• 5500 zł
    Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
    • Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    • Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    5500
    akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
    Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
    Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
  • 55000 zł
    Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
    • Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    • Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
    55000
    akwarela, tusz na papierze, wymiary: 28 cm x 40 cm, w świetle passe-partout. Sygnowana monogramem pdr: AU.
    Antoni Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918, po stracie majątku na Białorusi, osiadła w Warszawie. Studiował, początkowo jako wolny słuchacz, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1924-1930) pod kierunkiem prof. Karola Tichego (malarstwo) i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Interesował się szczególnie historią sztuki; z czasem miał dojść do wielkiego znawstwa w dziedzinach rzemiosła artystycznego, kostiumologii, stylu wnętrz w różnych epokach. Po ukończeniu studiów zajmował się grafiką użytkową i rysunkiem, w którym doszedł do charakterystycznego stylu odznaczającego się lekką, szkicową kreską. Projektował także plakietki, tablice pamiątkowe, tkaniny, wystawy i wnętrza sklepowe. W 1935 przystąpił do Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Lata okupacji spędził w Warszawie, zajmując się dorywczymi pracami i sprzedażą swoich rysunków. Po Powstaniu dotarł do Krakowa, gdzie nawiązał współpracę z „Przekrojem“, która trwała do 1956. Wkrótce jego rysunki zaczęła zamieszczać większość ilustrowanych czasopism polskich. Był również wziętym ilustratorem, współpracującym m.in. z „Naszą Księgarnią“, „Czytelnikiem“, PWN-em, „Iskrami“. Od 1949 Uniechowski na powrót zamieszkał w Warszawie. Wraz z żoną Felicją, historyczką sztuki, stworzyli dom wypełniony książkami i przedmiotami artystycznymi, a przy tym otwarty dla licznych gości. W 1956 artysta zajął się scenografią teatralną, za którą przyszły - mniej liczne - projekty dla filmu i telewizji. Był laureatem licznych nagród za ilustrację i grafikę książkową, m. in. I nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji w 1951, II nagrody na Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form w 1955, I nagrody na wystawie Książka i Ilustracja w XV-lecie PRL w 1962, srebrnego medalu na Międzynarodowych Targach Książki w 1965, zdobywał również nagrody w konkursach Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na najlepiej wydaną książkę roku. W 1974 miała miejsce wystawa indywidualna artysty w Zachęcie, będąca podsumowaniem jego dorobku w 70-lecie urodzin.
    Uniechowski Antoni (1903-1976), Scena w karczmie
  • 33000 zł
    Świeszewski Aleksander (1839- 1895), Pejzaż ze sztafażem
    olej na desce, wymiary: 15 cm × 30 cm, sygnowany ldr: A. Świeszewski. Niemal identyczna kompozycja, różniąca się nieznacznie detalami, znajduje się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi.
    • Świeszewski Aleksander (1839- 1895), Pejzaż ze sztafażem
    • Świeszewski Aleksander (1839- 1895), Pejzaż ze sztafażem
    Świeszewski Aleksander (1839- 1895), Pejzaż ze sztafażem
    33000
    olej na desce, wymiary: 15 cm × 30 cm, sygnowany ldr: A. Świeszewski. Niemal identyczna kompozycja, różniąca się nieznacznie detalami, znajduje się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi.
    Aleksander Świeszewskibył malarzem pejzażystą, jednym z przedstawicieli polskiej kolonii artystycznej w Monachium. Naukę malarstwa rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, jako uczeń Christiana Breslauera. W roku 1863 walczył w powstaniu styczniowym; po jego upadku wyjechał do Monachium i kształcił się w tamtejszej Akademii u prof. Fritza Bambergera. Wiele podróżował – był we Włoszech i Francji, wyjeżdżał do Tyrolu i Szwajcarii. W 1873 zamieszkał na stałe w Monachium. Często jednak przejeżdżał do kraju; chętnie odwiedzał Tatry. W czasie podróży wykonywał studia i malarskie szkice z natury, które służyły mu później przy malowaniu obrazów, wykańczanych już w pracowni. Najchętniej malował krajobrazy górskie, często oświetlone promieniami zachodzącego słońca. Przedstawiał też pejzaże nadmorskie i ogrody ze starożytnymi ruinami. Artysta wystawiał w wielu miastach europejskich, a także w kraju; w Zachęcie w Warszawie i Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (w latach 1864-1895 niemal corocznie). Jego obrazy cieszyły się niekłamanym uznaniem krytyki oraz powodzeniem u publiczności
    Świeszewski Aleksander (1839- 1895), Pejzaż ze sztafażem
  • 35000 zł
    Zawadowski Jan Wacław (Zawado) (1891-1982), Kąpiące się
    olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm x 91 cm. Sygnowany ldr: Zawado.
    • Zawadowski Jan Wacław (Zawado) (1891-1982), Kąpiące się
    • Zawadowski Jan Wacław (Zawado) (1891-1982), Kąpiące się
    Zawadowski Jan Wacław (Zawado) (1891-1982), Kąpiące się
    35000
    olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm x 91 cm. Sygnowany ldr: Zawado.
    Wacław Jan Zawadowski- Malarz, pedagog. Kształcił się w krakowskiej ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. W 1912 r. wyjechał do Paryża, odwiedzając po drodze Wiedeń i Wenecję. W czasie I wojny światowej przebywał w Hiszpanii. W okresie międzywojennym mieszkał w Paryżu i w Orcel. W latach 1937-1940 kierował paryskim oddziałem ASP w Krakowie. Często wystawiał w paryskich Salonach, wysyłał obrazy także do kraju, m.in. na wystawy Cechu Arystów Plastyków "Jednoróg". W 1934 r. miał indywidualną wystawę w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Orcel, a prowansalski krajobraz stał się naczelnym tematem jego malarstwa ukształtowanego pod wpływem Pankiewicza, fascynacji Cezannem i kolorem - początkowo stłumionym, później bardziej nasyconym i intensywnym, zestawianym w plamy podkreślane zróżnicowaną fakturą. Obok pejzaży malował portety, martwe natury, kompozycje figuralne. We Francji używał nazwiska Zawado, tak też sygnował swoje obrazy
    Zawadowski Jan Wacław (Zawado) (1891-1982), Kąpiące się
  • 40000 zł
    Stanisławski Jan (1860-1907), Pejzaż
    pastel na papierze, wymiary: 29 cm x 38 cm (w świetle passe-partout), sygnowany ldr: Jan Stanisławski.
    • Stanisławski Jan (1860-1907), Pejzaż
    • Stanisławski Jan (1860-1907), Pejzaż
    Stanisławski Jan (1860-1907), Pejzaż
    40000
    pastel na papierze, wymiary: 29 cm x 38 cm (w świetle passe-partout), sygnowany ldr: Jan Stanisławski.
    Jan Stanisławski– wybitny malarz pejzażysta, grafik, pedagog – był jedną z najbarwniejszych postaci krakowskiego środowiska artystycznego epoki Młodej Polski. Początkowo w Warszawie i Petersburgu studiował matematykę, później malarstwo u Wojciecha Gersona w Warszawie, Władysława Łuszczkiewicza w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w latach 1885-1888 u Carolusa Durana w Paryżu. Wiele podróżował po Europie – wyjeżdżał do Francji, Włoch, Hiszpanii, Szwajcarii, Niemiec, Austrii, Czech, wielokrotnie jeździł na Ukrainę. W 1895 był w Berlinie, gdzie współpracował z W. Kossakiem i J. Fałatem przy malowaniu panoramy Berezyna. W 1897 został profesorem malarstwa krajobrazowego krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, twórcą tzw. krakowskiej szkoły pejzażu. Wykształcił blisko 60 uczniów, m.in. S. Kamockiego, H. Szczyglińskiego, S. Filipkiewicza, I. Trusza czy S. Gałka. Był jednym z założycieli Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (1897), członkiem Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana (1901). Uczestniczył w wielu wystawach. Początkowo malował realistyczne pejzaże oparte na przygotowawczych studiach z natury (liczne zachowane szkicowniki). Późniejsza fascynacja impresjonizmem spowodowała eksperymenty ze światłem w pejzażu i coraz większą dążność do syntezy form barwnych. Podczas swych podróży tworzył setki, najczęściej miniaturowych pejzaży malowanych bezpośrednio w plenerze. Zajmował się grafiką, ilustracją, projektował plakaty i dekoracje teatralne.
    Stanisławski Jan (1860-1907), Pejzaż
  • 18500 zł
    Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
    olej na desce, wymiary: 17,2 cm x 12,2 cm, sygnowany ldr: Bakałowicz.
    • Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
    • Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
    Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
    18500
    olej na desce, wymiary: 17,2 cm x 12,2 cm, sygnowany ldr: Bakałowicz.
    Władysław Bakałowiczpo studiach w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (w latach 1849-1854) wyjechał w 1863 do Francji i zamieszkał na stałe w Paryżu. Naturalizowany w roku 1879. Jako Ladislav Bakalowicz, uczestniczył w paryskich Salonach (1865-83), wystawiał też w innych miastach francuskich, uzyskując kilkakrotnie odznaczenia i nagrody. Swoje prace pokazywał także w Brukseli, Berlinie, Wiedniu, Londynie i Nowym Jorku oraz wielokrotnie w kraju - w Warszawie (Zachęta, Salon Krywulta) i w Krakowie (TPSP). We wczesnym okresie twórczości malował widoki miejskie, pejzaże, sceny rodzajowe i obrazy z historii Polski. W Paryżu uznanie i popularność przyniosły mu przede wszystkim sceny z dziejów Francji XVI i XVII wieku, a także kameralne, salonowe kompozycje ze strojnymi damami w bogatych wnętrzach, inspirowane dawną sztuką holenderską i malarstwem E. Messoniera. Technicznie bardzo zdolny, wykonał mnóstwo niewielkich obrazów modnego z końca XVI lub początku XVII w. - epoki, która sumiennie wystudiował.
    Bakałowicz Władysław (1833-1903), Dama w czerwieni
  • 17000 zł
    Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
    olej na tekturze, wymiary: 49 cm x 69 cm, sygnowany ldr: StKamocki. Na odwrocie węglem KAMOCKI/KOŚCIÓŁEK W ZAKOPANEM/1932, poniżej studium portretowe.
    • Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
    • Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
    • Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
    Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
    17000
    olej na tekturze, wymiary: 49 cm x 69 cm, sygnowany ldr: StKamocki. Na odwrocie węglem KAMOCKI/KOŚCIÓŁEK W ZAKOPANEM/1932, poniżej studium portretowe.
    Stanisław Kamockibył pejzażystą uważanym za jednego z najwybitniejszych malarzy ze „szkoły Stanisławskiego“. Syn architekta Kazimierza Kamockiego, rysunku uczył się od ojca. W latach 1891-1900 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. pod kierunkiem Leona Wyczółkowskiego, Jacka Malczewskiego i Jana Stanisławskiego. W 1900 wyróżniono go srebrnym medalem za krajobrazy. Po studiach podróżował do Paryża (1901-1902) i do Włoch (1904-1905). W latach 1915-1919, podczas służby w I Brygadzie Legionów, rysował i malował portrety legionistów. Od 1920 był profesorem malarstwa krajobrazowego w macierzystej uczelni i wielokrotnie wyjeżdżał ze studentami na plenery. Był członkiem kilku stowarzyszeń twórczych, wśród nich Tow. Artystów Polskich „Sztuka“, Tow. Polska Sztuka Stosowana, Tow. Sztuka Podhalańska. Lata okupacji spędził w Zakopanem, nadal zajmując się nauczaniem. Malował przed wszystkim krajobrazy z okolic Krakowa i Podhala, ale także z wyjazdów na Podole i Wołyń oraz ze swoich podróży zagranicznych. Rzadziej malował martwe natury i wnętrza. Jego obrazy odznaczają się wybitnymi walorami dekoracyjnymi. Artysta zajmował się także grafiką, zwłaszcza litografią. Był autorem plakatów i programów krakowskiego kabaretu „Zielony Balonik“.
    Kamocki Stanisław (1875 - 1944), Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i Kaplica Gąsieniców św. Andrzeja i Benedykta w Zakopanem , 1932
  • 12000 zł
    Zawadzki Stanisław (1878 - 1960) Akt , 1942
    olej na płótnie, wymiary: 66 cm x 56 cm, sygnowany i datowany pdr: St. Zawadzki 15/IX.1942.
    • Zawadzki Stanisław (1878 - 1960) Akt , 1942
    • Zawadzki Stanisław (1878 - 1960) Akt , 1942
    Zawadzki Stanisław (1878 - 1960) Akt , 1942
    12000
    olej na płótnie, wymiary: 66 cm x 56 cm, sygnowany i datowany pdr: St. Zawadzki 15/IX.1942.
    Stanisław Zawadzki- edukację malarską rozpoczął u W.Gersona w warszawskiej Szkole Rysunkowej. W latach 1899-1900 był uczniem J.Malczewskiego w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, w latach 1900-1903 studiował u O.Seitza w Monachium, a następnie w Paryżu. Był członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i przed 1939 pełnił funkcję wiceprezesa Towarzystwa. Przez lata wielokrotnie wystawiał w TZSP; w latach 1919, 1923, 1934, 1939 miał tu wystawy indywidualne. Dużą popularnością cieszył się zwłaszcza jako malarz portretów, które były główną częścią jego twórczości. Malował też akty, pejzaże i sceny rodzajowe, posługując się zarówno techniką olejną, jak i akwarelą. Uprawiał grafikę - zwłaszcza litografię i akwafortę.
    Zawadzki Stanisław (1878 - 1960) Akt , 1942
  • 14000 zł
    Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż górski
    gwasz, pastel na papierze, wymiary: 74 cm x 65 cm (w świetle passe – partout), sygnowany ldr: K. Mackiewicz. Na odwrocie napis: 'Prywatna własność | Marii Raszkowskiej'.
    • Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż górski
    • Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż górski
    • Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż górski
    Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż górski
    14000
    gwasz, pastel na papierze, wymiary: 74 cm x 65 cm (w świetle passe – partout), sygnowany ldr: K. Mackiewicz. Na odwrocie napis: 'Prywatna własność | Marii Raszkowskiej'.
    Konstanty Mackiewicz- malarz i scenograf teatralny; studia artystyczne rozpoczął w Odessie (1913/1914), następnie kształcił się w Penzie (1914-1919), a później w pracowni W. Kandinsky’ego w moskiewskiej Wyższej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Od roku 1922 mieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako scenograf teatralny. W roku 1926 przeniósł się na stałe do Łodzi i pracował w Teatrze Miejskim. Był członkiem ugrupowań artystycznych „Rytm” i „Start”, wiele wystawiał, m.in. w warszawskiej Zachęcie i w Salonach IPS-u, a za granicą w Brukseli (1933), w Paryżu (1937; dwa złote medale) i w Nowym Jorku (1939). Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Łodzi, biorąc udział w wielu wystawach. W swojej bogatej i bardzo różnorodnej twórczości nawiązywał do założeń kubizmu, futuryzmu i koloryzmu. Malował zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i realistyczne pejzaże lub martwe natury. Po wojnie stworzył m.in. cykle obrazów Tu byli ludzie, Katedry, Miasto.
    Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż górski
  • 4500 zł
    Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
    olej na płótnie, wymiary: 40 cm x 50 cm, sygnowany ldr: K. Mackiewicz.
    • Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
    • Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
    Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
    4500
    olej na płótnie, wymiary: 40 cm x 50 cm, sygnowany ldr: K. Mackiewicz.
    Konstanty Mackiewicz- malarz i scenograf teatralny; studia artystyczne rozpoczął w Odessie (1913/1914), następnie kształcił się w Penzie (1914-1919), a później w pracowni W. Kandinsky’ego w moskiewskiej Wyższej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Od roku 1922 mieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako scenograf teatralny. W roku 1926 przeniósł się na stałe do Łodzi i pracował w Teatrze Miejskim. Był członkiem ugrupowań artystycznych „Rytm” i „Start”, wiele wystawiał, m.in. w warszawskiej Zachęcie i w Salonach IPS-u, a za granicą w Brukseli (1933), w Paryżu (1937; dwa złote medale) i w Nowym Jorku (1939). Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Łodzi, biorąc udział w wielu wystawach. W swojej bogatej i bardzo różnorodnej twórczości nawiązywał do założeń kubizmu, futuryzmu i koloryzmu. Malował zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i realistyczne pejzaże lub martwe natury. Po wojnie stworzył m.in. cykle obrazów Tu byli ludzie, Katedry, Miasto.
    Mackiewicz Konstanty (1894 -1985), Pejzaż ze strumieniem
  • 7500 zł
    Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
    olej na tekturze, wymiary: 16 cm x 23,5 cm , sygnowany i datowany pdr: FPautsch/907. Na odwrocie papierowa nalepka z numerem 70, oraz odręcznym napisem Friedr. Pautsch/50kr.
    • Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
    • Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
    • Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
    Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
    7500
    olej na tekturze, wymiary: 16 cm x 23,5 cm , sygnowany i datowany pdr: FPautsch/907. Na odwrocie papierowa nalepka z numerem 70, oraz odręcznym napisem Friedr. Pautsch/50kr.
    Fryderyk Pautsch- malarz, grafik i pedagog - studia malarskie rozpoczął w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u J. Unierzyskiego i L. Wyczółkowskiego, a następnie kształcił się w paryskiej Académie Julian u J.P.Laurensa. Począwszy od 1903 r. często wyjeżdżał na Huculszczyznę. W 1906 zamieszkał we Lwowie. W latach 1912-1919 był profesorem malarstwa w Akademii Sztuki we Wrocławiu; od 1919 kierował Szkołą Sztuk Zdobniczych i przemysłu Artystycznego w Poznaniu; w 1925 został profesorem Akademii krakowskiej. Należał do Tow. Artystów Polskich „Sztuka” i innych stowarzyszeń twórczych, uczestniczył w wielu wystawach. Malował rodzajowe sceny z życia Hucułów, kompozycje religijne, portrety, martwe natury i pejzaże, a we wcześniejszym okresie także obrazy historyczne.
    Pautch Fryderyk (1877 - 1950) Scena miejska , 1907
  • 49000 zł
    Halicka Alicja (1894 - 1975) Dziewczynka z lalką , 1930
    olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm 60 cm, sygnowany i datowany ldr: Halicka/1930. Obraz posiada pozytywną ekspertyzę Prof. dr hab. Jerzego Malinowskiego. Wymaga konserwacji.
    • Halicka Alicja (1894 - 1975) Dziewczynka z lalką , 1930
    • Halicka Alicja (1894 - 1975) Dziewczynka z lalką , 1930
    Halicka Alicja (1894 - 1975) Dziewczynka z lalką , 1930
    49000
    olej na płótnie, wymiary: 73,5 cm 60 cm, sygnowany i datowany ldr: Halicka/1930. Obraz posiada pozytywną ekspertyzę Prof. dr hab. Jerzego Malinowskiego. Wymaga konserwacji.
    Alicja Halicka- uczennica L.Wyczółkowskiego, J.Pankiewicza i W.Weissa w prywatnej Szkole M.Niedzielskiej w Krakowie. W młodości wiele podróżowała po Europie. W 1912 krótko studiowała w Monachium; pod koniec tego roku przyjechała do Paryża. Tu w Académie Ranson uzupełniała wykształcenie w pracowni M.Denisa i P.Sérusiera. W 1913 poślubiła malarza Ludwika Marcoussisa. Podczas I wojny światowej przebywała w Normandii. W latach dwudziestych stale mieszkała w Paryżu, gdzie m.in pracowała jako dekoratorka i projektantka mody. Lata 1935-1938 spędziła w Nowym Jorku, gdzie projektowała scenografię dla Metropolitan Opera House. Wojnę spędziła na południu Francji. Po 1945 wiele podróżowała, odwiedzając także i Polskę. Malowała portrety, pejzaże, martwe natury, wnętrza oraz sceny figuralne z wyczuwalnymi wpływami sztuki francuskiej, zwłaszcza kubizmu.
    Halicka Alicja (1894 - 1975) Dziewczynka z lalką , 1930