890 pod kierunkiem Karla Rauppa. Malował wiele portretów, pejzaże, a także sceny rodzajowe, niekiedy zabarwione treściami polityczno-społecznymi, oraz kompozycje z elementami fantastyki, osnute na motywach baśni i podań ludowych. Był jednym ze współtwórców Panoramy Tatr (1895) eksponowanej w Warszawie. Współpracował z krakowskim kabaretem "Zielony Balonik". Po studiach zamieszkał na stałe w Krakowie, gdzie pracował i prowadził działalność wystawienniczą. Często prezentował je w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Wziął udział w Wystawie Sztuki Krakowskiego Związku Artystów Plastyków, jaka odbyła się w 1924 roku w Lublinie, oraz w 1929 roku w wystawie autoportretów w Krakowie. Jako były legionista i członek „Sokoła” Żelechowski brał też udział w kilku wystawach poświęconych sztuce Legionów, m.in. w wystawach w Krakowie (1916) oraz w Warszawie (1917).
W 1937 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Misky Ludwik (1884 - 1938), Kwiaty w wazonie
7.500 zł
Misky Ludwik (1884 - 1938), Kwiaty w wazonie
Olej na płótnie, wymiary: 57 cm x 71 cm, sygno...
Misky Ludwik (1884 - 1938), Kwiaty w wazonie
Misky Ludwik (1884 - 1938), Kwiaty w wazonie
Olej na płótnie, wymiary: 57 cm x 71 cm, sygnowany pdr: Misky.
7.500
Ludwik Misky - malarz i grafik - pochodził ze spolonizowanej rodziny węgierskiej. W latach 1902-1910 kształcił się w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem F.Cynka, L.Wyczółkowskiego, J.Mehoffera i J.Stanisławskiego. Równocześnie studiował filozofię i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wyjeżdżał do Paryża, Lipska, Drezna, Berlina i Wiednia, uzupełniając tam swoje malarskie wykształcenie. Od 1907 pracował w szkolnictwie - początkowo jako nauczyciel rysunku, później inspektor i wizytator, a od 1927 jako naczelnik wydziału szkół zawodowych w Kuratorium Krakowskiego Okręgu Szkolnego. Był autorem artykułów i podręczników z dziedziny nauczania rysunku i organizacji szkolnictwa. Należał do Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”, brał czynny udział w życiu artystycznym, wiele wystawiał. Malował portrety, pejzaże, martwe natury i kwiaty, projektował kilimy, wykonywał exlibrisy. W późniejszym okresie twórczości zajmował się przede wszystkim grafiką.